Αντίστροφα μετρά ο χρόνος για τις ευρωεκλογές και οι τρεις βασικοί μονομάχοι ξετυλίγουν τη στρατηγική τους με φόντο μια κρίσιμη εκλογική αναμέτρηση για την κάθε παράταξη ξεχωριστά. Διαμορφώνεται ήδη ένα σκηνικό υψηλής πόλωσης και βαριάς θεματολογίας, που εκτός από την καθημερινότητα κυριαρχούν και ευαίσθητα ζητήματα που χτυπούν στο μαλακό υπογάστριο της ελληνικής κοινωνίας, όπως συμβαίνει με την περίπτωση της διερεύνησης του τραγικού δυστυχήματος των Τεμπών. Είναι η πρώτη φορά που εκλογές έχουν ιδιαίτερη σημασία ακόμα και για το πρώτο κόμμα, τη Νέα Δημοκρατία, η οποία αν και κυριαρχούσε για πολλά χρόνια, τώρα καλείται μέσα σε εξαιρετικά αντίξοες συνθήκες να διατηρήσει τις δυνάμεις της και να περιορίσει τις διαρροές της, κυρίως προς τα κόμματα που δρουν στα δεξιά της. Παρατηρείται μια δεξιά στροφή της εκλογικής βάσης; Όχι ιδιαίτερα θα μπορούσε να σχολιάσει κάποιος, αλλά ένα μεγάλο κομμάτι των παραδοσιακών ψηφοφόρων της κεντροδεξιάς θα επιχειρήσει να εκφράσει τη δυσαρέσκεια του πάνω σε βασικές επιλογές της κυβερνητικής παράταξης κυρίως στη διάρκεια της δεύτερης τετραετίας. Σε κάθε περίπτωση, η Νέα Δημοκρατία παραμένει η πρώτη δύναμη, αλλά το ενδεχόμενο δραστικής μείωσης της ψαλίδας με το δεύτερο κόμμα είναι κάτι παραπάνω από ορατό. Εκεί, αναπτύσσει τη δυναμική του ο Σύριζα του κ. Κασσελάκη, ο οποίος μετά από μια πρώτη φάση εσωτερικών αναταράξεων, εμφανίζει πλέον σημάδια όχι μόνο ανθεκτικότητας, αλλά και ανάκαμψης, με τους πολιτικούς αναλυτές να προεξοφλούν την κατάληψη της δεύτερης θέσης και μάλιστα με ποσοστό που υπό προϋποθέσεις μπορεί να φτάσει εκείνο των εθνικών εκλογών του Ιουνίου του 2023. Ο Πρόεδρος του Σύριζα στοχεύει με τη στρατηγική του να συσπειρώσει το στενά κομματικό ακροατήριο, να προσελκύσει τη δεξαμενή των δυσαρεστημένων, αλλά και να επιτρέψει σε νέους ψηφοφόρους να δεθούν στο άρμα του κόμματος του, ως τη μόνη αξιόπιστη εναλλακτική πρόταση διακυβέρνησης. Σε αντίθεση με την Κουμουνδούρου, το ΠΑΣΟΚ συνεχίζει να εμφανίζεται εγκλωβισμένο σε ένα ανοδικό σπιράλ αυτοσυντήρησης, περιορίζοντας την πολιτική του δυναμική, αφού έχει επιλέξει να ξοδεύει αδικαιολόγητα πολλές δυνάμεις στην σύγκρουση με το Σύριζα, αντί να κάνει το μεγάλο άλμα εξωστρέφειας προς την κοινωνία που αναζητά πλέον κάτι διαφορετικό. Δηλαδή, αδυνατεί να δράσει ως ένα κόμμα που επιδιώκει τη δημιουργία ενός πλειοψηφικού ρεύματος, όπως εξάλλου συνέβαινε στο παρελθόν. Το ΠΑΣΟΚ κατάφερε στη μακρά πολιτική του διαδρομή να επενδύει σε συνθέσεις και τη διεύρυνση, ενώ χαρακτηριστικό ήταν το παράδειγμα του Ανδρέα Παπανδρέου που κατάφερε να ενώσει πρώην υποστηρικτές της Εθνικής Παράταξης με τα υψηλότερα κλιμάκια του ΕΑΜ-ΕΛΑΣ και να πετύχει την ιστορική νίκη του 1981 με 48%. Εν κατακλείδι, οι επόμενες εξήντα μέρες θα διαμορφώσουν το σκηνικό μέσα στο οποίο οι πολίτες θα προσέλθουν στις κάλπες για να στείλουν τα δικά τους μηνύματα, είτε προς τη μία είτε προς την άλλη πλευρά.