Οι συντηρητικές προσεγγίσεις που περιλαμβάνονται στο σχεδιασμό του Solvency II και τάση της Οδηγίας να αντιμετωπίζει τους ασφαλιστές ως εμπόρους, αντί ως μακροπρόθεσμους επενδυτές θα μπορούσαν να βλάψουν τους καταναλωτές, τις μακροπρόθεσμες επενδύσεις και την οικονομία. Ως εκ τούτου, οι υπεύθυνοι για τη χάραξη πολιτικής πρέπει να αναλάβουν δράση ώστε το πλαίσιο να αντανακλά περισσότερο την πραγματικότητα, αναφέρει η Insurance Europe.

Για παράδειγμα, το σενάριο, γνωστό ως η βασική περίπτωση, που απαιτεί το Solvency II από τις ασφαλιστικές να χρησιμοποιούν κατά τον υπολογισμό των υποχρεώσεών τους -τα κεφάλαια που χρειάζονται για να μπορούν να ανταπεξέλθουν στις αξιώσεις των ασφαλισμένων-, προϋποθέτει ότι τα επιτόκια θα παραμείνουν σε χαμηλά επίπεδα για τα επόμενα 20 χρόνια. Ωστόσο, αυτό γενικά θεωρείται ως ένα απίθανο σενάριο.

Ο Olav Jones, αναπληρωτής γενικός διευθυντής της Insurance Europe, σχολίασε: "Όπως αποδεικνύεται από τα αποτελέσματα των πρόσφατων stress tests της EIOPA, οι ασφαλιστικές εταιρίες της Ευρώπης έχουν κάνει πολύ καλή δουλειά όσο αφορά την εφαρμογή του Solvency II, παρά τις σημαντικές προκλήσεις που αντιμετώπισαν. Για παράδειγμα, η EIOPA ανέφερε ότι το 100% των εταιριών που εξετάστηκαν πληρούσε τις Ελάχιστες Κεφαλαιακές Απαιτήσεις (MCR) και το 99,98% πέτυχε την υψηλότερη Κεφαλαιακή Απαίτηση Φερεγγυότητας (SCR).
Ωστόσο, μόνο και μόνο επειδή οι ασφαλιστικές έχουν επαρκή κεφάλαια για να ανταπεξέλθουν σε αυτή την συντηρητική προσέγγιση, δεν σημαίνει ότι δεν υπάρχει σπάταλη ή ότι δεν θα υπάρξουν συνέπειες. Απαιτούνται λοιπόν σημαντικές βελτιώσεις ώστε να εξασφαλιστεί ότι το πλαίσιο λειτουργεί όπως θα έπρεπε, δικαιολογώντας το τεράστιο κόστος και την προσπάθεια που γίνεται για την ανάπτυξη, την υλοποίηση και τη λειτουργία του, και να αποφευχθεί η άσκοπη αποθάρρυνση των ασφαλιστικών από το να υλοποιούν απαραίτητες μακροπρόθεσμες επενδύσεις στην ευρωπαϊκή οικονομία".

Ζητήματα που χρήζουν προσοχής περιλαμβάνουν:

- Οι κεφαλαιακές απαιτήσεις πρέπει να αντικατοπτρίζουν τους πραγματικούς κινδύνους που αντιμετωπίζουν οι ασφαλιστικές. Με βάση τον τρέχοντα κανονισμό, όταν οι ασφαλιστικές κάνουν μακροπρόθεσμες επενδύσεις, το Solvency II τις μεταχειρίζεται σαν να είναι βραχυπρόθεσμοι έμποροι και βασίζει τη μέτρηση του κινδύνου στους βραχυπρόθεσμους κινδύνους. Αν και έγιναν ενέργειες για την αντιμετώπιση αυτού του ζητήματος, παραμένουν περιττά εμπόδια στις επενδύσεις και στις δαπάνες, τα οποία επηρεάζουν όλες τις μορφές των μακροπρόθεσμων επενδύσεων, συμπεριλαμβανομένων των ιδίων κεφαλαίων, των εταιρικών ομολόγων και των ακινήτων. Εάν δεν αντιμετωπιστεί πλήρως, η κατάσταση αυτή θα μπορούσε να προκαλέσει μια σειρά από αρνητικές επιπτώσεις, όπως είναι η μείωση των μακροπρόθεσμων επενδύσεων των ασφαλιστικών, οι χαμηλότερες αποδόσεις και η μικρότερη προστασία για τους ασφαλισμένους και τους ασφαλιστές.

