Οι εκδόσεις Σπύρου και το NextDeal σας παρουσιάζουν ένα βίντεο-ντοκουμέντο του Γιώργου Λογοθέτη με τον Μίκη Θεοδωράκη, τον Zylfe Livaneli και ην Μαρία Φαραντούρη. Θα προβληθεί στο Μέγαρο Μουσικής αύριο 5.9.2023 στην εκδήλωση προς τιμήν του Τούρκου Μουσικοσυνθέτη και συγγραφέα και περιέχει μέρος από τις εκπομπές του Γιώργου Λογοθέτη Ο ΜΙΚΗΣ ΣΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΑ παραγωγή 1988 και από εκπομπή για την σουηδική τηλεόραση με τον Λιβανελί και την Φαραντούρη παραγωγή 1978.

Διαβάστε στην συνέχεια το δημοσίευμα της τουρκικής εφημερίδας CUMHURIYET 25.09.1988 για την γιορτή Eιρήνης και Φιλίας στην Αρχαία Έφεσο και ειδικότερα τις δηλώσεις του Μίκη Θεοδωράκη, της Μαρίας Φαραντούρη και του Zűlfű Livaneli.

Μίκης Θεοδωράκης:

Αγαπητοί φίλοι και φίλες,

Σας μεταφέρω τον χαιρετισμό της Ελληνοτουρκικής Επιτροπής Φιλίας και ολόκληρου του Ελληνικού λαού.

Σήμερα το κονσέρτο αυτό το μεγαλειώδες κονσέρτο το αφιερώνουμε στην Ελληνοτουρκική Φιλία.

Τα θεμέλια αυτής της φιλίας θα είναι ο σεβασμός στην εθνική ανεξαρτησία, στην ελευθερία, στην δημοκρατία και στο σεβασμό των ανθρώπινων δικαιωμάτων.

Γεια χαρά!

Zűlfű Livaneli

Είναι μια από τις ευτυχέστερες στιγμές της μουσικής μου καριέρας, επειδή στη χώρα μου και ειδικά στην Έφεσο, είδατε πόσο ενθουσιασμένοι ήταν οι άνθρωποι, 25-30.000 για τη συναυλία που παρακολούθησαν σε αυτό το θέατρο, που άκουσαν τον Μίκη Θεοδωράκη, την Μαρία Φαραντούρη, τον Πέτρο Πανδή.

Είναι ενθουσιασμένοι με την ελληνική μουσική και τα αισθήματα αλληλεγγύης. Βλέπετε τα αποτελέσματα της και του Τύπου. Μπορώ να πω ότι όλη η χώρα είναι ενθουσιασμένη με αυτό. Ήταν ένα από τα όνειρά μου που πραγματοποιήθηκε τώρα.

Μαρία Φαραντούρη

Μπορείς να μας μιλήσεις για το ιστορικό της συνεργασίας σου με τον κ. Zűlfű Livaneli;

Η συνεργασία μου με τον Zűlfű Livaneli, τούρκο συνθέτη και τραγουδιστή, άρχισε θα έλεγα και τυχαία και ηθελημένα. Πριν από 5 χρόνια θυμάμαι σε ένα σπίτι μιας κοινής μας φίλης στην Αθήνα άκουσα πρώτη φορά ορισμένα από τα τραγούδια του και μου άρεσαν πολύ.

Τα τραγούδησα μάλιστα και σε περιοδεία που έκανα στην Αθήνα, έτσι σαν πρώτο πείραμα. Αμέσως μετά, συνάντησα τον Λιβανελί στην Γερμανία και μου πρότεινε να τραγουδήσω μαζί του – το 1979 συγκεκριμένα – σε δύο συναυλίες στην Κωνσταντινούπολη, που οργάνωνε η Κινηματογραφική Λέσχη της Κωνσταντινούπολης και γιόρταζε τα 15χρονα από την ίδρυσή της.

Εκεί βασικά γνωρίστηκα με το συνθέτη αυτό και ανταλλάξαμε και την ιδέα μιας μεγαλύτερής συνεργασίας, που θα έφτανε και σε δισκογραφική δουλειά, σε δίσκο, όπως και έγινε.

Πέρα από αυτό υπάρχει και ένας συμβολικός χαρακτήρας και η πολιτική πλευρά αυτής της συνεργασίας, που αποσκοπεί σε μια καλύτερη θα λέγαμε συνεργασία, επικοινωνία με την γειτονική μας χώρα φιλία και ειρήνη που χρειαζόμαστε όσο ποτέ άλλοτε, ιδιαίτερα αυτές τις στιγμές που υπάρχει έντονη κρίση.