Γράφει ο Δημήτρης Τσεκούρας, CEO ARAG SE

To πλαίσιο της ευθύνης για ασφαλιστική παροχή στον κλάδο της Νομικής Προστασίας που εξειδικευμένα και αποκλειστικά για σχεδόν 100 χρόνια στην Ευρώπη και 50 χρόνια στην Ελλάδα ασκεί η ARAG – NOMIKH ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ, την έχει αναδείξει σε ένα διεθνή και ποιοτικό ασφαλιστικό οργανισμό με αξιοπιστία, συνέπεια και αρχές.

Αυτό είναι ακριβώς εκείνο που στην αποχαιρετιστήρια επιστολή του προς το προσωπικό των εταιριών του Ομίλου, ο κύριος μέτοχος και  μέχρι πρότινος Πρόεδρος και Διευθύνων Σύμβουλος της ARAG SE Dr.Dr.Fassbender, ονόμασε με τη φράση «ΑRAG SPIRIT».

Ήταν μια επιστολή που έστειλε στο προσωπικό ευχαριστώντας τους όλους για τη δέσμευση τους και ζήτησε να συνεχίσουν προς την ίδια κατεύθυνση με την ίδια προσήλωση και πίστη , αλλά με καινοτόμο διάθεση και ανοιχτό πνεύμα ώστε το «ΑRAG SPIRIT» να παραμείνει οδηγός για τις μέρες του μέλλοντος.

Το Ελληνικό υποκατάστημα που σε δύο χρόνια συμπληρώνει 50 χρόνια πρωταγωνιστικής παρουσίας στην Ελληνική ασφαλιστική αγορά, στέκεται με σκέψη νηφάλια και στάση υπεύθυνη στα γεγονότα και τα φαινόμενα που προσδιορίζουν το περιβάλλον μας. Μέσα από ένα management επικοινωνίας που ορίζει «να διακρίνεσαι για το ήθος σου χωρίς θόρυβο και περιττά λόγια» απευθύνει ένα ευχαριστώ στου πελάτες και συνεργάτες που συνδέονται μαζί του στενά τόσα χρόνια. Συγχρόνως όμως επιζητά να τοποθετείται χωρίς έπαρση αλλά με εμπειρία και γνώση για τα συμβαίνοντα στο χώρο της Νομικής Προστασίας, αφού πλέον η ARAG είναι ο μόνος αναγνωρισμένος πάροχος που δεν συντρέχει ούτε μπορεί ποτέ να συντρέξει γι αυτόν η περίπτωση της σύγκρουσης συμφερόντων, που όταν υπάρχει δυναμιτίζεται το ιδεολογικό και αξιακό περιεχόμενο αυτού του ευαίσθητου ασφαλιστικού κλάδου ανεπανόρθωτα. 

Οι επισημάνσεις μας για μια πραγματικότητα  που δυστυχώς κρατάει δεκαετίες τώρα είναι:

1. Ο κλάδος της ΝΠ δεν είναι συμπληρωματικός ,δεν είναι ετερόφωτος ούτε επ’ ευκαιρία προσφερόμενος χάριν κάποιου άλλου που τυχαίνει να είναι υποχρεωτικός εκ του νόμου. 

2. Η οποιαδήποτε εννοιολογική ή απλώς ευκαιριακή σύνδεση μαζί του δεν κάνει τίποτα άλλο από το να περιορίζει την ευρύτητα που έχει η αυτοτέλεια του κλάδου και επομένως το κοινωνικό αποτύπωμα των ωφελημάτων που προσφέρει στους καταναλωτές.

3. Οι στερητικές της αυτοδυναμίας του κλάδου πρακτικές οδηγούν σε πολιτικές φθίνοντος ασφαλίστρου που πολλές φορές γίνεται αναιρετικό της αξίας μιας ασφαλισμένης παροχής.

Συμπέρασμα: Η ελλειμματική προσέγγιση και περιοριστική μεταχείριση  ενός ολόκληρου κλάδου ασφάλισης, επειδή είναι πωλησιακά πιο βολικό να «πλασάρεται» με την υποχρεωτική ασφάλιση αυτοκινήτου, μειώνει την αξία του, φιμώνει την πολυφωνία του, φθάνει παραμορφωτικά στον καταναλωτή, νοθεύει τον ανταγωνισμό, στερεί από τον διαμεσολαβητή την υποχρέωση της ευρύτερης προετοιμασίας και προώθησης, αυτής δηλαδή που γίνεται προς όφελος όλων των αναγκών του ασφαλιζομένου, αφού διαφορετικά δεν κάνει σωστά τη δουλειά του. Όποιος δεν το βλέπει είναι σαν κάποιον που φορά γυαλιά οράσεως, έχει πέσει όμως ένας φακός και παρόλα αυτά εξακολουθεί να ισχυρίζεται πως βλέπει καλά.