Του Σπύρου Καπράλου*

Στις 12 Απριλίου, ανήμερα του ορθόδοξου Πάσχα, διεξαγεται μια κρίσιμη εκλογική αναμέτρηση για την Ουγγαρία, την Ευρώπη, αλλά και με ειδικό ενδιαφέρον για τις ΗΠΑ και τη Ρωσία. Στις εθνικές εκλογές, οι πολίτες της χώρας βρίσκονται μπροστά σε ένα μεγάλο δίλημμα: θα συνεχίσουν με τον Βίκτορ Όρμπαν για μια πέμπτη συνεχόμενη τετραετία με ότι αυτό συνεπάγεται ή θα αποφασίσουν για μια τεράστια πολιτική αλλαγή, ανάβοντας το πράσινο φως στον Πέτερ Μάγιαρ, έναν κεντροδεξιό, φιλοευρωπαϊστή πολιτικό για να αλλάξει την πορεία της Ουγγαρίας; Η προεκλογική περίοδος μπαίνει πλέον στην τελική ευθεία και το πολιτικό ντιμπέιτ πραγματοποιείται μέσα σε ένα κλίμα ακραίας πόλωσης και σκανδαλολογίας με εκατέρωθεν βολές και αντεγκλήσεις με φόντο την επόμενη μέρα σε αυτήν την πολύ όμορφη χώρα της κεντρικής Ευρώπης. Οι τελευταίες μετρήσεις έχουν τρομάξει το επιτελείο του Ούγγρου Πρωθυπουργού, καθώς το κόμμα του Fidesz υπολείπεται του Tisza εώς και δεκαπέντε εκατοστιαίες μονάδες. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα του Poll of the Polls που δημοσίευσε πρόσφατα το έγκυρο Politico, το κόμμα του κ. Μάγιαρ προηγείται με 52% έναντι 37% που λαμβάνει το κυβερνών κόμμα. Υπό το βάρος των τελευταίων αποτελεσμάτων, ο κ. Όρμπαν έχει αποφασίσει να σκληρύνει τη στάση του, επενδύοντας στο φόβο, τακτική που ακολουθούν παραδοσιακά όλες οι παρατάξει,ς όταν βλέπουν πως βρίσκονται μπροστά στην ήττα.  Ο επί δεκαέξι συναπτά έτη Πρωθυπουργός της χωρας εργαλειοποιεί πλέον το ενεργειακό ζήτημα, προειδοποιώντας πως μια διαφορετική προσέγγιση μετά από τις εκλογές από μια νέα κυβέρνηση θα προκαλέσει μεγάλες επιπτώσεις στην καθημερινότητα των πολιτών. Στην αντίπερα όχθη, η αντιπολίτευση εστιάζει το προεκλογικό της αφήγημα, ανάμεσα σε άλλα, σε θέματα που άπτονται του κράτους δικαίου, της ελευθερίας της έκφρασης και του τύπου, της δικαστικής εξουσίας, της κρατικής χρηματοδότησης των ιδρυμάτων πανεπιστημιακής εκπαίδευσης. Ωστόσο, τα στελέχη της αντιλαμβάνονται πως ο Όρμπαν δεν θα καταθέσει εύκολα τα όπλα και θα επιχειρήσει με κάθε μέσο τις τελευταίες δεκατρείς μέρες να πολώσει περαιτέρω το κλίμα και να συσπειρώσει όσο το δυνατόν περισσότερους ψηφοφόρους.

Η Ουγγαρία έχει βρεθεί επανειλημμένα στο επίκεντρο της δημοσιότητας για το μεταναστευτικό, θετικά ή αρνητικά. Η αλήθεια είναι ότι κατάφερε να θωρακίσει τα σύνορα της αποτελεσματικά και να δημιουργήσει ταυτόχρονα συνθήκες ασφάλειας στις πόλεις της και την περιφέρεια, αφήνοντας σε δεύτερη μοίρα τα περί ευρωπαϊκής αλληλεγγύης.  Πρόκειται για αποτελέσματα που πιστώνεται η απερχόμενη κυβέρνηση. Παρ’ όλα αυτά, η μακρόχρονη παραμονή της στην εξουσία, τα δείγματα αυταρχισμού, αλλά και τα λάθη σε κρίσιμους τομείς δεν καθιστούν δυνατή μια θεαματική αλλαγή στις εκλογικές τάσεις με φόντο το άνοιγμα της κάλπης στα τέλη της ερχόμενης εβδομάδας.

