Στη Γερμανία η πολιτική κατάσταση είναι αν μη τι άλλο πολύπλοκη. Η ακροδεξιά έχει ήδη δημιουργήσει μια στενή σχέση με ευρεία κοινωνικά στρώματα που ξεπερνούν κατά πολύ τα γεωγραφικά όρια της πρώην ανατολικής Γερμανίας. Το AfD αποτελεί έναν βασικό παίκτη στη πολιτική σκηνή της χώρας που θα επιχειρήσει να παίξει πρωταγωνιστικό ρόλο στο άμεσο μέλλον. Σύμφωνα με τα σημερινά αριθμητικά δεδομένα, έχει αρκετές πιθανότητες να καταλάβει την πρώτη θέση στις εθνικές εκλογές. Η μάχη μεταξύ της κεντροδεξιάς (CDU/CSU) και του κόμματος της Άλις Βάϊντελ θα είναι σκληρή. Αυτό εξάλλου αποκαλύπτει και η πρόσφατη μέτρηση της ερευνητικής ομάδας Wahlen που διενεργήθηκε για λογαριασμό του έγκυρου τηλεοπτικού σταθμού ZDF και δημοσιεύτηκε πριν από λίγα εικοσιτετράωρα. Οι δύο βασικοί αντίπαλοι βρίσκονται στην πρώτη θέση με 26% αντίστοιχα. Ακολουθεί, το σοσιαλδημοκρατικό SPD με 14%, μακριά από τις εκλογικές επιδόσεις του παρελθόντος, οι Πράσινοι με 10% και με το ίδιο ποσοστό εμφανίζεται η γερμανική Αριστερά, η οποία διατηρεί τη δυναμική της.

Θα μπορέσει άραγε η συμμαχική Κυβέρνηση κεντροδεξιών και σοσιαλδημοκρατών υπό τον κ. Μερτς να αλλάξει το κλίμα στη γερμανική κοινωνία και να δημιουργήσει ανθεκτικά αναχώματα απέναντι στο AfD; Ο Γερμανός Καγκελάριος καλείται να διαχειριστεί μια ιστορική ευθύνη που σχετίζεται με την ποιότητα της δημοκρατίας στη χώρα του, τη δημιουργία νέων σχέσεων εμπιστοσύνης με κοινωνικές ομάδες που έχουν γοητευτεί από τα κελεύσματα των άκρων και την αποτροπή μιας επιστροφής της Γερμανίας σε ένα νοσηρό παρελθόν που θα δίχαζε ακόμη περισσότερο την κοινωνία και θα αμφισβητούσε τον ευρωπαϊκό προσανατολισμό της. Εξάλλου, η Γερμανία δεν είναι μια τυχαία χώρα, αλλά μαζί ίσως με τη Γαλλία που αντιμετωπίζει και εκείνη σοβαρά προβλήματα πολιτικής αστάθειας, αποτελούν τις ατμομηχανές του ευρωπαϊκού project. Σε ένα μεγάλο βαθμό, η ακροδεξιά πέτυχε να σύρει τις υπόλοιπες δυνάμεις σε μία βαθιά συντηρητικοποίηση της ατζέντας, όπως συνέβη στην περίπτωση του μεταναστευτικού. Τα δεδομένα έχουν αλλάξει, σε σύγκριση με την περασμένη πενταετία, με τη νέα Κυβέρνηση να επιχειρεί να ελέγξει την κατάσταση και να αλλάξει την αντίληψη των πολιτών για μια πολιτική που προκάλεσε ισχυρές αντιδράσεις στις τοπικές κοινωνίες. Ωστόσο, το θέμα αυτό δεν λύνεται από τη μια μέρα στην άλλη, ειδικά όταν δεν υπάρχει μια κοινή ευρωπαϊκή γραμμή για την οριοθέτηση του. Ο κ. Μερτς έχει επενδύσει επικοινωνιακά και στην αμυντική θωράκιση της Γερμανίας στη σκιά των τελευταίων εξελίξεων στην Ουκρανία και με τον ρωσικό αναθεωρητισμό να απειλεί την Ευρώπη. Σχολιάζοντας το πρόσφατο άνοιγμα της γερμανικής Κυβέρνησης στον κ. Ερντογάν και την Τουρκία, πολιτικοί αναλυτές εκτιμούν πως θα έχει τον αντίστοιχο αντίκτυπο και στην πολυάριθμη τουρκική κοινότητα στη χώρα, ειδικά σε μια περίοδο που οι κάτοικοι με μεταναστευτικό υπόβαθρο αντιμετωπίζουν μια νέα πραγματικότητα στο εσωτερικό με τους νόμους και τους κανόνες να αυστηροποιούνται με φόντο και τις εξελίξεις στη Λωρίδα της Γάζας. Η γερμανική διοίκηση οφείλει να διατηρήσει ισορροπίες και να αποφύγει περαιτέρω εντάσεις κυρίως ανάμεσα στους μετανάστες δεύτερης και τρίτης γενιάς που συμμετέχουν ενεργά όχι μόνο στον παραγωγικό ιστό, αλλά και στην πολιτική διαδικασία. Μέσα σε ένα περιβάλλον υψηλής αβεβαιότητας και έντονων επιφυλάξεων, ο κ. Μερτς και η ηγετική του ομάδα καλούνται να διαχειριστούν ίσως την πιο δύσκολη φάση που διανύει πολιτικά η Γερμανία από το τέλος του δευτέρου παγκοσμίου πολέμου και έπειτα, με τα θετικά αποτελέσματα σε μεταναστευτικό, ενέργεια, οικονομία και κοινωνική συνοχή να αποτελούν μονόδρομο για να αποτραπούν τα χειρότερα….