Πάντα με εντυπωσίαζε ο Αη Βασίλης.             
 
Όχι για τα πενιχρά δώρα που μου έφερνε, αλλά για το πώς έκανε αυτό το μαγικό θαύμα να είναι ταυτόχρονα και να εμφανίζεται σε τόσα πολλά και διαφορετικά σπίτια και με τα ελάφια του να κουβαλά και να αφήνει τόσα πολλά δώρα και να δίνει τόση χαρά και ελπίδα στα παιδιά: "την ελπίδα του κόσμου".  

Αλλά αυτό, όση καλή μαγεία να έχει κάποιος, είναι σχεδόν αδύνατον πρακτικά να γίνει ή, αν γίνεται, γίνεται με κάποιες συνθήκες συγκεκριμένες και θυμάμαι καλά τον καθηγητή της φυσικής που μας εκφωνούσε άσκηση  και εμείς του επισημάναμε το λάθος, σκεπτόμενοι ότι ίσως είναι άσκηση παγίδα, αλλά αυτός επέμενε και έλεγε: "Νερό θερμοκρασίας 114 βαθμών Κελσίου", ..."μα κύριε το νερό στους 100 βαθμούς Κελσίου γίνεται ατμός", του λέγαμε και μας απαντούσε αυτός "Ναι στις κανονικές συνθήκες θερμοκρασίας και πιέσεως. Αν μεταβληθεί η πίεση που ασκείται, τότε το νερό παραμένει υγρό σε μεγαλύτερες θερμοκρασίες των 100 βαθμών και δεν γίνεται ατμός."  

Άρα σκεφτόμουν μήπως είναι πράγματι αλήθεια? Μήπως είναι πράγματι θέμα συνθηκών?
Μήπως πράγματι κάποιος Άγιος έχει ανακαλύψει ή  έχει κατασκευάσει ο ίδιος, ή του έχει δοθεί κάποια συνθήκη, που εμείς ακόμα δεν μπορούμε να καταλάβουμε?  

Και ενώ έκανα αυτές τις σκέψεις, ήρθε ένα γειτονόπουλο και μου μιλούσε και εγώ του απαντούσα, αλλά ταυτόχρονα άκουγα και έβλεπα την αδελφή μου, που ήταν μέσα στην κουζίνα μας, στην αυλή μας, αλλά το γειτονόπουλο δεν την έβλεπε. Μας χώριζε λοιπόν ο τοίχος της κουζίνας μας, αλλά εγώ έβλεπα και τους δύο ταυτόχρονα και σκεφτόμουν ότι αν υπήρχε και ένα δωμάτιο δίπλα στην κουζίνα με ανοιχτή την πόρτα του, θα μπορούσα να βλέπω ταυτόχρονα τρεις ανθρώπους και να με βλέπουν και εκείνοι χωρίς να βλέπουν τους άλλους δύο. Και αν υπήρχε κι ένα άλλο δωμάτιο δίπλα του, θα μπορούσα να βλέπω και να μιλώ και με άλλον ένα, χωρίς να τον βλέπουν οι άλλοι συνομιλητές μου και αν αυτό συνεχιζόταν, θα μπορούσα να έβλεπα ταυτόχρονα, να μιλώ και να μου μιλούν κι άλλοι πολλοί.

Άρα σκέφτηκα αφού, εγώ που είμαι μικρός, έχω την δυνατότητα και μπορώ να μιλάω και να βλέπω ταυτόχρονα με τόσους και να με βλέπουν και αυτοί, αλλά μεταξύ τους να μην μπορούν να κοιταχτούν, λόγω των τοίχων που παρεμβάλλονται, χωρίς να γνωρίζω κάποια συνθήκη ειδική, πόσο μάλλον θα μπορεί κάποιος, Άγιος, Μεγάλος σε Αγιοσύνη, με διάθεση εθελοντικής προσφοράς, καλοσυνάτος μεβαθιά γνώση, με θεϊκό προσανατολισμό και με Ελληνική παιδεία, με ιδιαίτερη υλική υπόσταση και με αγάπη θεϊκή να το καταφέρνει με κάποια συνθήκη θαυματουργική και μαγική που εμείς οι άλλοι να μην γνωρίζουμε ως τώρα?
Αλλά με προβλημάτιζαν και τα δώρα που έφερνε.
Πως τα κουβαλούσε?      
Μπορεί κάποιος να μεταφέρει τόσο βάρος?  

Ένα φορτηγό είναι πολύ βαρύ. Η άσφαλτος υποφέρει όταν τρέχει πάνω της. Όμως στο μπλόκ της ζωγραφικής που είναι φωτογραφημένο και τυπωμένο, ζυγίζει όσο μια σελίδα ζωγραφικής. Άραγε κάποιος, με μια συνθήκη μαγική-θεϊκή που μόνο αυτός ξέρει, να μπορεί να το επαναφέρει στην άσφαλτο από το μπλοκ ζωγραφικής στις πραγματικές του διαστάσεις?

