Κοινοβουλευτική παρέμβαση του Προέδρου του Χριστιανοδημοκρατικού Κόμματος Ελλάδος και ανεξάρτητου βουλευτή Νίκου Νικολόπουλου με ερώτηση προς την Υπουργό Εργασίας Κοινωνικής ασφάλισης και Κοινωνικής αλληλεγγύης σχετικά με την νέα ρύθμιση οφειλών προς τα ασφαλιστικά ταμεία που ξεκίνησε αρχές στις Φεβρουαρίου.

Ο Αχαιός βουλευτής με σαφήνεια εξηγεί τους προβληματισμούς του για τις παγίδες που κρύβονται  και ζητά εξηγήσεις από την κυρία υπουργό για τα πέντε όπως αναφέρονται παρακάτω «αγκάθια» της συγκεκριμένης ρύθμισης καθώς ελλοχεύει ο κίνδυνος να καταστεί εκ νέου το χρέος των οφειλετών μη διαχειρίσιμο και μη βιώσιμο: 

1. Δεν υπάγονται οι οφειλές του 2017 και άρα υπάρχουν σοβαρά κωλύματα υπαγωγής για σημαντική μερίδα οφειλετών, οι οποίοι θα πρέπει να διατηρήσουν εις το ακέραιο «δύο ταχύτητες» καταβολών, δηλαδή τις τρέχουσες παράλληλα με αυτές του 2016.

2. Ο «γραφειοκρατικός» όγκος των δικαιολογητικών που πρέπει να συγκεντρώσει ο ενδιαφερόμενος για να τα υποβάλει ως συνοδευτικά της αίτησής του στην πλατφόρμα, με τον κίνδυνο της αποβολής του να αιωρείται διαρκώς. Αναγκαία κρίνεται η συνδρομή εξειδικευμένων συμβούλων (φοροτεχνικών/λογιστών, νομικών), ώστε να διασφαλίσει ο ενδιαφερόμενος ότι τουλάχιστον θα γίνει τυπικά αποδεκτή σε πρώτη φάση η αίτηση υπαγωγής του στη ρύθμιση (προτού εισέλθει στη φάση της αξιολόγησης).

3. Η μη πληρωμή τριών δόσεων οδηγεί σε οριστική αποβολή και σε ενεργοποίηση διωκτικών μέτρων (κατασχέσεις κ.λπ.) Και τούτο, διότι η ρύθμιση χορηγείται άπαξ ανά οφειλέτη. Ιδιαιτέρως αυστηρή θεωρείται και η πρόβλεψη περί αποβολής από τη ρύθμιση σε περίπτωση παράλειψης του οφειλέτη να υποβάλει τις προβλεπόμενες δηλώσεις φορολογίας εισοδήματος, ΦΠΑ και Αναλυτικές Περιοδικές Δηλώσεις (ΑΠΔ) εντός τριών μηνών από την παρέλευση της προθεσμίας υποβολής τους.

4. Ο αποκλεισμός από την υπαγωγή στη ρύθμιση των μη εχόντων κερδοφορία τη μία από τις τρεις τελευταίες χρονιές ή δύο από τις τρεις τελευταίες. Η δυσμενής οικονομική πορεία για την πλειονότητα των οφειλετών από το ξεκίνημα της μνημονιακής περιόδου (2010) θα «μπλοκάρει», όπως είναι εύλογο, την υπαγωγή στη ρύθμιση, απουσία οιασδήποτε κερδοφορίας.

5. Η χορήγηση της δυνατότητας σε ελεύθερους επαγγελματίες να ανοίξουν ξανά τα βιβλία τους, εφόσον έκαναν διακοπή εργασιών στην Εφορία έως και το 2017, ώστε να ενταχθούν στη ρύθμιση χρεών με τις 120 δόσεις, ναι μεν είναι ευεργετική αλλά και ταυτοχρόνως… επαχθής, αφού συνεπάγεται για την πλευρά του ενδιαφερομένου και την υποχρέωση καταβολής του αντίστοιχου τέλους επιτηδεύματος για κάθε μήνα που θα παραμένει ενεργός. Εάν αυτή η επανεκκίνηση δεν συνοδευτεί με την επίτευξη κάποιου στοιχειώδους τζίρου, τότε υπάρχει ο κίνδυνος δημιουργίας νέων χρεών.

Επειδή ρύθμιση, αν και εξαρχής πολλά υποσχόμενη, δεν θα μπορούσε, σε καμία περίπτωση, να συγκριθεί, από τη σκοπιά των κριτηρίων υπαγωγής των ενδιαφερομένων, με την πάλαι ποτέ κραταιά και ελαστική ρύθμιση των 100 δόσεων. 

Επειδή η επιβαλλόμενη πλέον εκ του νόμου συνδυαστική αξιολόγηση της βιωσιμότητας της οφειλής και της εν γένει εισοδηματικής/περιουσιακής κατάστασης του οφειλέτη γέρνει τις περισσότερες φορές την πλάστιγγα σε βάρος του ενδιαφερομένου, με την έγκριση -τελικώς- πολύ λιγότερων δόσεων από τις 120 ή ακόμη και με την απόρριψη της αιτήσεώς του για υπαγωγή.