- Απλουστεύσεις και πρακτική εφαρμογή των διατάξεων αναλογικότητας του Solvency II. Αυτό θα επιστρέψει στην Οδηγία να γίνει πιο εύχρηστη στην πράξη ενώ θα αποφεύγονται περιττά έξοδα για όλες τις ασφαλιστικές εταιρίες, γεγονός ιδιαίτερα σημαντικό για τις μικρές και μεσαίες ασφαλιστικές επιχειρήσεις.

- Καταλληλότερες ρυθμίσεις και μέθοδοι ώστε να αντικατοπτρίζονται καλύτερα οι πραγματικοί κίνδυνοι και οι υποχρεώσεις σε διάφορους τομείς, συμπεριλαμβανομένων των καταστροφικών και συναλλαγματικών κινδύνων και των κινδύνων μακροζωίας.

Ο κ. Jones είπε: "Η βιομηχανία έχει υποστηρίξει σθεναρά το Solvency II και την στροφή του προς μια ισχυρή προσέγγιση των κινδύνων. Ωστόσο, για να λειτουργήσει αυτό, είναι ζωτικής σημασίας οι κίνδυνοι να μετρώνται με το σωστό τρόπο και αυτό δεν είναι υπερβολικά συντηρητικό. Οι συνεχιζόμενες εργασίες σχετικά με την Ένωση κεφαλαιαγορών, η τρέχουσα αναθεώρηση της Κεφαλαιακής Απαίτησης Φερεγγυότητας του Solvency II και η ευρύτερη αναθεώρηση του Solvency II, τα οποία αναμένονται να έχουν ολοκληρωθεί μέχρι το 2020, παρέχουν την τέλεια ευκαιρία ώστε να γίνουν αυτές οι σημαντικές αλλαγές και να διασφαλιστεί ότι η Οδηγία θα λειτουργεί σωστά, χωρίς να προκαλεί προβλήματα στους καταναλωτές, στην οικονομία ή στη βιομηχανία μας".

Μετά από 15 χρόνια ανάπτυξης, το Solvency II εισήγαγε θεμελιώδεις αλλαγές στον τρόπο με τον οποίο ρυθμίζονται οι ασφαλιστικές και έθεσε πολύ υψηλές απαιτήσεις για το κεφάλαιο φερεγγυότητας, την εσωτερική διαχείριση των κινδύνων και την υποβολή εκθέσεων. Οι απαιτήσεις αυτές εγγυώνται εξαιρετικά υψηλά επίπεδα προστασίας για τους πελάτες και την εναρμόνιση των κανόνων σε όλη την Ευρώπη.

Κατά τη διάρκεια της ανάπτυξης του Solvency II, ανέκυψαν προβλήματα στην εύρεση τρόπου σωστής μέτρησης των επενδυτικών κινδύνων που αντιμετωπίζουν οι ασφαλιστικές που παρέχουν εγγυήσεις στους πελάτες. Αυτό οδήγησε σε καθυστερήσεις, αλλά και σε ζωτικής σημασίας βελτιώσεις οι οποίες αναφέρονται ως μέτρα για τις μακροπρόθεσμες εγγυήσεις (LTG), και αντικατοπτρίζουν καλύτερα την πραγματική οικονομία και τους κινδύνους της μακροχρόνιας ασφάλισης.

Τέλος, ο κ. Jones πρόσθεσε: "Τα μέτρα για τις μακροπρόθεσμες εγγυήσεις είναι ένα ουσιαστικό κομμάτι του Solvency II. Χωρίς αυτά, απλά δεν θα μπορούσε να λειτουργήσει. Ωστόσο, χρειάζονται περαιτέρω βελτιώσεις ώστε να διασφαλιστεί η αποτελεσματικότητά τους".