Οι ελληνικές τράπεζες καταγράφουν ισχυρά θεμελιώδη μεγέθη, με βελτίωση της κερδοφορίας τους και διατήρηση των δεικτών κεφαλαιακής επάρκειας και ρευστότητας σε υψηλά επίπεδα.

Πιο συγκεκριμένα τα κέρδη προ φόρων συνολικά των τραπεζών ανήλθαν σε 4,378 δις ευρώ, από 4,354 δις ευρώ στο εννεάμηνο του 2024 σημειώνοντας αύξηση 0,5%, ενώ τα κέρδη μετά φόρων διαμορφώθηκαν σε 3,584 δις ευρώ από 3,3 δις ευρώ αντίστοιχα με άνοδο 8,6%.

Στην εξέλιξη αυτή θετική συμβολή είχαν, σύμφωνα με την "Ενδιάμεση Έκθεση της Τράπεζας της Ελλάδος για τη Νομισματική Πολιτική 2025", τα έκτακτα έσοδα από αναβαλλόμενο φόρο, τα οποία προέκυψαν από τη συναλλαγή συγχώνευσης με απορρόφηση της Alpha Υπηρεσιών και Συμμετοχών από την Alpha Bank στο πλαίσιο του εταιρικού μετασχηματισμού (hive-down reversal), καθώς και οι μικρότερες απομειώσεις στοιχείων ενεργητικού λόγω μη επαναλαμβανόμενων παραγόντων το αντίστοιχο διάστημα του 2024.

Ως αποτέλεσμα, η αποδοτικότητα ιδίων κεφαλαίων των ελληνικών τραπεζών παρέμεινε σε υψηλά επίπεδα, πάνω από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο. Την ίδια περίοδο τα έσοδα από κύριες τραπεζικές εργασίες (δηλ. καθαρά έσοδα από τόκους και προμήθειες) παρέμειναν σχεδόν αμετάβλητα, καθώς η αύξηση στα καθαρά έσοδα από προμήθειες αντιστάθμισε την ελαφρά μείωση στα καθαρά έσοδα από τόκους, η οποία ήλθε ως αποτέλεσμα της μείωσης στα βασικά επιτόκια του Ευρωσυστήματος.

Πιο ειδικά τα Καθαρά έσοδα από τόκους στο εννεάμηνο ανήλθαν σε 6,467 δις ευρώ έναντι 6,719 δισ ευρώ, με πτώση δηλαδή 3,8%, ενώ τα καθαρά έσοδα από μη τοκοφόρες εργασίες έφτασαν τα 2,279 δις ευρώ έναντι 2,031 δις ευρώ με αύξηση 12,2%

Τα καθαρά έσοδα από τόκους υποστηρίχθηκαν κυρίως από την καθαρή πιστωτική επέκταση, μεταξύ άλλων λόγω της αύξησης των πιστώσεων μέσω του RRF. Τα καθαρά έσοδα από προμήθειες ενισχύθηκαν σημαντικά, χάρη στη θετική συμβολή των εσόδων από τη διαχείριση χαρτοφυλακίου και τις πράξεις πληρωμών και σε συνάφεια με την αύξηση της χρηματοδότησης, συμβάλλοντας στη διαφοροποίηση και ανθεκτικότητα των εσόδων. Η αύξηση στα καθαρά

Η νομοθετική ρύθμιση για τον περιορισμό των προμηθειών και λοιπών χρεώσεων επί συναλλαγών από τα ΑΤΜ των τραπεζών τέθηκε σε εφαρμογή στις 11.8.2025. έσοδα μετά από φόρους περιορίστηκε από τα υψηλότερα λειτουργικά έξοδα και, σε μικρότερο βαθμό, τις υψηλότερες προβλέψεις για τον πιστωτικό κίνδυνο στο πλαίσιο των ενεργειών των τραπεζών για την περαιτέρω βελτίωση της ποιότητας των στοιχείων ενεργητικού τους. Οι θετικές επιδόσεις των ελληνικών τραπεζών την περίοδο Ιανουαρίου-Σεπτεμβρίου προοιωνίζονται διατήρηση της υψηλής κερδοφορίας για το σύνολο του έτους, επιτρέποντας στις σημαντικές τράπεζες να επιτύχουν τους μεσοπρόθεσμους στόχους τους για ενίσχυση των ιδίων κεφαλαίων και της χρηματοδότησης προς τις μη χρηματοπιστωτικές επιχειρήσεις και να υποστηρίξουν τα σχέδιά τους για επιτάχυνση της απόσβεσης των οριστικών και εκκαθαρισμένων αναβαλλόμενων φορολογικών απαιτήσεων (deferred tax credits – DTCs).

Ρευστότητα

Η ρευστότητα των τραπεζών της ευρωζώνης και της Ελλάδος εξακολούθησε να βρίσκεται σε υψηλά επίπεδα. Ειδικότερα για τις ελληνικές τράπεζες, ο δείκτης κάλυψης ρευστότητας (Liquidity Coverage Ratio – LCR) και ο δείκτης καθαρής σταθερής χρηματοδότησης (Net Stable Funding Ratio – NSFR) μειώθηκαν ελαφρώς σε σύγκριση με το τέλος του 2024. Αμφότεροι οι δείκτες ωστόσο διατηρήθηκαν σε επίπεδα πολύ υψηλότερα από την εποπτική απαίτηση και από τους αντίστοιχους δείκτες των τραπεζών της ευρωζώνης. Επίσης, ο λόγος δανείων προς καταθέσεις παραμένει σημαντικά χαμηλότερος στις ελληνικές τράπεζες σε σύγκριση με τις τράπεζες της ευρωζώνης.

Συνοπτικά, ο ελληνικός τραπεζικός τομέας εξακολουθεί να ενισχύει την κερδοφορία και την ανθεκτικότητά του εν μέσω αυξημένων κινδύνων και αβεβαιότητας στο γενικότερο περιβάλλον. Ωστόσο, οι αβεβαιότητες στο διεθνές χρηματοπιστωτικό σύστημα είναι αυξημένες και κατά συνέπεια αποτελούν πηγές ενδεχόμενων κινδύνων για τις τράπεζες της ευρωζώνης και τον ελληνικό τραπεζικό τομέα. Απέναντι στους εξωγενείς αυτούς κινδύνους, είναι σημαντικό οι ελληνικές τράπεζες να συνεχίσουν τη θετική τους πορεία και να παραμείνουν σε τροχιά επίτευξης των μεσοπρόθεσμων στόχων τους, ώστε οι διαρκείς βελτιώσεις και ενδεχόμενες περαιτέρω αναβαθμίσεις να λειτουργήσουν ως ανάχωμα στο περιβάλλον αυξημένης αβεβαιότητας.