ΤΟ ΠΑΡΑΜΥΘΙ ΜΕ ΤΗΝ ΑΝΤΙΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΝΟΜΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΛΥΨΗ ΚΑΤΑ 70% ΤΩΝ ΑΣΦΑΛΙΣΜΕΝΩΝ ΤΗΣ ΑΣΠΙΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΕΙ!

Ο κ. Μαρκουλάκος, προφανώς εξυπηρετώντας καθαρά το δικό του συμφέρον, που είναι αφενός να μην υπάρξει δικαίωση των ασφαλισμένων της ΑΣΠΙΣ μέσω του σχετικού ψηφισθέντος νομοσχεδίου, υποστηρίζει ότι ο εν λόγω νόμος είναι αντισυνταγματικός. Τα κίνητρά του είναι προφανή: θέλει να εμπλακούν σε ατέρμονες δικαστικές διαμάχες μέσω των Ελληνικών δικαστηρίων οι ασφαλισμένοι, ώστε να εισπράξει τεράστια ποσά ως αμοιβή.
Με την προσπάθεια να πιστοποιήσει αβίαστα ότι ο νόμος είναι αντισυνταγματικός, παίζει το παιχνίδι των ασφαλιστικών εταιρειών, που παρότι ευνοήθηκαν τα μέγιστα από το κράτος στην περίπτωση της αποτίμησης των κρατικών ομολόγων στο χαρτοφυλάκιο (οποιαδήποτε άλλη εταιρεία θα έπρεπε να κάνει αύξηση κεφαλαίου ή να κλείσει), δεν θέλουν να πληρώσουν ούτε τα ψίχουλα που τους αναλογούν στη σωτηρία ενός θεσμού στο οποίο στηρίζονται οι ίδιες: της ιδιωτικής ασφάλισης. Προφανώς προτιμούν οι Έλληνες ασφαλισμένοι να είναι οι πρώτοι που πανευρωπαϊκά θα έχουν χάσει λεφτά από ασφαλιστήρια συμβόλαια σε όλην την Ευρώπη και έτσι θα αναπτύξουν περαιτέρω τη ασφαλιστική τους συνείδηση.

Ο κ. Μαρκουλάκος αναφέρει –και ως επί τω πλείστω και οι ασφαλιστικές εταιρείες υποστηρίζουν- τους παρακάτω λόγους που κατά τη γνώμη του είναι αντισυνταγματικό το νομοσχέδιο της ΑΣΠΙΣ. Τους παραθέτουμε όπως ακριβώς τους παρουσιάζει και θα αναλύσουμε για ποιους λόγους δεν στέκουν.

