Έντονη ανησυχία στους πολιτικούς αντιπάλους προκαλεί η δεδομένη μεγάλη απήχηση που διατηρεί ο Κυριάκος Μητσοτάκης στο λεγόμενο χώρο του Κέντρου.

Από το ξεκίνημα της θητείας του ως Πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας, ο κ. Μητσοτάκης προχώρησε με στοχευμένες κινήσεις στο άνοιγμα  σε συγκεκριμένες κοινωνικές δυνάμεις και ενεργούς πολίτες, κι αυτό όπως αποδείχθηκε εκ των υστέρων και από το εκλογικό αποτέλεσμα του Ιουλίου του 2019  αποτέλεσε ένα συγκριτικό πλεονέκτημα που κατέληξε στην αυτοδυναμία.  

Τα ποιοτικά χαρακτηριστικά των τελευταίων μετρήσεων δείχνουν ότι ο Πρωθυπουργός διατηρεί τη διείσδυση σε μία κρίσιμη δεξαμενή ψηφοφόρων που συνηθίζεται να είναι εκείνη που καθορίζει και το εκλογικό αποτέλεσμα. Το στοιχείο αυτό που σχετίζεται απολύτως με τη διεύρυνση του εκλογικού ακροατηρίου έχει μπει στο στόχαστρο των κομμάτων της αντιπολίτευσης, τα οποία και επιχειρούν μέσα από την κριτική τους να αποδομήσουν την εικόνα του "φιλελεύθερου πολιτικού".

Βέβαια, η σχέση του κ. Μητσοτάκη με τα ακροατήρια εκτός κομματικών ορίων της κυβερνητικής παράταξης έχει αποδειχθεί από το χρόνο ανθεκτική και κατ’ επέκταση αποτελεί μια σοβαρή επένδυση για  το μέλλον, με προοπτική μια δεύτερη τετραετία. Δεν θα έπρεπε όμως να λησμονεί κανείς πως ένα σεβαστό κομμάτι της κοινής γνώμης απορρίπτει τις παραδοσιακές ταμπέλες «Δεξιά Κέντρο Αριστερά» και λαμβάνει τις αποφάσεις του μετρώντας την αποτελεσματικότητα της Κυβέρνησης στη διαχείριση των πραγματικών και σύνθετων προβλημάτων που αντιμετωπίζει η ελληνική κοινωνία.  

Το συγκεκριμένο ακροατήριο που αποτελεί μία σημαντική παράμετρο σε ένα ευρύτερο πλάνο πολιτικής διεύρυνσης δύναται να το προσελκύσει ένα κόμμα εξουσίας πιο αποτελεσματικά, όταν ακολουθεί ευρύτερες πολιτικές επιλογές με εθνικό πρόσημο (λ.χ. επενδύσεις, ψήφος ομογενών),  αφήνοντας στο περιθώριο πιθανά στοιχεία λαϊκισμού και ελιτισμού, που πλήττουν την ποιότητα της πολιτικής ζωής.

Στο δια ταύτα, ένας καταλυτικός παράγοντας που αναμένεται να επηρεάσει τις τάσεις της κοινής γνώμης το επόμενο διάστημα, είναι η ικανότητα της σημερινής Κυβέρνησης να ανοίξει το δρόμο προς την κανονικότητα με τις καλύτερες προϋποθέσεις, δίνοντας απόλυτη προτεραιότητα στις πραγματικές και πολυάριθμες ανάγκες των πολιτών,  χωρίς να πέσει στην παγίδα της πόλωσης και των διχαστικών "γραμμών" που συντηρεί εντέχνως κατά κύριο λόγο η Αξιωματική Αντιπολίτευση.  

Το resilience του σημερινού κυβερνητικού σχήματος, αλλά και η διέξοδος που μπορεί αυτό  να δώσει στη γενιά που βιώνει τις συνέπειες της οικονομικής και υγειονομικής κρίσης αναμένεται σαφώς να κρίνει τον χρονικό ορίζοντα της πολιτικής του κυριαρχίας.

Ποιος είναι ο Σπύρος Καπράλος

Ο Σπύρος Καπράλος σπούδασε Τηλεόραση και Ραδιόφωνο στο πανεπιστήμιο του Salford της Μεγάλης Βρετανίας. Κατέχει μεταπτυχιακό τίτλο από το ίδιο πανεπιστήμιο στις Πολιτικές Επιστήμες. Συμμετείχε στο πρόγραμμα Socrates και εξειδικεύθηκε στα Digital Media στο Furtwangen Universität της Γερμανίας. Επίσης, κατέχει τίτλο Μ.Α στην Ποιοτική Δημοσιογραφία και τις Νέες Τεχνολογίες (με distinction) από το European Communication Institute (ECI) και το Donau Universität Krems της Αυστρίας. Έχει εξειδικευθεί στην Επικοινωνιακή Διαχείριση Κρίσεων στο ΕΚΠΑ.

Είναι μέλος της ΕΣΗΕΑ. Εργάστηκε σε εφημερίδες, στο διαδίκτυο, στο δημόσιο ραδιόφωνο και στη δημόσια τηλεόραση. Το 2014, το Ίδρυμα Προαγωγής Δημοσιογραφίας Αθανασίου Βασιλείου Μπότση του απένειμε τιμητική διάκριση για την παρουσία του στο πολιτικό ρεπορτάζ.

Την περίοδο 2012-2015 διετέλεσε διευθυντής του γραφείου Τύπου της Νέας Δημοκρατίας, ενώ από το 2016 έως το 2018 ήταν επικεφαλής του Γραφείου Τύπου της Νέας Δημοκρατίας στη Βουλή. Επιπλέον, εργάστηκε στο Γραφείο Τύπου του Υπουργείου Οικονομικών. Είναι επικεφαλής του ΠΜΣ Θεσμοί, Επικοινωνία και Ευρωπαϊκή Ολοκλήρωση στο Ευρωπαϊκό Ινστιτούτο Επικοινωνίας και διδάσκει Political Communication in European Sphere στα μεταπτυχιακά προγράμματα του Ινστιτούτου.

Μιλάει Αγγλικά και Γερμανικά.