Στο μικροσκόπιο της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής βρίσκονται οι τελευταίες κινήσεις της Τουρκίας και του Ταγίπ Ερντογάν, ενώ η Αθήνα έχει ήδη καταστήσει σαφές ότι δεν κάνει βήμα πίσω στην υπεράσπιση των κυριαρχικών της δικαιωμάτων.

Οι στοχευμένες κινήσεις της ελληνικής πλευράς στην ευρύτερη περιοχή της ανατολικής Μεσογείου, με σχετικό παράδειγμα τις πρόσφατες συμφωνίες με την Αιγυπτο, καθώς επίσης και η πολιτική διαρκούς αμυντικής θωράκισης της χώρας έχουν προκαλέσει αναστάτωση στους κύκλους της Άγκυρας που συνεχίζει τις συνεχείς προκλήσεις απέναντι σε μια γείτονα και σύμμαχο χώρα στο ΝΑΤΟ, αλλά και κατά της Κύπρου. Αδιαμφισβήτητα η ελληνική πλευρά θέλει να διατηρήσει ανοιχτό το διάλογο με την απέναντι όχθη, αλλά σε κάθε περίπτωση η απαράδεκτη στάση της Τουρκίας που δεν δείχνει διάθεση να αλλάξει ρότα, δεν μπορεί να μείνει απαρατήρητη.

Αρκετά πρόσφατα ο κ. Μητσοτάκης ξεκαθάρισε ότι «δεν είμαστε διατεθειμένοι να κάνουμε διάλογο με το παράλογο». Από τη μία πλευρά, έχει γίνει αντιληπτό πως όλες οι πολιτικές δυνάμεις της γείτονος παίζουν σκληρά το χαρτί του ανθελληνισμού ενόψει και των κρίσιμων εκλογών το 2023 και χρησιμοποιούν τις επιθέσεις κατά της Ελλάδας για να απευθυνθούν στο δικό τους ακροατήριο, το οποίο στην παρούσα φάση αντιμετωπίζει ισχυρές αναταράξεις από την ακρίβεια και τον πληθωρισμό που φτάνει πλέον στο 85%.

Ωστόσο, η Ελλάδα δεν πέφτει στην παγίδα του Ερντογάν και επιχειρεί πάντα να λειτουργεί ως σταθεροποιητικός παράγοντας ειρήνης στην νοτιοανατολική Ευρώπη, χωρίς όμως να παρεκκλίνει από τις εθνικές κόκκινες γραμμές. Πέραν τούτων, αίσθηση προκαλεί το γεγονός ότι αρκετοί υψηλόβαθμοι Τούρκοι παρεμβαίνουν με τοποθετήσεις τους και στα πολιτικά δρώμενα της χώρας μας, σε μία προσπάθεια να δώσουν και γραμμή σε όσα από τα μέλη της μειονότητας μπορούν να επηρεάσουν. Η ασυνήθιστη αυτή προσέγγιση δεν εκπλήσσει την Κυβέρνηση, ενώ πολιτικοί αναλυτές εκτιμούν πως με όσα κατά καιρούς λέει ο Ταγίπ Ερντογάν ενδυναμώνει την εικόνα του Κυριάκου Μητσοτάκη στο ελληνικό ακροατήριο.