Γράφει ο Χρήστος Σταυρίδης*

Προκειμένου να θεωρηθεί ο κλάδος της ιδιωτικής ασφάλισης μιας αγοράς επαρκώς αναπτυγμένος, θα πρέπει το σύνολο των ασφαλίστρων να βρίσκεται στο επίπεδο του 7% ή και 9% του ΑΕΠ μιας χώρας. Ο στόχος αυτός επιτυγχάνεται όταν οι διοικήσεις των ασφαλιστικών εταιρειών επιδιώκουν και προγραμματίζουν συνεχώς και μεγαλύτερο κομμάτι της πίτας (marketshare ), αλλά κυρίως συλλογικά και μεγαλύτερη πίτα.

Οι προϋποθέσεις για την επίτευξη αυτού του στόχου είναι οι εξής τρεις:

1. Να διαθέτουν οι πολίτες της μεσαίας τάξης διαθέσιμο προς επένδυση εισόδημα, δηλαδή η μέση οικογένεια να καλύπτει τις βασικές ανάγκες της για τροφή, ένδυση, στέγαση, εκπαίδευση κ.λπ. και να υπάρχει ένα μικρότερο ή μεγαλύτερο πλεόνασμα. Ο παράγοντας αυτός είναι γνωστός στη σχετική βιβλιογραφία ως disposable for investment income.
2. Οι ασφαλιστικές εταιρείες να διαθέτουν μια επαρκή γκάμα υπηρεσιών (προϊόντων) τόσο στον κλάδο της Περιουσίας όσο και στον κλάδο της Ζωής και των Επενδύσεων.
3. Οι διαμεσολαβητές να έχουν υψηλό επίπεδο επιστημονικής κατάρτισης, ώστε να είναι σε θέση να ανταποκριθούν στο ρόλο τους, δεδομένων των σημερινών συνθηκών της αγοράς. Τονίζεται ότι την ευθύνη και το κόστος της κατάρτισης και της διά βίου επιμόρφωσης την έχουν οι ίδιοι, όπως άλλωστε και όλοι οι υπόλοιποι επιστήμονες.

Είναι πλέον γνωστό ότι η εκπαίδευση και η επιμόρφωση στον τομέα της προώθησης του ασφαλιστικού προϊόντος διακρίνεται για την ιδιορρυθμία της. Κατ’ αρχάς, είναι διαφορετική για τους πρωτόπειρους και διαφορετική για τους έμπειρους διαμεσολαβητές. Για τους πρωτόπειρους είναι σχεδιασμένη έτσι ώστε να διαφέρει εντελώς από την εκπαίδευση των ανηλίκων και επίσης είναι σχεδιασμένη ώστε να παρέχεται σε... δόσεις (sandwich courses) με σκοπό τη θεωρία να διαδέχεται άμεσα πρακτική εφαρμογή υπό επίβλεψη και να ακολουθεί πάλι θεωρία και ούτω καθεξής. Επίσης, υπάρχει η περίοδος της προ συμβατικής εκπαίδευσης, με διάρκεια περίπου τεσσάρων εβδομάδων, ώστε στη λήξη να αποφασίσει ο νέος εάν θέλει να κάνει καριέρα σε αυτό το επάγγελμα και ο επιβλέπων εκπαιδευτής εάν ο νέος θα μπορέσει να επιβιώσει επαγγελματικά.

Δυστυχώς για ορισμένους το επάγγελμα είναι τόσο εύκολο όσο να πιει ένα ποτήρι νερό, ενώ για άλλους είναι τόσο δύσκολο όσο να ανέβει στο Έβερεστ. Είναι γεγονός ότι η εκπαίδευση δεν μπορεί να κάνει θαύματα. Υπάρχουν εξαιρετικοί θηριοδαμαστές που μαθαίνουν τα λιοντάρια και τις τίγρεις να πηδούν μέσα από πύρινα στεφάνια, που όμως δεν μπορούν να μάθουν το ίδιο στις χελώνες, γιατί απλούστατα οι χελώνες, από τη φύση τους, δεν πηδούν. Σημαντικός επίσης λόγος είναι ότι από την αρχή της εκπαίδευσης και μέχρι να αποκτήσει εμπειρία ο νέος έχει εισόδημα από την εργασία του, πράγμα που δεν συμβαίνει στις άλλες επιστήμες.

