Στην Κίνα έγιναν 35 εκατομμύρια διαδικτυακά αφιερώματα για τον STEVE JOBS, με αφορμή το θάνατό του, στις 5 Οκτωβρίου 2011. Έγινε το πρώτο θέμα στα τηλεοπτικά και ραδιοφωνικά ειδησεογραφικά κανάλια του κόσμου και πρωτοσέλιδο αμέτρητων εφημερίδων και περιοδικών. Ήταν που επηρέασε την κατάσταση και πορεία τους σε όλα τα μέσα επικοινωνίας και τις ζωές εκατομμυρίων ανθρώπων στον πλανήτη.

Στο βιβλίο του Daniel Smith για τον Steve Jobs διάβασα ότι τρία μήλα καθόρισαν τον κόσμο: Το πρώτο που έφαγε η Εύα, το δεύτερο που έπεσε στο κεφάλι του Νεύτωνα και αυτό που δημιούργησε ο Steve. Ήταν για πολλούς έμπνευση, ιδιοφυΐα, εφευρέτης, καινοτόμος, δημιουργός νέων ορίων, ανορθόδοξος οραματιστής, σύμβολο καταναλωτισμού, «ένας και μοναδικός»… που καθόρισε μια εποχή, όπου κυριαρχούν προϊόντα που «οπωσδήποτε πρέπει να έχεις, για να είσαι κάποιος». Ήθελε να γράψει ιστορία και την έγραψε. 

Το 1976 ιδρύει την Apple. Το 1985 ιδρύει την εταιρεία NeXT και το 1986 αγοράζει την Pixar. Το 2001 ανοίγουν τα πρώτα καταστήματα Apple Stores και κυκλοφορεί το iPod. Το 2004 ξεκινά θεραπεία για τον καρκίνο στο πάγκρεας. Το 2006, η Disney αγοράζει την Pixar και ο Steve μπαίνει στο Διοικητικό Συμβούλιο. Κυκλοφορεί τον φορητό υπολογιστή Macbook. Το 2007 κυκλοφορεί το κινητό τηλέφωνο iPhone. Το 2009 το Furtune τον ορίζει διευθύνοντα σύμβουλο της δεκαετίας. Το 2010 κυκλοφορεί το iPad και η Apple ξεπερνά τη Microsoft, ως «η πιο πολύτιμη εταιρεία τεχνολογίας στον κόσμο». Οι ταινίες της Pixar κερδίζουν Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας Κινουμένων Σχεδίων και Καλύτερου Πρωτότυπου Τραγουδιού, ενώ το «Toy Story 3» γίνεται η ταινία με τη μεγαλύτερη εισπρακτική επιτυχία όλων των εποχών. 

Το ξεκίνημα της ζωής αυτού που κυριάρχησε στον κόσμο έγινε με υιοθεσία, αφού οι γονείς του δεν τον ήθελαν. Αντιμετώπισε πολλά προβλήματα πειθαρχίας στο σχολείο. Ήταν ένας αγχωμένος έφηβος, με ατίθασα μαλλιά και ένα «φρικιό» στο pανεπιστήμιο, που το εγκατέλειψε, εργαζόμενος σε έναν κήπο με μηλιές και καταφεύγοντας στην «αντικουλτούρα».

Όταν δούλεψε στην Atari, έκανε «αντιπαθητικές» ενέργειες στο ντύσιμο και την προσωπική υγιεινή και ένιωθε την ανάγκη να «ξεχωρίζει από τον σωρό». Ήταν κατά του πολέμου στο Βιετνάμ και φανατικός του Μπομπ Ντίλαν. Ταξίδεψε πρώτα στην Ινδία. Διάβαζε «Βασιλιά Ληρ», ενώ ο Πλάτωνας ήταν ο αγαπημένος του φιλόσοφος. 

Πήγε στη Silicon Valley, γνώρισε τον Bill Hewlett της Hewlett-Packard και έπιασε δουλειά, προτείνοντας να βελτιώσει κάποιο πρόβλημα της ΗΡ σε έναν μετρητή συχνοτήτων. Είχε πρότυπα αυτούς που «σκέφτονταν διαφορετικά», όπως οι: Μπομπ Ντίλαν, Τζον Λένον, Μαρία Κάλλας, Χ. Χίτσκοκ. Λ. Άρμστρονγκ, Ρ. Μπράνσον, Σαλβαδόρ Νταλί, Μάρτιν Λούθερ Κινγκ, Μαχάτμα Γκάντι, Άλμπερτ Αϊνστάιν, οι αρχιτέκτονες Φρανκ Ράιτ και Μπακμίνστερ Φούλερ κ.ά. Έντονα τον επηρέασε ο Τόμας Έντισον, ο Χένρι Φορντ, ο Έντουαρντ Λαντ (Polaroid) και ο Άκιο Μορίτα (Sony).

«Οι μικροί στοχαστές δεν κάνουν μεγάλα όνειρα», έλεγε. Ήθελε να ξεπεράσει τη Hewlett-Packard, τη Microsoft, την ΙΒΜ, την Xerox, και το έκανε. Το πρώτο λογότυπο (που δεν επελέγη) ήταν ο Νεύτωνας κάτω από τη μηλιά, αλλά επελέγη το δαγκωμένο μήλο, λογοπαίγνιο με το «μπάιτ» (byte) της μνήμης του υπολογιστή. 

• Δείτε το όπως δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Ασφαλιστικό ΝΑΙ, Τεύχος 199 - Πατήστε στη φωτογραφία για μεγέθυνση