Όταν συγκρίνουμε τον εαυτό μας με τους άλλους, πολύ συχνά πέφτουμε στην παγίδα να αυθαιρετούμε σε βάρος μας και τότε το σώμα μας κατακλύζεται από μεγάλες ποσότητες κορτιζόλης που δηλητηριάζουν τα κύτταρά μας!
Συγκρίνουμε τον εαυτό μας με κάποιον άλλο χωρίς πραγματικά να γνωρίζουμε τη διαδρομή που έχει διανύσει ο άλλος.
Σύμφωνα με τη Θεωρία της Κοινωνικής Σύγκρισης (Festinger, 1954), έχουμε την τάση να αξιολογούμε τις ικανότητές μας συγκρίνοντάς τες με των άλλων. Όταν αυτό αποτελεί μέτρο προσωπικής αξίας, τότε υπάρχει πρόβλημα.
Μπορούμε να συγκρίνουμε τον εαυτό μας μόνο με τον ίδιο μας τον εαυτό σε δύο διαφορετικές χρονικές στιγμές. Για παράδειγμα, πώς αλήθεια είχα αντιμετωπίσει τότε ένα τέτοιο γεγονός και πώς το αντιμετωπίζω σήμερα; Πόση πρόοδο έχω κάνει από τότε;
Μόνο μια τέτοια σύγκριση μπορεί να μας βοηθήσει να εξελιχθούμε πραγματικά.
