Περίπου δύο χρόνια πριν από τη συνταγματική ημερομηνία των εθνικών εκλογών ο Κυριάκος Μητσοτάκης έσπευσε από το βήμα της ΔΕΘ να θέσει το στόχο της αυτοδυναμίας. Με τον αέρα των δημοσκοπήσεων και με μια διαφορά ασφαλείας από το δεύτερο μέχρι σήμερα Σύριζα, επιχείρησε πολύ νωρίς να εκμεταλλευτεί το momentum για να συσπειρώσει το ακροατήριο του, στέλνοντας ένα μήνυμα προς πάσα κατεύθυνση πως το κόμμα του είναι το μόνο που μπορεί να διασφαλίσει τη σταθερότητα και να οδηγήσει τη χώρα σε ένα ασφαλές λιμάνι την επόμενη δεκαετία. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι στις προηγούμενες εθνικές εκλογές ο κ. Μητσοτάκης αξιοποίησε τη συγκυρία και το αρνητικό κλίμα για τον Σύριζα με τον κατάλληλο τρόπο και με ενωμένο το κόμμα του κατάφερε να φτάσει στο 40% και να σχηματοποιήσει μια βιώσιμη μονοκομματική Κυβέρνηση.

Ωστόσο το 2023 δεν θα είναι όπως το 2019. Τα δεδομένα έχουν αλλάξει. Η Νέα Δημοκρατία ασκεί εξουσία, διαχειρίστηκε μια πρωτόγνωρη υγειονομική κρίση με σοβαρότητα, αλλά και λάθη και παραλείψεις, ενώ καλείται να αντιμετωπίσει ένα μεγάλο κύμα ακρίβειας που πλήττει το εισόδημα του μέσου πολίτη, με μία κοινή γνώμη να βρίσκεται στα όρια της εξαιτίας τόσο των επιπτώσεων της δεκαετούς δημοσιονομικής προσαρμογής, όσο και εκείνων της πανδημίας. Η σημερινή Κυβέρνηση καλλιέργησε όλο το προηγούμενο διάστημα υψηλές προσδοκίες στους πολίτες και θα κριθεί από την αποτελεσματικότητα της, την υλοποίηση κεντρικών προεκλογικών δεσμεύσεων που θα αλλάξουν τη ζωή του καθενός προς το καλύτερο. Υπάρχει ακόμη ένας σημαντικός παράγοντας που θα επηρεάσει τη φυσιογνωμία της επόμενης Κυβέρνησης.

Οι εξελίξεις στην Κεντροαριστερά και συγκεκριμένα η διαφαινόμενη άνοδος του ΠΑΣΟΚ. Η παρουσία του ανανεωμένου Κινάλ στο πολιτικό σκηνικό έρχεται να ακυρώσει ουσιαστικά το αφήγημα “Μητσοτάκης ή Τσίπρας”, καθώς εμφανίζεται ως μια εναλλακτική που υπό προϋποθέσεις μπορεί να προσελκύσει εκτός των άλλων και δυσαρεστημένους ψηφοφόρους του Κέντρου, ακόμη και της Κεντροδεξιάς. Κοντολογίς, οι πολίτες θα έχουν τη δυνατότητα να επιλέξουν μια τρίτη λύση, η οποία μπορεί να εξελιχθεί και σε κυβερνητικό εταίρο. Αν και ο κ. Ανδρουλάκης στην παρούσα φάση έχει στρέψει το βλέμμα του στο Σύριζα, εντούτοις και όσο πλησιάζουν οι εκλογές συνιστά μονόδρομο το άνοιγμα και σε άλλα ακροατήρια. Αν το πράξει, θα μπορέσει να διεκδικήσει μερίδιο από την εκλογική πίτα που σήμερα μονοπωλεί ο Κυριάκος Μητσοτάκης. Ο χρόνος θα δείξει αν το διακύβευμα που έθεσε ο πρωθυπουργός αποδειχθεί ουτοπία ή ρεαλιστικός στόχος. Ο δρόμος είναι μακρύς, οι παγίδες πολλές και το τελικό αποτέλεσμα δύσκολο να προβλεφθεί.