1) ΛΟΓΟΣ ΑΝΙΣΟΤΗΤΑΣ ΕΝΑΝΤΙ ΤΟΥ ΝΟΜΟΥ:
Μαρκουλάκος: «Δηλαδή, οι νέοι ασφαλισμένοι εν ενεργεία ασφαλιστικών εταιριών, οι οποίοι θα καταβάλλουν την τακτική εισφορά που προβλέπεται στο άρθρο 10, όταν χρειαστεί να καλυφθούν από το Εγγυητικό Κεφάλαιο θα περιοριστούν στα ποσά των 30.000ευρώ και 60.000ευρώ κατά περίπτωση, ενώ αντίθετα οι ασφαλισμένοι της ΑΣΠΙΣ Πρόνοια, οι οποίοι δεν έχουν καταβάλει και δεν θα καταβάλλουν κανένα χρηματικό ποσό στο Εγγυητικό Κεφάλαιο, και που βέβαια ούτε είχε καταβάλει η ΑΣΠΙΣ Πρόνοια κανένα ποσό, θα καλυφθούν σε ποσοστό 70% του ασφαλιστηρίου συμβολαίου τους ανεξαρτήτως ποσού».
Οι ασφαλισμένοι της ΑΣΠΙΣ κ. Μαρκουλάκο όχι μόνο ευνοημένοι σε σχέση με τους άλλους ασφαλισμένους δεν είναι, αλλά κατάφωρα αδικημένοι. Αρχικά, όταν η ΑΣΠΙΣ (και αργότερα η COMMERCIAL) έκλεισε, σε πλήρη ισχύ βρισκόταν η νομοθετική ρύθμιση του καλοκαιριού 2009 (Ρύθμιση Παπαθανασίου), με την οποία το κράτος εγγυάτο το 100% του ασφαλιστηρίου συμβολαίου πλέον της ετήσια απόδοσης 3,35% των ασφαλισμένων, είτε υπήρχε μεταφορά σε άλλη ασφαλιστική εταιρεία, είτε όχι. Αυτό βέβαια έγινε επειδή το κράτος έμπρακτα παραδέχθηκε τις ευθύνες τους στο σκάνδαλο, αλλά επειδή το ίδιο στην ουσία συμβαίνει και για την εγγύηση καταθέσεων.
Με το νέο νόμο, το κράτος εγγυάται μόνο το 70% από την διαφορά του μεταφερθέντος συμβολαίου, είτε της αξίας εκκαθάρισης εντός τριών ετών, χωρίς μάλιστα να αναφέρει τίποτα για τις ετήσιες προσόδους. Ο εν λόγω νόμος δεν εφαρμόσθηκε με έωλες δικαιολογίες από την πλευρά της κυβέρνησης περί αντικοινοτικού, πράγμα που προφανώς δεν ίσχυε και εμμέσως επιβεβαίωσε σχετικά και ο επίτροπος Μπαρνιέ. Γιατί κ. Μαρκουλάκο και οι λοιποί συνεργαζόμενοι δικηγόροι, δεν υπερασπισθήκατε ποτέ την εφαρμογή του εν λόγω νόμου;
Επιπλέον, οι ασφαλισμένοι της ΑΣΠΙΣ επί χρόνια αντιμετώπισαν την πλήρη αδιαφορία της Πολιτείας για τα σκανδαλώδη ελλείμματα που εμφάνιζε ο Όμιλος. Είτε μέσω της Υπηρεσίας του Υπουργείου, είτε μέσω της ΕΠΕΙΑ αργότερα, το κράτος αποδείχθηκε επικίνδυνα ανεπαρκές για τη διασφάλιση των συμφερόντων τους. Με το νέο νόμο η εποπτεία περνάει σε μια ανεξάρτητη από το κράτος αρχή, την Τράπεζα της Ελλάδος, η οποία αφενός απέδειξε την επάρκειά της αναφορικά με εποπτικούς ελέγχους χρηματοοικονομικών ιδρυμάτων και αφετέρου υπάγεται στην Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, με ότι αυτό συνεπάγεται.
Επιπλέον η αναδρομικότητα δεν έχει καμιά σχέση με αδικία των νέων ασφαλισμένων, καθώς αυτή δεν απειλεί τα συμφέροντα των νέων ασφαλισμένων, επειδή το Εγγυητικό ακόμη και να εμφανισθεί νέα περίπτωση χρεοκοπίας, θα μπορεί να δανείζεται με κρατική εγγύηση και να καλύψει οποιαδήποτε νέα περίπτωση. Επίσης σύμφωνα με τον κ. Μαρκουλάκο, τα όρια αποζημίωσης που θεσπίζει ο νέος νόμος είναι συγκεκριμένα (30 χιλ. για τα αποταμιευτικά), ενώ οι ασφαλισμένοι της ΑΣΠΙΣ θα μπορούν να πάρουν και πολλαπλάσια ποσά. Μα και εδώ η αδικία είναι από την αντίθετη πλευρά: Αν εγώ π.χ. ήθελα να κάνω ένα συμβόλαιο με € 120 χιλ. στην ΑΣΠΙΣ θα το έκανα για το σύνολο του ποσού. Αν όμως σήμερα το κάνω, θα το «σπάσω» σε 4 συμβόλαια των € 30 χιλ. και έτσι θα έχω μηδενικό ρίσκο, κάτι που δεν ισχύει για τους ταλαίπωρους ασφαλισμένους της ΑΣΠΙΣ.

Από τα παραπάνω τεκμαίρεται ότι οι ασφαλισμένοι της ΑΣΠΙΣ, όχι μόνο ευνοημένοι (!) δεν είναι σε σχέση με τους νέους ασφαλισμένους, αλλά σαφέστατα αδικημένοι που υπάγονται στο εν λόγω νομοσχέδιο.