Για τους έμπειρους διαμεσολαβητές ισχύει το ασφαλιστικό αξίωμα ότι εάν ο διαμεσολαβητής δεν μπορεί να μαθαίνει και να προσαρμόζεται στις νέες συνθήκες της αγοράς συνεχώς, δεν επιβιώνει. Η νομοθεσία αλλάζει και δυστυχώς στην αγορά μας αλλάζει συχνά. Η τεχνολογία εξελίσσεται παρέχοντας όμως ευκαιρίες μόνο σε όσους την κατέχουν.

Τα προϊόντα συνεχώς εξελίσσονται και οι δυσάρεστες εκπλήξεις που αυξάνουν το βαθμό δυσκολίας, όπως π.χ. η πανδημία ή ένας επικείμενος πόλεμος, δεν λείπουν. Η μεγαλύτερη όμως υστέρηση στην αγορά μας είναι ότι δεν παράγεται επιστημονική γνώση από την οργανωμένη συνεργασία των παλαιών και εμπείρων διαμεσολαβητών, ώστε να χρησιμοποιηθεί και να επεκταθεί από τους νεότερους. Το Ι.ΧΟ.Σ. από την ίδρυσή του έκανε, κάνει και θα συνεχίσει να κάνει ό,τι είναι δυνατόν για την ανάπτυξη της αγοράς. Το απολλώνιο φως φωτίζει σταθερά για όλους, το βλέπουν όμως μόνο όσοι έχουν τα μάτια τους ανοιχτά. 

ΠΟΙΟΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΧΡΗΣΤΟΣ ΣΤΑΥΡΙΔΗΣ

Πρόεδρος Διοικητικού Συμβουλίου του Ινστιτούτου Χρημ/κών Σπουδών (Ι.ΧΟ.Σ.). Ο κ. Σταυρίδης γεννήθηκε τον Ιανουάριο του 1946 στην Αθήνα.

Ολοκλήρωσε τις γυμνασιακές του σπουδές στο Λεόντειο Λύκειο. Παράλληλα ολοκλήρωσε τις μουσικές του σπουδές στο Εθνικό Ωδείο και στην Ιταλία όπου σπούδασε σύνθεση και διεύθυνση συμφωνικής ορχήστρας. Οικονομικά σπούδασε στην Ανωτάτη Σχολή Οικονομικών και Εμπορικών Επιστημών με υποτροφία του ΙΚΥ.

Παράλληλα με τις σπουδές του ξεκίνησε και την ασφαλιστική του σταδιοδρομία το 1969 ως ασφαλιστικός σύμβουλος στο υποκατάστημα Μάρκογλου στην AMERICAN LIFE, όπου και διακρίθηκε διεθνώς ως ασφαλιστικός σύμβουλος και συντονιστής. Υπήρξε μεταξύ των πρωτεργατών στη δημιουργία του ΠΣΑΣ με αύξοντα αριθμό ταυτότητας 5. Στη συνέχεια ανέλαβε τη θέση διευθυντή Υποκαταστήματος της ΕΘΝΙΚΗΣ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΗΣ, το οποίο κατέλαβε την 1η θέση σταθερά μεταξύ όλων των υποκ/των της εταιρείας. Το 1979 απεδέχθη πρόταση της AMERICAN LIFE να αναλάβει καθήκοντα διευθυντού Υποκαταστημάτων για την Ελλάδα και την Κύπρο.

Το 1988 αποδέχθηκε πρόταση της INTERAMERICAN για την ανάληψη καθηκόντων συμβούλου Πωλήσεων και Marketing. Ακολούθως του ανετέθη και η Γενική Διεύθυνση της εταιρείας CONTINENTAL.

Σήμερα έχει συνταξιοδοτηθεί και ασχολείται με το ΙΝΣΤΙΤΟΥΤΟ ΧΡΗΜΑΤΟΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ ΣΠΟΥΔΩΝ (Ι.ΧΟ.Σ.), το οποίο είναι ένας μη κερδοσκοπικός οργανισμός. Συμπληρωματικά ασχολείται με θέματα της Ελληνικής Γραμματείας που αφορούν στην Κλασική Ελλάδα και ειδικότερα στον τομέα της Μουσικής, των Μαθηματικών και της Φιλοσοφίας.

Γνωρίζει γαλλικά, αγγλικά και ιταλικά.

Αναδημοσίευση από το Ασφαλιστικό ΝΑΙ, τεύχος 185, Ιούλιος-Αύγουστος 2020