Στη σημερινή εποχή που οι απαιτήσεις στο χώρο της εργασίας είναι αυξημένες παρατηρούμε, όλο και περισσότερο, να υπάρχει τοξικότητα και πολλές φορές ακόμα και bullying στο εργασιακό περιβάλλον. 

Η τοξικότητα στο χώρο εργασίας παρατηρείται, κατά μία έννοια, κυρίως από εκείνους που κατέχουν τις ανώτερες θέσεις, εκείνες της διοίκησης, οι οποίοι με σημαία το «μαστίγιο» επιπλήττουν και μειώνουν συχνά τους εργαζόμενους, πάντα παρουσία τρίτων και χωρίς ίχνος διάκρισης. Σπάνια επιβραβεύουν, υπό το φόβο να μην ανέβει η αξία του εργαζομένου και, με κάθε ευκαιρία, αφήνουν να διαχέεται η ιδέα ότι η έξοδος προς την πόρτα είναι κοντά. Επιπροσθέτως, αφήνουν να διαχέεται ότι λόγω της  θέσης ισχύος που έχουν , μπορεί να επηρεάσουν με αρνητικά σχόλια την αγορά εργασίας ώστε να  δυσκολευτεί ο απομακρυνόμενος, να αποκατασταθεί επαγγελματικά.

Η τοξικότητα απαντάται επίσης συχνά και από μέρους εργαζομένων που, στο βωμό της καριέρας, της επιτυχίας, της επαγγελματικής εξέλιξης και καθιέρωσης, λησμονούν την φιλαδελφία και τη συναδελφική αλληλεγγύη, θυσιάζουν αξίες και ιδανικά, λειτουργούν ως αυλικοί  παρασκηνιακά, -επικουρούμενοι από τους "ημετέρους"-  και βλάπτουν τους άλλους.

Εκείνος που πρωτοστατεί σε τοξικότητα στο περιβάλλον εργασίας, εκφράζεται διαρκώς επιθετικά προς τους άλλους , εξαπολύοντας κατηγορίες, και αντί να διευκολύνει τη διευθέτηση ενός ζητήματος, πολώνει το κλίμα. Είναι συνήθως εκείνος που δεν αναγνωρίζει ότι έχει ο ίδιος πρόβλημα συμπεριφοράς.

Η τοξικότητα στις παραπάνω περιπτώσεις, στο εργασιακό περιβάλλον, καλλιεργεί την έλλειψη σεβασμού προς τους άλλους , επιβουλεύεται την υγιή και διαφανή επικοινωνία μεταξύ των προσώπων, διαβρώνει την ομαδικότητα και συνεργασία και δημιουργεί ίντριγκες, πισώπλατα μαχαιρώματα που οδηγούν, με μαθηματική ακρίβεια, σε έλλειψη παραγωγικότητας και αποδοτικότητας. Η εργασία παύει να υπηρετεί το σκοπό της και παράλληλα επηρεάζει αρνητικά τους συνεπείς εργαζομένους, όπως συμβαίνει με τα μήλα που, όταν υπάρχει δίπλα τους ένα σάπιο, σύντομα θα χαλάσουν και αυτά αν δεν το απομακρύνουν άμεσα.

Η μεγαλύτερη ζημιά όμως συντελείται σε βάθος χρόνου διότι σε ένα τέτοιο τοξικό περιβάλλον είναι συχνό το φαινόμενο της συνεχούς εναλλαγής εργαζομένων, ακόμα και των ταλαντούχων και παραγωγικών,  οι οποίοι,  όταν αντιληφθούν ότι το περιβάλλον εργασίας δεν είναι ιδανικό, δέχονται άσχημες συμπεριφορές (bullying)  ωθούνται σε αδιέξοδο και επιλέγουν συνήθως να αποχωρήσουν προκείμενου να αναζητήσουν ένα αρμονικό και υγιές, ως προς τις ανθρώπινες σχέσεις και τη συνεργασία, εργασιακό περιβάλλον. Κινούμενοι με στόχο την προσωπική τους  ευημερία, η οποία δε μπορεί να ευδοκιμήσει σε ένα τοξικό χώρο, επιλέξουν το δύσκολο δρόμο της αλλαγής, διότι για τον εργατικό και φιλότιμο εργαζόμενο, το πιο σημαντικό ερώτημα για τη δουλειά του δεν είναι «πόσα παίρνει» ή εάν πληρώνεται "στην ώρα του", … αλλά   «σε τι εξελίσσεται ή εάν μπορεί να εξελιχθεί επαγγελματικά, παραμένοντας σε ένα τέτοιο τοξικό περιβάλλον».

Καλό λοιπόν θα ήταν να υπάρχει μέριμνα, να απομονώνονται και να μην αποσιωπώνται τέτοιου είδους συμπεριφορές, να γίνεται προσπάθεια να επανέλθουν οι εργασιακές σχέσεις σε κανονικότητα  διότι αξίζει να γίνει μια προσπάθεια, ίσως και περισσότερες, αλλά μέχρι ενός σημείου.

Ας έχουμε πάντα στο μυαλό ότι μεταξύ τοξικότητας, κατανόησης και καλοσύνης οι δυο τελευταίες έχουν τα όρια τους. Όπως σημειώνει ο Mark Twain — "Never argue with stupid people, they will drag you down to their level and then beat you with experience". Παραφράζοντας τη μετάφραση: «Μη διαφωνείς ποτέ με έναν ηλίθιο (τοξικό άνθρωπο). Θα σε ρίξει στο επίπεδό του, και θα σε κερδίσει με την εμπειρία του».

Το σημαντικότερο όλων είναι ότι, στο τέλος της ημέρας, ο χρυσός όσο και αν λερωθεί η ταλαιπωρηθεί, δεν χάνει την αξία του!