Σύμφωνα με έγκυρες πληροφορίες τα Διοικητικά Συμβούλια των Eurobank και Alpha Bank αναμένεται να εγκρίνουν, το σχέδιο διάσωσης, ενώ το ίδιο αναμένεται να κάνουν αύριο και τα Δ.Σ. Εθνικής και Πειραιώς. Το σχέδιο προβλέπει τη διάσωση της Μαρινόπουλος, μέσω της διαδικασίας των άρθρων 106 «β» και «θ» του πτωχευτικού νόμου.

Ειδικότερα, οι μέτοχοι της Μαρινόπουλος, οι πιστώτριες τράπεζες και ο υποψήφιος στρατηγικός επενδυτής «Σκλαβενίτης» συμφωνούν να εμφανίσουν στο δικαστήριο το εξής σχέδιο:

Το σύνολο, σχεδόν, της Μαρινόπουλος θα περάσει σε μια νέα εταιρεία, με νέο ΑΦΜ ( σ.σ χρήση των διατάξεων του άρθρου 106 θ), η οποία θα ελέγχεται μετοχικά κατά 100% από την Σκλαβενίτης. Η τελευταία δεσμεύεται να βάλει άμεσα 70 εκατ. ευρώ στη νέα εταιρεία και άλλα 55 εκατ. ευρώ στο δεύτερο χρόνο λειτουργίας της.

Ταυτόχρονα, οι τράπεζες συμφώνησαν να δανειοδοτήσουν τη νέα εταιρεία με 350 εκατ. ευρώ. Το δάνειο θα είναι δεκαετές, με επιτόκιο μόλις 1,5%, καθώς οι τράπεζες θα έχουν το δικαίωμα να το κεφαλαιοποιήσουν, αποκτώντας το 25% του μετοχικού κεφαλαίου της νέας εταιρείας.

Τα 475 εκατ. ευρώ ( 350 εκατ. δανεισμός και 125 εκατ. που θα βάλει η Σκλαβενίτης) θα χρησιμοποιηθούν από τη νέα εταιρεία για κεφάλαιο κίνησης και εξόφληση μέρους των υποχρεώσεών της προς προμηθευτές, που μεταφέρονται αυτούσιες στη νέα εταιρική οντότητα, μαζί με το δίκτυο καταστημάτων, το προσωπικό και τα περισσότερα από τα στοιχεία ενεργητικού και παθητικού της Μαρινόπουλος.

Παρ' ότι λεπτομέρειες δεν έχουν γίνει γνωστές, το κούρεμα που προτείνεται στους προμηθευτές υπολογίζεται στο 40%. Δηλαδή για οφειλές έναντι της Μαρινόπουλος 10 εκατ. ευρώ, ένας προμηθευτής θα εξοφληθεί σε βάθος διετίας- τριετίας για τα 6 εκατ. ευρώ και καλείται να συναινέσει στη διαγραφή απαιτήσεων ύψους 4 εκατ. ευρώ.

Πρόκειται για το πλέον δύσκολο σημείο της συμφωνίας καθώς εκτός από τις τράπεζες θα πρέπει να συμφωνήσουν επί του σχεδίου διάσωσης αρκετοί από τους περίπου 3.500 χιλιάδες προμηθευτές του ομίλου Μαρινόπουλος, ώστε να επιτευχθεί η απαραίτητη πλειοψηφία πιστωτών πριν την εκδίκαση της αίτησης.

Οι μεγάλοι προμηθευτές της Μαρινόπουλος που διαθέτουν υψηλές απαιτήσεις ( σ.σ άνω των 5 εκατ. ευρώ) δυσανασχετούν από το ότι οι τράπεζες φέρονται να εξαιρούνται του «κουρέματος», καθώς το μεγαλύτερο μέρος των δανείων (σ.σ 285 εκατ. ευρώ) έχουν εξασφαλίσεις επί του συνόλου των μετοχών της ΦΑΜΑΡ και άλλων εταιρειών, που ανήκουν σε μέλη της οικογένειας Μαρινόπουλου.

Από την άλλη όμως ο μεγάλος κίνδυνος είναι η κατάρρευση της Μαρινόπουλος, η οποία θα έχει ισχυρές επιπτώσεις τόσο για τις ίδιες όσο και το σύνολο της εγχώριας αγοράς. Επιπρόσθετα, η παροχή συναίνεσης επί του σχεδίου διάσωσης εξασφαλίζει συνέχιση της συνεργασίας με έναν όμιλο (σ.σ Σκλαβενίτη) που θα κατέχει πλέον κυρίαρχη θέση στο οργανωμένο λιανεμπόριο.

Αντιδράσεις αναμένεται να υπάρξουν και από ανταγωνιστές της Σκλαβενίτης για τους όρους, με τους οποίους οι τράπεζες χρηματοδοτούν τη νέα εταιρεία.

Η ανησυχία ότι θα υπάρξουν αντιδράσεις οδήγησε ήδη σε μικρές αλλαγές στο σχέδιο. Ενώ αρχικά προβλεπόταν η απόκτηση του 25% της νέας εταιρείας από μέλη της οικογένειας Μαρινόπουλου υπήρξε τροποποίηση και αποφασίστηκε το 100% να περάσει στη Σκλαβενίτης.

Όλα αυτά παρά το γεγονός ότι η οικογένεια Μαρινόπουλου παρείχε πρόσθετες εγγυήσεις στις τράπεζες για τη χορήγηση κεφαλαίου κίνησης 11 εκατ. ευρώ, τα οποία χρησιμοποιούνται για να καλυφθούν οι τρέχουσες ανάγκες της αλυσίδας ως την ημερομηνία εκδίκασης της αίτησης.

Είναι πιθανόν στο άμεσο μέλλον να υπάρξουν και κινήσεις των τραπεζών εναντίον της οικογένειας Μαρινόπουλου. Σύμφωνα με καλά ενημερωμένες πηγές οι τράπεζες θα κινηθούν επιθετικά επιδιώκοντας να δεσμεύσουν όσα περιουσιακά στοιχεία της οικογένειας είναι κρυμμένα κάτω από ένα πλέγμα off shore εταιρειών στο εξωτερικό.

Σημειώνεται ότι οι τράπεζες έχουν ως ενέχυρο το 100% της ΦΑΜΑΡ αλλά και μετοχές άλλων εταιρειών που ανήκουν στην οικογένεια Μαρινόπουλου (GAP, Marks and Spencer, Starbucks κά). Για τη ΦΑΜΑΡ αναμένεται να ανατεθεί νέο mandate σε επενδυτική τράπεζα προκειμένου να διερευνηθεί το ενδεχόμενο πώλησης καθώς ο διαγωνισμός του 2015 για την πώληση του 40% απέβη άκαρπος και εξαιτίας των υπεραισιόδοξων όπως αποδείχθηκε εκτιμήσεων για τα EBITDA εκείνης της χρήσης.

Αποτέλεσμα των υπεραισιόδοξων εκτιμήσεων ήταν να ζητείται μια αποτίμηση της τάξης των 400 εκατ. ευρώ για το 100% της εταιρείας, όταν με βάση τα επιτευχθέντα EBITDA η δίκαιη αποτίμηση του ομίλου ΦΑΜΑΡ προσδιορίζεται κοντά στα 250 εκατ. ευρώ.