2) ΛΟΓΟΣ ΠΑΡΑΒΙΑΣΗ ΤΗΣ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΑ ΚΑΤΟΧΥΡΩΜΕΝΗΣ ΕΠΙΤΑΓΗΣ ΤΗΣ ΑΝΑΛΟΓΙΚΟΤΗΤΑΣ.

Μαρκουλάκος: «Είναι σαφές, λοιπόν, ότι το ποσοστό 1,5% ετησίως που προβλέπεται στο άρθρο 10 του επίμαχου Σχεδίου Νόμου είναι προφανώς δυσανάλογο, έχει οριστεί προκειμένου να καλυφθούν αναδρομικά οι ανάγκες και οι ζημίες των προηγούμενων ετών και είναι, ως εκ τούτου, αντισυνταγματικό».
Ο κ. Μαρκουλάκος νομίζει ότι η ΕΕ με τη «λευκή βίβλο» της για την ιδιωτική ασφάλιση, προτείνει ποσοστό 0,12% ετησίως των ασφαλίστρων, έτσι ώστε να φθάσει το ποσό το 1,2% σε 10 χρόνια (!). Οπότε μετά από το χρονικό διάστημα 10 ετών να μην πληρώνουν άλλο, οι ασφαλιστικές θα προσέθετε κανείς. Η πραγματικότητα είναι ότι η ΕΕ προτείνει ποσό 1,2 % των ασφαλίστρων ΕΤΗΣΙΩΣ. Παραθέτω ακριβώς το κείμενο της ΕΕ:
«Η χρηματοδότηση από τα κεφάλαια των ασφαλιστικών
Σε ό,τι αφορά την χρηματοδότηση του μηχανισμού, η Επιτροπή εκτιμά ότι ο IGS θα πρέπει χρηματοδοτηθεί εκ των προτέρων από τις συνεισφορές των ασφαλιστικών επιχειρήσεων. Το μέγεθος των κεφαλαίων εξαρτάται από το τι προτίθεται το IGS να αναλάβει. Το ποσοστό καταβολών σύμφωνα με τις πρώτες εκτιμήσεις της Επιτροπής θα φτάνει περίπου το 1,2% των μικτών εγγεγραμμένων ασφαλίστρων σε ετήσιο επίπεδο, λαμβάνοντας υπόψη ότι θα υπάρξει και μια μεταβατική περίοδος».
Συνεπώς το 1,5% και μάλιστα 0,75% από τους ασφαλιζόμενους και 0,75% από τθις ασφαλιστικές δεν είναι μεγάλο, ενώ πάλι οι ασφαλιστικές είναι ευνοημένες σε σχέση με αυτά που προτείνει η ΕΕ (πληρώνουν 0,75% αντί 1,2%).
Επισημαίνεται εδώ ότι και ο άλλος πυλώνας του χρηματοοικονομικού συστήματος, οι τράπεζες, υποχρεώνονται να συνεισφέρουν ετήσιες εισφορές, αναλόγως των καταθέσεών τους στο Ταμείο Εγγύησης Καταθέσεων (ΤΕΚ) που δίνει εγγυήσεις έως 100 χιλ. ανά δικαιούχο κατάθεσης (δυνητικά 100αδες χιλιάδες ανά κατάθεση). Το προαναφερόμενο ποσοστό είναι παραπλήσιο του ποσοστού που καλούνται να καταθέτουν ετησίως οι ασφαλιστικές με το νέο νόμο (0,75%). Πάντως σε κάθε περίπτωση, σε περίπτωση κατάρρευσης μιας μέσης Ελληνικής τράπεζας, τα ποσά που θα κληθεί να καταβάλει το ΤΕΚ θα είναι μεγαλύτερα των κεφαλαίων του, οπότε το κράτος θα κληθεί να καταβάλει ποσά, όπως θα έπρεπε σε κάθε περίπτωση να κάνει και με την ΑΣΠΙΣ, ανεξαρτήτως του νόμου Παπαθανασίου.

Για τους παραπάνω λόγους και η διάταξη αυτή δεν είναι αντισυνταγματική και πολύ περισσότερο…αντικοινοτική.