Λέτε τα δώρα, που κουβαλάει ο Άγιος στο έλκηθρο με τα ελάφια, να είναι κάπως τυπωμένα-φωτογραφημένα σε κάποιο μπλοκ ζωγραφικής και, όταν είναι η ώρα να παραδοθούν, να γίνεται επίκληση μιας ειδικής θεϊκής- μαγικής συνθήκης και να λαμβάνουν ξανά την πραγματική τους υπόσταση?  

Δεν το γνωρίζω. Αν όμως αναλογιστούμε και τον πιθανοκρατικό χαρακτήρα των φαινομένων, κάτι που μας φαίνεται παράδοξο, ίσως πρακτικά να μην είναι.
Κάπως έτσι σκεπτόμουν και για τα ουτοπικά εστιατόρια - μαγειρεία στον Φόρο και στον Γκρέμνο, που να προσφέρουν δωρεάν όλα τα γνωστά μου, φαγητά με τις τηγανητές πατάτες να κυριαρχούν και να μας τα μοιράζει με χαρά ο Αη Βασίλης.  

Αυτή την ευχή ήθελα να κάνω στον Αη Βασίλη το 58, αλλά μας είπαν οι μεγαλύτεροι πως Αη Βασίλης δεν υπάρχει, όμως εγώ δεν τους πίστεψα, αφού πάντα υπάρχουν και δρούν οι ειδικές συνθήκες, κι αν δεν έρθει ο ίδιος, ασφαλώς κάποιοι θα λάβουν τις οδηγίες του και θα το κάνουν γι' αυτόν. 
 
Τα διάφορα καλούδια δώρα που ήρθαν σε φτωχούς συγχωριανούς μας ήταν από τον Αη Βασίλη Τσαλίκη, τα τυριά που ήρθαν σε φτωχούς συγχωριανούς μας ήταν από τον Αη Βασίλη Τυροκόμο Χατζηχρήστο, τα τρόφιμα από τον Αη Βασίλη Μπακάλη Ανδρίκο, τα εβδομηντάδραχμα από τον Αη Βασίλη ¨Σύλλογο Κυρίων και Δεσποινίδων”, τα υπόλοιπα από άλλους.

Ο Αη Βασίλης θα μας έδινε την ελπίδα, την προσμονή για μέρες γαλήνιες και ειρηνικές με ψωμί για όλους κι από τότε ψάχνω να βρω την συνθήκη που θα καταργήσει την ανθρώπινη πείνα η καλύτερα το φόβο της πείνας και τσαλακώνομαι μέσα στις ουτοπίες, στους εθελοντισμούς, τις προσφορές και τα όνειρα και στις διαισθήσεις μου και είναι φορές που αναρριγώ και νομίζω πως το πέτυχα και πως το βρήκα σαν τώρα στην Φυσική στην τέταρτη βιομηχανική επανάσταση, στην όχι πια ουτοπία της κβαντικής υπέρθεσης και στον κβαντικό εναγκαλισμό και εύχομαι όλα τα προϊόντα και τις ανακαλύψεις της τέταρτης βιομηχανικής επανάστασης να τα χειριστούν Αη Βασίληδες φωτεινοί καλοσυνάτοι Ελληνιστές και χαμογελαστοί και όχι οι σημερινοί πολεμοχαρείς και κατακτητικοί ηγέτες.   

Αν δεν πιστέψεις στην ύπαρξη των δυνατοτήτων του Αη Βασίλη Κβαντιστή-Ελληνιστή, τώρα, πως θα “ευαγγελιστείς τοστάρι που ‘δρεψες ως τώρα?”  για τους μελλοντικούς χορτάτους χρόνους για τους πολλούς, για όλους, όχι για τους λίγους, Ανθρωπιστή μου?

Τον περιμένω λοιπόν και φέτος και δεν τους πιστεύω όσους μου λένε πως δεν υπάρχει.

Και τώρα τις γιορτές όσοι είστε στο χωριό μου, στην Μήθυμνα, σηκώστε το κεφάλι και κοιτάξτε προς τον Φόρο και προς τον Γκρέμνο.                        

Ποιός ξέρει μπορεί φέτος να πραγματωθεί η παιδική μου ευχή του '58.

Αντώνης Φριγγής
Ασφαλιστικός Πράκτορας - Πηγή: Αντώνης Φριγγής - Ενθυμήματα ενός μικρού Μηθυμναίου, Εκδόσεις 24 Γράμματα