Η Ουγγαρία ανάμεσα σε ΗΠΑ και Ρωσία

Ο Βίκτορ Όρμπαν αποτελεί ένα από τα αγαπημένα παιδιά του Προέδρου Τραμπ. Ο τελευταίος έχει πλέξει πολλές φορές το εγκώμιο του Ούγγρου ηγέτη, ενώ στη τελευταία συνάντηση τους στον Λευκό Οίκο, φρόντισε να στείλει το μήνυμα στη διεθνή κοινή γνώμη, λέγοντας δημόσια πως του αρέσει αυτός ο τύπος. Βλέποντας πως η πολιτική κλεψύδρα του κ. Ορμπαν αδειάζει, οι ΗΠΑ επιχειρούν να τον στηρίξουν με κάθε τρόπο, στέλνοντας σε λίγες μέρες στη Βουδαπέστη τον Αντιπρόεδρο Βανς. Στην άλλη πλευρά, η Ρωσία παρακολουθεί διαρκώς τις εξελίξεις στην Ουγγαρία, αφού η σημερινή Κυβέρνηση αποτέλεσε ένα καλό σύμμαχο στο πέρασμα των χρόνων. Εξάλλου, ο Βίκτορ Όρμπαν ήταν εκείνος που ανά τακτά χρονικά διαστήματα εξέφραζε την αντίθεση του στην κοινή στήριξη των Ευρωπαίων στην Ουκρανία, όπως πράττει μέχρι σήμερα, αρνούμενος να δώσει έγκριση, ώστε να μπει ως εγγύηση ο κοινοτικός προϋπολογισμός για την εκταμίευση του δανείου ύψους 90 δισ ευρώ προς το Κίεβο. Η ουγγρική πλευρά θέτει ως βασική προϋπόθεση για να ανάψει το πράσινο την επαναλειτουργία του αγωγού πετρελαίου Ντρούζμπα από την Ουκρανία προς την Ουγγαρία και τη Σλοβακία, αν και για τη ζημιά που έχει υποστεί, βασική ευθύνη έχουν οι Ρώσοι με την επίθεση που εξαπέλυσαν στις εγκαταστάσεις του στις 27 Ιανουαρίου του 2026. Ταυτόχρονα, η Ε.Ε επενδύει στην εκλογική ήττα του κ. Ορμπαν που θα σηματοδοτήσει το άνοιγμα μιας νέας σελίδας στις σχέσεις Βουδαπέστης-Βρυξελλών, ενώ θα αφαιρέσει ένα δυνατό σύμμαχο της Μόσχας από τη γεωπολιτική σκακιέρα.

Εν κατακλείδι, οι ουγγρικές εκλογές της 12 Απριλίου συνιστούν ένα κορυφαίο πολιτικό γεγονός για την τρέχουσα χρονιά, ενώ η έκβαση τους θα επηρεάσει πολλούς και σημαντικούς stakeholders στη διεθνή πολιτική σκηνή. Με τα σημερινά δεδομένα, οι πιθανότητες επανεκλογής Όρμπαν είναι περιορισμένες, αν και η ιστορία έχει αποδείξει πως κανείς δεν μπορεί να αποκλείσει το στοιχείο της έκπληξης.

Φωτογραφία: Ο Πρωθυπουργός της Ουγγαρίας, Βίκτορ Όρμπαν

* Ο Σπύρος Καπράλος είναι υποψήφιος διδάκτορας Πολιτικής Επικοινωνίας στο Andrássy Universität Budapest