Είμαστε απολύτως σίγουροι ότι έχουμε εμπεδώσει και εξοικειωθεί πλήρως με το Solvency II (ν.4364/2016), παρόλο που έχουν περάσει σχεδόν τρία χρόνια από την ψήφιση και εφαρμογή του; Κατανοούμε πλήρως τις προεκτάσεις του και τα λειτουργικά προβλήματα που μπορεί να προκαλέσει; Ή αντίστροφα τις ευκαιρίες που μπορεί να δημιουργήσει; 

Αν ξεκινήσουμε την ανάλυση από ένα τομέα τον οποίο ονομάζω insurance risk management (χρησιμοποιώ αγγλική ορολογία, επειδή εν προκειμένω την θεωρώ περισσότερο δόκιμη), φοβάμαι πως η απάντηση είναι «όχι»!

Ας δούμε τα παρακάτω θέματα και ας αναρωτηθούμε τι ξέρουν πραγματικά περί αυτών των θεμάτων τα δίκτυα πωλήσεων, τα έμμεσα εμπλεκόμενα στις λειτουργίες διοικητικά στελέχη, ή τα στελέχη που ασχολούνται με τον ψηφιακό μετασχηματισμό κ.α. Όλα αυτά αποτελούν το σύνολο των κινδύνων που καλείται σύμφωνα με το νόμο να διαχειριστεί μια ασφαλιστική επιχείρηση. Ας αναλογιστούμε πως μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε αυτή τη γνώση για την ανάπτυξή μας:

Κίνδυνοι Ανάληψης Ασφαλίσεων (ασφαλιστικοί κίνδυνοι)

• Οι κίνδυνοι ζημιάς ή δυσμενούς μεταβολής στην αξία των ασφαλιστικών υποχρεώσεων, λόγω ακαταλλήλων παραδοχών κατά την τιμολόγηση και το σχηματισμό προβλέψεων.

Λειτουργικοί κίνδυνοι

• Οι κίνδυνοι ζημιάς, είτε λόγω ανεπαρκειών και ελλείψεων στις εσωτερικές διαδικασίες, στα μηχανογραφικά και λοιπά λειτουργικά συστήματα ή στο ανθρώπινο δυναμικό, είτε λόγω δυσμενών εξωτερικών παραγόντων.

Χρηματοοικονομικοί κίνδυνοι

• Κίνδυνος αγοράς, Πιστωτικός κίνδυνος, Κίνδυνος ρευστότητας, Κίνδυνος συγκέντρωσης, Κίνδυνος εκκαθάρισης – διακανονισμού, Συναλλαγματικός κίνδυνος, Νομισματικός κίνδυνος, Κίνδυνος κράτους, Φορολογικός κίνδυνος, Επιτοκιακός κίνδυνος κ.α. 

Περαιτέρω ανάλυση κινδύνων προϊόντων κυμαινόμενης απόδοσης, συνδεδεμένων  με ασφάλιση

• Μη συστηματικός (Unsystematic Risk) ή Ειδικός κίνδυνος, Συστηματικός κίνδυνος (Systematic Risk) ή Γενικός κίνδυνος, Συστημικός Κίνδυνος  (Systemic Risk), Σχέση κινδύνου και απόδοσης, Τεχνικές μετριασμού κινδύνου, Διαφοροποίηση κινδύνων (Diversification of risks), Κίνδυνος αναθεώρησης.

Ειδικές γνώσεις που απαιτούνται από το ν.4364/2016 (Solvency II)

• Προϋποθέσεις Φερεγγυότητας, Περιθώριο Φερεγγυότητας (SCR), Ελάχιστο Περιθώριο Φερεγγυότητας (MCR), Υπολογισμός  SCR, Τεχνικά Αποθέματα, Βέλτιστη Εκτίμηση Τεχνικών Αποθεμάτων, Περιθώριο Κινδύνου, Ασφαλιστική τοποθέτηση κ.α. 