3) ΠΑΡΑΒΙΑΣΗ ΤΗΣ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΑ ΚΑΤΟΧΥΡΩΜΕΝΗΣ ΑΡΧΗΣ ΤΗΣ ΔΙΚΑΣΤΙΚΗΣ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ.
Η διάταξη αυτή είναι η μοναδική που με βρίσκει σύμφωνο αναφορικά με την αντισυνταγματικότητα. Θα έπρεπε να μπορούσαν οι ασφαλισμένοι της ΑΣΠΙΣ να διεκδικήσουν τα υπόλοιπα κεφάλαια που χάνουν, πέραν της αποζημίωσης του εγγυητικού και της εκκαθάρισης, πλέον των νόμων τόκων. Στην περίπτωση αυτή βέβαια, οι διάφοροι δικηγόροι που θα εμπλακού θα πρέπει να ζητάνε ως αμοιβή ένα ποσό πχ 10% επί της διαφοράς (πχ 2% αν η ολική αποζημίωση είναι 80%) και όχι 10% επί του συνολικού ποσού (100%) όπως κάνουν σήμερα.

4) ΕΝΔΕΧΟΜΕΝΗ ΠΑΡΑΒΙΑΣΗ ΤΩΝ ΚΑΝΟΝΩΝ ΠΕΡΙ ΚΡΑΤΙΚΩΝ ΕΝΙΣΧΥΣΕΩΝ (ΑΡΘΡΑ 107-108 ΣΥΝΘΗΚΗΣ ΓΙΑ ΤΗ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΙΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ).

Μαρκουλάκος: «Ωστόσο, είναι προφανές ότι εν μέσω οικονομικής κρίσης και υπό καθεστώς επιτήρησης από το ΔΝΤ, η χορήγηση αυτών των δανείων από χρηματοπιστωτικά ιδρύματα με την παράλληλη εγγύηση του Ελληνικού Δημοσίου είναι προβληματική και ενδεχομένως εμπίπτει στις διατάξεις περί κρατικών ενισχύσεων. Η εγγύηση των δανείων από το Ελληνικό Δημόσιο μπορεί να νοθεύει τους κανόνες ανταγωνισμού ειδικά όταν τελεί υπό αδιαφανείς συνθήκες, διότι δεν γίνεται λόγος για τον τρόπο με τον οποίο το Εγγυητικό κεφάλαιο θα συνάπτει Δάνεια με τις Τράπεζες, με τι επιτόκιο, ποιο θα είναι το μέγιστο ποσό του δανείου και πως θα αποπληρωθεί το σύνολο του ποσού από το Εγγυητικό Κεφάλαιο (cost benefit analysis) κτλ.».
Ο κ. Μαρκουλάκος δεν γνωρίζει ότι και σήμερα που είμαστε σε επιτήρηση από ΕΕ και ΔΝΤ, όπως και πάντα, το κράτος μπορεί να δίνει την εγγύηση του αρκεί να τη συνυπολογίζει στο δημόσιο χρέος. Εξάλλου το κράτος κατά καιρούς έχει δώσει την εγγύηση του σε πλείστα όσα δάνεια του ιδιωτικού τομέα (κλωστοϋφαντουργίες, επιχειρήσεις σε παραμεθόριες περιοχές, βιοτεχνικά δάνεια μέσω ΑΝΕ, ρυθμίσεις δανείων επιχειρήσεων προβληματικών κλάδων και περιοχών, δάνειας μέσω ΤΕΜΠΜΕ κλπ-κλπ). Δεν γνωρίζει ο κ. Μαρκουλάκος ότι ένα μικρό μπακάλικο μπορεί να πάρει δάνειο κεφαλαίου κίνησης από μια τράπεζα μέσω του ταμείου εγγυήσεων ΤΕΜΠΜΕ, με εγγύηση από το κράτος ύψους 80%. Αυτό χωρίς να αποδείξει (το μπακάλικο…) τι θα τα κάνει τα χρήματα και πολύ περισσότερο χωρίς να παρουσιάσει μια βιώσιμη…cost benefit analysis (!) που επικαλείται για το Εγγυητικό κεφάλαιο ο κ. Μαρκουλάκος.

