Η απώλεια του Μίκη Θεοδωράκη έχει βυθίσει στο πένθος τόσο την Ελλάδα, όσο και τον κόσμο ολόκληρο. Ωστόσο, ο μεγάλος Έλληνας είχε βρεθεί ουκ ολίγες φορές αντιμέτωπος με τον θάνατο και στο παρελθόν και όχι μόνο εξαιτίας της έντονης αγωνιστικής δράσης του.

Το 1962 η φυματίωση φουντώνει και απειλεί άμεσα την υγεία του εξαίρετου μουσικοσυνθέτη, που κινδυνεύει να φύγει πρόωρα από τη ζωή, ενώ ήδη διευθύνει τις παραστάσης της «Όμορφης Πόλης». Η γυναίκα που παίζει καταλυτικό ρόλο εκείνη την περίοδο στη ζωή του Μίκη είναι η Αμαλία Φλέμινγκ. Αρχικώς, μεσολαβεί για να μεταφερθεί εσπευσμένα στο Σανατόριο Eduard the VII, στο Essex, νοτίως του Λονδίνου. Αδίκως, όμως, αφού το κλίμα δεν τον βοηθά καθόλου. Χειροτερεύει, μένει παράλυτος, ακίνητος, με φοβερούς πόνους και ο ίδιος πιστεύει ότι το μοιραίο πλησιάζει αναπόφευκτα.

Ωστόσο, κάπου εκεί η παρέμβαση του Έλληνα γιατρού Αντώνη Ποντικάκη και η βοήθεια της Αμαλίας Φλέμινγκ, αλλάζουν τη ροή της ιστορίας. Με τη μεσολάβησή τους ο Μίκης μεταφέρεται στο Σανατόριο Τσαγκάρη, στην Πεντέλη. Και επιτέλους, το «θαύμα» γίνεται. Σε λίγες εβδομάδες, το κλίμα και η πρωτοπόρα για την εποχή μέθοδο που εφάρμοζε στο σανατόριο ο Αντ. Ποντικάκης κυριολεκτικώς τον ανέστησαν και έτσι κατάφερε να διευθύνει τις τελευταίες παραστάσεις της «Όμορφης Πόλης», που παιζόταν με μεγάλη επιτυχία από καιρό.

Όλα αυτά τα μοιράστηκε ο ίδιος σε μια επιστολή που απέστειλε τον Νοέμβριο του 2013 προς τον τότε δήμαρχο Πεντέλης, Δημήτρη Στεργίου, απολογούμενος για το γεγονός ότι δεν θα μπορούσε να παραστεί στην αφιερωμένη σε εκείνον εκδήλωση που διοργάνωσαν ο Δήμος και η Ένωση Ποντίων Μελισσίων με αφορμή τα σαράντα χρόνια από την εξέγερση του Πολυτεχνείου.

Στο σχετικό μήνυμά του ο αξέχαστος Μίκης ανέφερε:

«Αγαπητέ κ. Δήμαρχε,

Αγαπητοί φίλοι και φίλες,

Με μεγάλη συγκίνηση πληροφορήθηκα τη σημερινή εκδήλωση στον Δήμο σας. Για μένα ο τόπος αυτός και ιδιαίτερα το Σανατόριο είναι ένα μέρος γεμάτο αναμνήσεις, όχι μόνο δυσάρεστες. Και θα σας εξηγήσω γιατί:

Στα 1962 αναζωπυρώθηκε η παλιά μου φυματίωση, ενώ ήμουν υποχρεωμένος να εργάζομαι μεταξύ Αθηνών και Παρισίων. Φτάνοντας στο απροχώρητο και με παρέμβαση της Αμαλίας Φλέμινγκ, μεταφέρθηκα εσπευσμένα στο Σανατόριο Eduard the VII, στο Essex, νοτίως του Λονδίνου. Όμως οι κλιματολογικές συνθήκες με οδηγούσαν από το κακό στο χειρότερο. Ήμουν παράλυτος, ακίνητος, με φοβερούς πόνους και όλα έδειχναν ότι το μοιραίο πλησιάζει αναπόφευκτα. Και τότε, μια μέρα εμφανίστηκε ξαφνικά εκεί ο γιατρός Αντώνης Ποντικάκης, που είχε πληροφορηθεί τα καθέκαστα και αποφάσισε να με … απαγάγει. Και πάλι με τη βοήθεια της Αμαλίας Φλέμινγκ, μεταφέρθηκα στο αεροδρόμιο και από εκεί στο Σανατόριο Τσαγκάρη, στην Πεντέλη, όπου χάρη στο κλίμα και χάρη στην πρωτοπόρα για την εποχή θεραπευτική μέθοδο του Ποντικάκη, κυριολεκτικώς αναστήθηκα μέσα σε λίγες εβδομάδες και έτσι κατάφερα να διευθύνω τις τελευταίες παραστάσεις της «Όμορφης Πόλης» που παιζόταν με μεγάλη επιτυχία από καιρό.

Εκεί στο σανατόριο με επισκέφθηκε ο Μάνος Κατράκης και μου ανακοίνωσε την απόφασή του να ανεβάσει το έργο μου «Το τραγούδι του νεκρού αδελφού», που έγραφα τότε. Ο Γιώργος Λογοθέτης που είναι σήμερα μαζί σας, έχει κάνει σκοπό ζωής την ενασχόληση με το έργο αυτό και το βαθύτερο νόημά του.

Τώρα καταλαβαίνετε καλύτερα την σχέση μου με τον Δήμο σας και το πόσο θα ήθελα να παρευρεθώ στην σημερινή εκδήλωση. Δυστυχώς όμως λόγοι ανώτεροι των δυνάμεών μου με εμποδίζουν.

Σας ευχαριστώ κύριε Δήμαρχε, εσάς και ολόκληρο το Δημοτικό Συμβούλιο. Θα ήθελα να ευχαριστήσω επίσης τον κ. Ευάγγελο Σπύρου, πού τόσο εργάστηκε για την εκδήλωση αυτή, τα παιδιά του 4ου Δημοτικού Σχολείου Μελισσίων και την δασκάλα τους κ. Μητρογιάννη, τον Γιώργο και την Φωτεινή Λογοθέτη, αγαπημένους φίλους μιας ολόκληρης ζωής, όσους συμμετέχουν με οποιονδήποτε τρόπο στη σημερινή βραδιά και όσους βοήθησαν για να πραγματοποιηθεί, καθώς και όλους εσάς που μας τιμάτε σήμερα με την παρουσία σας.

Σας ευχαριστώ όλους και εύχομαι κάθε επιτυχία.

Αθήνα, 17.11.2013».

Πηγή: enypografa.gr