Οι ορίζοντες όλης της χώρας είναι καπνισμένοι από τις πυρκαγιές, οι οθόνες στάζουν στάχτη και δείχνουν τη μαυρίλα που βαραίνει κάθε μέρα και περισσότερο τούτο το κρίσιμο, απ’ όλες τις πλευρές καλοκαίρι που περνάει η χώρα. Μέσα σε όλα αυτά όμως υπάρχουν κάποια πράγματα που τα βλέπουμε και χαιρόμαστε γιατί κάποιοι φίλοι μας έχουν ακόμη το προνόμιο να τα ζουν και δημοσιεύοντάς τα φωτίζουν την άχαρη καθημερινότητά μας και ηρεμούν λίγο τα τρομαγμένα μάτια μας.

Μια σειρά εικόνες που ανέβασε στο διαδίκτυο ο Φώτης Καραγιάννης από το ωραίο χωριό Αμάραντος (Μαστρογιάννη παλιότερα) Αγράφων Καρδίτσας, ξεχώρισαν για την ομορφιά τους αλλά και το μήνυμα που δίνουν για τη σχέση ανθρώπου και φύσης. Ο Φώτης που ζει σχεδόν όλο το χρόνο στο χωριό του και φροντίζει συστηματικά και γι’ αυτό έχει και εξαιρετική παραγωγή από τα πατρογονικά χωράφια θέλησε να ομορφαίνει και την βεράντα του και κρέμασε την άνοιξη δυο γλάστρες που είχε φυτέψει μέσα φραουλιές. Έτσι συνδυάζει το τερπνόν με το ωφέλιμο καθώς δεν του λείπουν και οι ωραίες φράουλες.

Σε μια απ’ αυτές τις γλάστρες λοιπόν, πήγε και έφτιαξε φωλιά ένα ζευγάρι από αηδόνια. Παράδοξο το λέει ο Φώτης να γίνει κάτι τέτοιο. Στην αρχή νόμισε πως ήταν σπουργίτια αλλά αυτά ήταν αηδόνια που συνήθως φτιάχνουν τις φωλιές του στα ρέματα, όπως στο κοντινό στο σπίτι του που τα άκουγε όλη την άνοιξη. Τώρα πως τους ήρθε να φτιάξουν μέσα στη γλάστρα που είναι όντως παράξενο. Πιθανόν να ένιωθαν έναν κίνδυνο λέει αλλά από τι; Δεν θέλει να πιστεύει πως γι’ αυτό ήρθαν στην βεράντα του αλλά του αρέσει να προβάλλει μια άλλη εκδοχή. Άδειασε ο τόπος, λιγόστεψαν οι κάτοικοι του χωριού που τα άκουγαν κι για να μην κελαηδούν χωρίς να τα ακούει κανένας, ήρθαν κι αυτά στο χωριό.

Πρώτα ήρθε ένα ζευγάρι και άρχισε σιωπηλά και με επιφυλάξεις να χτίζει με χόρτα και φτερά τη φωλιά του σε μια γλάστρα. Τα πήρε είδηση από τα σκουπιδάκια που έπεφταν από τα υλικά που κουβαλούσαν. Όσο όμως έφτιαχναν τη φωλιά έπαψε να τα ακούει να κελαηδούν στο ρέμα και σαν την τέλειωσαν είδε πως το θηλυκό γέννησε τέσσερα αυγουλάκια κι άρχισε το κλώσιμο. Ο Φώτης προσπαθούσε να είναι όσο γίνεται πιο διακριτικός σε όλη την διαδικασία και τα παρακολουθούσε κρυφά μέσα από την κουρτίνα.

Δεν πέρασαν όμως πολλές ημέρες και ήρθε κι ένα άλλο ζευγάρι να φτιάξει φωλιά στην άλλη γλάστρα και σαν την τέλειωσαν το θηλυκό γέννησε τριά αυγουλάκια και άρχισε να τα κλώθει. Ο Φώτης περιόρισε τις κινήσεις του στη βεράντα και περίμενε ανυπόμονα να δει να βγαίνουν τα πρώτα πουλάκια. Συνέβη όμως κάτι παράξενο. Το πρώτο ζευγάρι εξαφανίστηκε αφήνοντας τα αυγά του χωρίς ζεστασιά, πράγμα που σημαίνει ότι δεν θα έβγαιναν πουλάκια. Γιατί όμως το έκαναν; Πιθανόν να έπαθαν κάτι κακό, από φίδι, από γάτα, από άλλο αρπακτικό, απ’ οτιδήποτε βλάφτει τα αηδόνια. Μπορεί όμως να άφησαν τη φωλιά επίτηδες, λέει ο Φώτης που τα παιδικά του χρόνια μέσα στα ρέματα και τις εξοχές τα πέρασε κυνηγώντας πουλιά, γιατί τα αηδόνια αλλά και άλλα πουλιά συχνά φτιάχνουν μια φωλιά, γεννάνε ακόμη και αυγά και την παρατάνε για φτιάξουν άλλη σε διαφορετικό μέρος και το κάνουν αυτό για να μπερδεύουν τους θηρευτές τους.

Το άλλο ζευγάρι όμως συνέχισε να κλώθει και πριν από λίγες ημέρες βγήκαν τα πουλάκια από τα αυγά και οι γονείς τους πηγαινοέρχονται με τροφή. Τα παρατηρεί συνέχεια πίσω από την κουρτίνα να μεγαλώνουν και χαίρεται που διάλεξαν την δική του βεράντα να αφήσουν απογόνους και υπολογίζει πως αυτά τα μικρά αηδονάκια θα είναι πιο εξοικειωμένα με τους ανθρώπους και του χρόνου θα έρθουν πιο θαρρετά να φτιάξουν φωλιά πάλι στη βεράντα του. Δεν αποκλείεται λέει, αυτά τα αηδόνια να είναι εκείνα που θα διδάξουν στο είδος τους να έρθουν πιο κοντά στους ανθρώπους γιατί η ερημιά στις εξοχές και τα ρέματα είναι πια αβάσταχτη σε όλη την ελληνική περιφέρεια…