Τα δίκτυα πωλήσεων (πράκτορες, συντονιστές και μεσίτες ασφαλίσεων), τι γνωρίζουν περί όλων αυτών; Περί κινδύνων ανάληψης ασφαλίσεων γνωρίζουν αρκετά. Περί λειτουργικών και οικονομικών κινδύνων, τι γνωρίζουν; Τι ειδικές γνώσεις έχουν; 

Καταλαβαίνουν τις επιπτώσεις της μη επίτευξης των στόχων πωλήσεων, ή της κακής διαχείρισης ή των αποτελεσμάτων των αποζημιώσεων, στα συνολικά αποτελέσματα και στον εποπτικό έλεγχο των ασφαλιστικών επιχειρήσεων; Τελικά, στο μέλλον των ίδιων των προϊόντων που προωθούν; 

Το έμμεσα εμπλεκόμενο στην εφαρμογή του Solvency II διοικητικό δυναμικό των ασφαλιστικών επιχειρήσεων (στελέχη πωλήσεων, underwriting, αποζημιώσεων, εξυπηρέτησης πελατών κ.α.), τι γνωρίζουν περί αυτών και των απαιτήσεων και  συνεπειών τους στη δουλειά τους; 

Οι ασχολούμενοι με τον ψηφιακό μετασχηματισμό των ασφαλιστικών επιχειρήσεων, τι γνωρίζουν περί αυτών και των συνεπειών τους στη δουλειά τους και στην ανάπτυξη της επιχείρησης; 

Τα ΔΣ των ασφαλιστικών επιχειρήσεων, τι σκέπτονται να κάνουν περί αυτών των κενών γνώσεων και σφαιρικής αντίληψης του ζητήματος που υπάρχουν, τα οποία πραγματικά ίσως και να αποτελούν ένα ξεχωριστό κίνδυνο προς διαχείριση, στις ασφαλιστικές επιχειρήσεις; 

Ή αν το δούμε αντίστροφα και θετικά, ίσως και να αποτελούν μια ευκαιρία ανάπτυξης για αυτές;

Ποιος είναι ο Κώστας Παπαϊωάννου

Ο Κώστας Παπαϊωάννου είναι εξειδικευμένος εκπαιδευτής ασφαλιστικών και τραπεζικών θεμάτων, με πολυετή εκπαιδευτική εμπειρία και προσανατολισμό στη διαχείριση τεχνικών, χρηματοοικονομικών και διοικητικών αντικειμένων.

Έχει κάνει σπουδές οικονομικής κατεύθυνσης και μεταπτυχιακές σπουδές στα ασφαλιστικά.  Έχει εργαστεί σε διευθυντικές θέσεις εκπαίδευσης, σε μερικές από τις μεγαλύτερες ασφαλιστικές εταιρίες και τράπεζες που δραστηριοποιούνται στην Ελληνική αγορά (Interamerican, Ελληνοβρετανική (νυν ΑΧΑ), ING (N-N), Allianz, Αγροτική, Τράπεζα Πειραιώς).

Συνεργάζεται για διδακτικούς και ερευνητικούς σκοπούς με εκπαιδευτικούς φορείς και επιχειρήσεις, όπως το Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών (ΕΚΠΑ), το Ελληνικό Τραπεζικό Ινστιτούτο (ΕΤΙ), το Ελληνικό Ινστιτούτο Ασφαλιστικών Σπουδών (ΕΙΑΣ), την ΕΕΔΕ, την KPMG και  άλλους οργανισμούς, ως πιστοποιημένος εισηγητής και ειδικός επιστήμονας. Διδάσκει στα προγράμματα του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών (ΕΚΠΑ), Judicial Education Program in Banking and Finance (μεταπτυχιακό πρόγραμμα για ανώτατους δικαστές και εισαγγελείς) και στο Insurance Management Program, αντικείμενα όπως  Risk Management, Επενδυτικά και Ασφαλιστικά Προϊόντα κ.α.  

Συμμετείχε στη συγγραφή των βιβλίων πιστοποίησης ασφαλιστικών διαμεσολαβητών του Ελληνικού Τραπεζικού Ινστιτούτου και του Ελληνικού Ινστιτούτου Ασφαλιστικών Σπουδών. Έχει αναπτύξει εκπαιδευτικά προγράμματα (παρουσιάσεις και εκτενείς εκπαιδευτικές σημειώσεις) για όλες τις βαθμίδες ασφαλιστικής και τραπεζικής πιστοποίησης.