Έπρεπε να πάμε στον Άγιο Τρύφωνα, τον προστάτη των αμπελουργών

Παίρναμε την οδό Βάκχου, ευθεία προς τα νότια, περνούσαμε το πολυβολείο, τον Οσμάνη και φθάναμε στον λόφο του Αγίου Τρύφωνα

Ηλιοκαμμενα πρόσωπα αμπελουργών, χήρες από την προσφυγιά του 1922 και την Βουλγαρική κατοχή, τσούρμο γιαγιάδες με τα εγγόνια τους.

Εκείνα τα καλό χτενισμένα μαλλιά των γιαγιάδων των 40 Εκκλησιών, οι μακριές πλεξούδες των μικρων κοριτσιών,που κάθονταν ήσυχα δίπλα σε μαυροφόρες αρχόντισσες κυράδες..

Η φωνή του παπά -Δημήτρη, επιβλητική και ταυτόχρονα σαγηνευτική, ο μικρός απέριττος χώρος της εκκλησιάς, το αντίδωρο που συνοδεύονταν από τα πρώτα σταφύλια.

Τα περιμέναμε με δέος, τα πρώτα σταφύλια...όπως και τον πλανόδιο παγωτατζή τον Φίλιππα, με το μαγικό του άσπρο τρίκυκλο μηχανάκι sachs, που είχε μπροστά σαν μούρη το ψυγείο του παγωτού

Του Σωτήρος, σήμερα. Πέρασαν πολλά χρόνια για να καταλάβω ότι γιόρταζα και γω… γιατί όπως το έλεγαν οι μεγάλοι... «τουσωτήρος» , νόμιζα ότι είναι όλο ένα όνομα και είναι κάποιος ξένος. Δεν έλεγαν ποτέ, ας πούμε...του Αγίου τάδε... «τουσωτήρος», αυτό τα έλεγε όλα.

Έτσι, στις δύο άκρες της πόλης, στην μια δυτικά, στην Τσοπανγκα και στην άλλη ανατολικά- νότια, στον Άγιο Τρύφωνα, γιορτάζονταν η γιορτή ... «τουσωτήρος».

Έτσι, το ένοιωθα , μικρός, προσχολικά.

Κι όσο μεγάλωνα, ένοιωθα και λίγο ζήλεια, γιατί όταν γιόρταζαν τα άλλα παιδάκια, συνήθως χάναμε και μάθημα, παίζαμε… ενώ τώρα, έπεφτε η δική να μου γιορτή, στο ...δόξα πατρί του Αυγούστου, που από βδομάδες πολλές, είχε μπει λουκέτα στο σχολείο..

Ας είναι...πέρασε από τότε μισό και βάλε αιώνας

Τα σταφύλια έγιναν πιο μπαμπάτσκα, πιο φιγουράτα, πιο μπάνικα...όμως και πιο άνοστα… γιατί τώρα τα βρίσκουμε σχεδόν όλο τον χρόνο....

Η ομορφιά των πραγμάτων, βασίζεται στην προσμονή, στο όνειρο... στο περίμενε..

Όλα τότες, ήταν κουρδισμένα μαγικά. Σημερα , δεν ξέρουν τα εγγόνια μας, ούτε την λέξη... κούρδισμα.

Του Σωτήρος σήμερα.

Η Μεταμόρφωση.

ΥΓ. Το κείμενο από τον εκλεκτό φίλο Σωτήρη Δημηρόπουλο, κάτοικο Δράμας, εξαίρετος κυνηγός και θερμός πατριώτης. Χρόνια Πολλά Σωτήρη!