Αν ο Τουρκοκύπριος ηγέτης με την πολιτική ισότητα εννοεί τη θετική ψήφο για κάθε απόφαση της κεντρικής κυβέρνησης ή άλλου θεσμικού οργάνου, τότε αυτό δεν είναι πολιτική ισότητα, αλλά δημιουργεί πολιτική ανισότητα, δήλωσε ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας κ. Νίκος Αναστασιάδης.

Σε δηλώσεις του στους δημοσιογράφους, μετά την τελετή για την εορτή του Αγίου Μάρωνα, στον Καθεδρικό Ναό της Παναγίας των Χαρίτων, και κληθείς να σχολιάσει συνέντευξη του ηγέτη της τουρκοκυπριακής κοινότητας στην εφημερίδα «Πολίτης», κατά την οποία προτάσσει την πολιτική ισότητα ώστε να τεθεί το θέμα των εγγυήσεων, ο Πρόεδρος Αναστασιάδης είπε ότι «εξαρτάται τι υπονοεί κανένας ‘πολιτική ισότητα’. Την πολιτική ισότητα εδώ και δεκαετίες την έχουμε αναγνωρίσει.

Αλλά αν με την πολιτική ισότητα εννοεί τη θετική ψήφο για κάθε απόφαση της κεντρικής κυβέρνησης ή άλλου θεσμικού οργάνου, λυπάμαι αλλά αυτό δεν είναι πολιτική ισότητα, αλλά δημιουργεί πολιτική ανισότητα. Διότι θα επιτρέπει στη μια κοινότητα να επιβάλλεται επί της άλλης».

Σε παρατήρηση δημοσιογράφου ότι από την τουρκοκυπριακή πλευρά καλείται να ενημερώσει για τον προβληματισμό του περί αποκέντρωσης εξουσιών και ερωτηθείς αν ο ίδιος θα θέσει το θέμα στην άτυπη συνάντηση που θα έχει με τον κ. Ακκιντζί, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας είπε ότι «από μόνη της η αρχή της αποκέντρωσης τα λέει όλα. Από εκεί και πέρα είναι θέμα διαλόγου για να συμφωνηθεί από κοινού τι είναι αυτό το οποίο κατανέμεται στις πολιτείες.

Συνεπώς, αν γίνεται δεκτή η αρχή τότε είναι θέμα του διαλόγου για το τι είναι αυτό που θα κατανεμηθεί στις πολιτείες, έτσι ώστε να αισθάνονται ασφαλέστερα οι δύο κοινότητες ότι η μία δεν θα δημιουργεί προβλήματα στην άλλη, ότι το κράτος θα είναι λειτουργικό, ότι θα είναι βιώσιμο και, συνεπώς, δεν θα απαιτείται για όλες τις αποφάσεις η θετική ψήφος».

Σε παρατήρηση δημοσιογράφου ότι ελλείψει επίσημων πρακτικών των Ηνωμένων Εθνών η κα Λουτ δεν φαίνεται να έχει ολοκληρωμένη εικόνα, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας είπε ότι «δεν θέλω να κάνω κανένα σχόλιο για το συγκεκριμένο θέμα. Οτιδήποτε καταγράφεται και οτιδήποτε είναι αντικείμενο που θα απασχολήσει όχι τον δημόσιο διάλογο, αλλά εκείνα τα όργανα που πρέπει».