Αν τόσο πολύ κόπτεται ο κ. Μαρκουλάκος για τα δικαιώματα των ασφαλισμένων της ΑΣΠΙΣ, ας προσπαθήσει να αρθεί μόνο η διάταξη που αφορά την απώλεια της δικαστικής διεκδίκησης του υπολοίπου ποσού (πλέον των τόκων) που θα χάσουν έτσι και αλλιώς οι ασφαλισμένοι της ΑΣΠΙΣ με το νέο νομοσχέδιο. Αλλιώς δεν εξυπηρετεί τα συμφέροντα των ασφαλισμένων αλλά τα συμφέροντα των ασφαλιστικών εταιρειών, που σκεφτόμενες εντελώς κοντόφθαλμα, έως τυχοδιωκτικά, έχουν την ίδια επιχειρηματολογία κατά του νόμου, όπως αυτός.

Επιτέλους! το παραμύθι με την αντισυνταγματικότητα του νόμου για την κάλυψη κατά 70% των ασφαλιζόμενων της ΑΣΠΙΣ πρέπει να σταματήσει και το κράτος να συμβάλει και το ίδιο, σε ένα κοινωνικό πρόβλημα που το ίδιο με την εγκληματική του ανεπάρκεια, δημιούργησε σε μεγάλο βαθμό! Οι ασφαλισμένοι της ΑΣΠΙΣ πρέπει να αποζημιωθούν 100%, γιατί αλλιώς η προσφυγή, αυτή τη φορά στα Ευρωπαϊκά Δικαστήρια, θα είναι μονόδρομος.


Β. Α.

Αν θελετε να το δουμε μεμονωμενα..και αποσπασματικα, σαφως και ειναι μια υπερμετρη επιβαρυνση!
Αν θελετε να δουμε ομως την ευθυνη ολης της ασφαλιστικης αγορας, και επειδη το παιχνιδι χαθηκε εδω και καιρο, δηλαδη η διαφανεια, ο επαγγελματισμος και η εποπτεια,
ειναι καθε κριτικη πολυ σχετικη και θα μπορουσαν να ειπωθουν πολλα.

Δεν ειδαμε την εθνικη ασφαλιστικη να αναλαμβανει το κοστος της πολυ αποτελεσματικης εξορμησης ΑΤΤΙΛΑΣ ΝΟ 10 που εκανε στα συμβολαια της ΑΣΠΙΣ και ουτε αλλες εταιριες αντιστοιχα να κανουν κινησεις που να αμβλυνουν ολες τις αμαρτιες του χωρου τους.

Γιατι ολοι ηξεραν, εκτος απο τους ασφαλισμενους, με τα νομιμα συμβολαια ΖΩΗΣ...
Δεν μπορουμε να μπουμε στη διαδικασια να ποσοστοποιησουμε τη μεριδα που γνωριζε κατι ή υποψιαζοταν απο τους ασφαλισμενους.

Δεν μπορει να βγει συμπερασμα αξιοπιστο απο το ερωτημα ετσι οπως τιθεται..

Το κρατος παραμενει υπευθυνο απο την αρχη μεχρι το τελος, γιατι ενεπλακη με τους φορεις και τα προσωπα που λαμβαναν αποφασεις, σε τετοιο βαθμο στην παρανομια, που εδωσε την ευκαιρια αντιδεοντολογικων και παρατυπων κινησεων του ασφαλιστικου χωρου.

Ειμαι ενας απο τους ασφαλισμενους της ΑΣΠΙΣ και κανονικα ισως να μην ωφειλα να εμπλεκομαι σε τετοιες συζητησεις γιατι και δε γνωριζω το χωρο, αλλα και δεν μπορω να εκφερω αποψη, γιατι ειμαι μεροληπτικος..

Ομως, δεν μπορω να κατονομασω ως μοναδικο υπευθυνο το κρατος και μονο ως αποκλειστικο διαφθορεα και συμμετοχο στις παρανομιες.
Υπαρχουν οι πολλαπλως ωφελημενοι, που σαφως εχουν μεγα ελλειμμα αξιοπιστιας και αλλων χαρακτηριστικων που προσιδιαζουν σε μια υγιη ασφαλιστικη αγορα!