Φτωχέ πατέρα τι τραβάς! Ο Φεβρουάριος στην πόρτα της Άνοιξης

Χρησιμοποιούμε cookies για την καλύτερη περιήγηση των επισκεπτών στις σελίδες μας. Χρησιμοποιώντας αυτόν τον ιστότοπο, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies.

RSS
Αθήνα, 24-11-2017

Ευάγγελος Σπύρου

Δημοσίευση: Τετάρτη, 01 Φεβρουαρίου 2017 11:33

Φτωχέ πατέρα τι τραβάς! Ο Φεβρουάριος στην πόρτα της Άνοιξης

Ευάγγελος Γ. Σπύρου
   

Καλό μήνα αγαπημένοι μου φίλοι αναγνώστες!

 

Στην πόρτα της Άνοιξης στέκεται αρχές του 2017, ο Φεβρουάριος στην πρώτη του μέρα, κρυωμένος, χιονισμένος, βρεγμένος, φτωχότερος από πέρυσι στην Ελλάδα και η καρδιά μου γοργοφέρνει στο νου τα βάσανα των ανθρώπων σ’ αυτά τα χρόνια της κρίσης που λιγοστεύουν τα καλά του Θεού στα σπίτια, που περισσότεροι πατεράδες είναι άνεργοι και τα κουτσοβολεύουν, που ακόμα περισσότερα παιδιά ανοίγουν τα ψυγείο και δεν βρίσκουν τυρί και γάλα και παριζάκι, που πιο πολλές μάνες χτενίζουν το πρωί τα κοριτσάκια να πάνε σχολείο και δεν έχουν να τους δώσουν χαρτζιλίκι, που περισσότεροι γονείς κοιμούνται σκεφτικοί και συλλογισμένοι με τις ακόμα πιο πολλές θυσίες μέρα παρά μέρα, που μεγαλώνει το σφίξιμο στα χείλια απ΄ την αγωνία για το αύριο, που κάθε σταυρός που κάνουν για τον άρτο τον επιούσιο βγάζει πιο πολλά αχ! από τα χθες!

Μπήκε ο Φεβρουάριος και έχει ακόμα πολλά κρύα και χιόνια στα ψηλά βουνά και στ’ άσπρα μαλλιά των γερόντων που χάνουν μήνα το μήνα μέρες και χρόνια αλλά και τα ευρώ της σύνταξης που δεν φτάνουν για τα φάρμακα ούτε για καραμέλες και γαριδάκια για τα εγγόνια!

Λίγοι με πολλά ρούχα ντυμένοι βγαίνουν στα χωράφια και τους κήπους προς τα μέσα και τέλη Φλεβάρη να σπείρουν μελιτζάνες και ντομάτες, λάχανα, πατάτες, καρότα και φράουλες. Κάποιοι κάνουν ψεκασμούς και ασβεστώνουν ως το Μάρτιο και τους κορμούς. Όταν «σπάσει» το κρύο θα ετοιμαστούν να φυτέψουν ελιές, βερικοκιές, αχλαδιές και να κλαδέψουν καστανιές, ελιές, πορτοκαλολεμονιές. Κάποιοι θα φυτέψουν γαρύφαλλα, μπιγκόνιες και καμπανούλες. Προσέχουν και τα κλήματα με κλαδέματα και ψεκασμούς.

Γεννιούνται σε κάποιες φωλιές πουλάκια και οι γέννες στα γιδοπρόβατα τελειώνουν. Στα τέλη Φλεβάρη γεννάει 2-3 αυγά ο Βασιλαετός (Σταυραετός, Χελωνιάρης) που θα τα κλωσήσει το θηλυκό για 43 μέρες κάπου σε Μακεδονία και Θράκη. Σε όλα τα αρπαχτικά πουλιά (εκτός του γύπα) το θηλυκό είναι μεγαλύτερο και ισχυρότερο και τα πιο πολλά ζευγαρώνουν με ένα σύντροφο σε όλη τους τη ζωή ή το μεγαλύτερο μέρος... Ο Θαλασσαετός (Ασπρονούρης) γεννάει στα τέλη Φλεβάρη 1-2 αυγά. Τέλη Φλεβάρη θα ξεπεταχτούν τα μικρά του Γυπαετού στην Κρήτη, την Κεντρική και Βόρεια Ελλάδα. Το αρπαχτικό πουλί Όρνιο (Γύπας, Καναβός, Σκάρα, Αλατζάς) αρχές Φλεβάρη θα γεννήσει το μοναδικό του αυγό! Τέλος Φλεβάρη γεννάει 2 αυγά και ο Χρυσαετός (Βιτσίλα, Σταυραετός, Λαγουδέρα), όπως και ο Σπιζαετός.

Προαναγγέλλοντας τη χαρά της Άνοιξης μέσα στον Φλεβάρη και κυρίως προς το τέλος του, ξεκινά την πρώτη άνθιση η λαδανιά στην Κρήτη και ζεστά μέρη, η μαργαρίτα σε αγρούς και άκρες δρόμων όλης της Ελλάδος, το ασπρολούλουδο, η κίτρινη καλεντούλα των αγρών, η μαντηλίδα, η δίδυμη κίτρινη μπισκουτέλλα, το αγριολάχανο, το λαμπρό ερύσιμο με ρόδακα κίτρινο, η εύκαμπτη ……. , η βρούβα (σινάπις λευκή), η πικραγγουριά με χρήσεις στη λαϊκή ιατρική, η αγριοκουμαριά, η κουμαριά (αρχαία κόμαρος) με τους κόκκινους καρπούς και τα ρόδινα άνθη, τα ρείκια, ο φλώμος, τα ηλιοσκόπια, η ρετσινολαδιά, το πουρνάρι, ο γερανιοειδής ερωδιός, το περίβλαστο λάμιο, η αγριολεβάντα, ο αγκάραθος, το λαγουδόχορτο, ο ροσμαρίνος (δενδρολίβανο), η δάφνη, το βρωμοκλάδι, ο ασπάλαθος, η κουτσουπιά με τα ροζ άνθη στα κλαδιά, ο λωτός με τα κίτρινα (άλλος ο λωτός), το τριχωτό μπλε λούπινο, η Μηδική η θαλασσιά, το μονανθές τριφύλλι, το δενδρώδες λίνο, το αγριολίναρο, η ξινήθρα, η πηγουνιά-άσπρη, το καπνόχορτο με τα λευκορόδινα άνθη, η παπαρούνα, ο μικρόκαρπος Άδωνις, η ανεμώνη με λευκά, κόκκινα, ιώδη, γαλάζια και ροζ χρώματα, το αγριόκλημα, η πικραμυγδαλιά, η αφάνα, ο μανδραγόρας με τις πολλές δοξασίες, η καυκαλήθρα, η βιόλα με εύοσμα άνθη κίτρινα, το μανουσάκι, το άρο της Κρήτης, το αγριοκρέμμυδο, ο ασφόδελος, η όμορφη βελλεβαλία στη Σητεία η νανώδης χιονόδοξα με τα εκτυφλωτικά γαλάζια άνθη που προβάλλει σαν έκρηξη στο χιόνι, το Μούσκαρι το παραμελημένο με τα κυανά άνθη, η μυρσίνη, η ρόδινη τουλίπα και η άσπρη Κρητική, το πρασινοκίτρινο ή κοκκινωπό ανθρωπάκι (άκερος ο ανθρωπόμορφος), οι γιγαντοορχιδέες, οι οφρεις της Αριάδνης με πράσινα σέπαλα και καφετιά πέταλα, ο οφρύς βασίλισσα με μεγάλο χείλος (3,5 εκατ.), το αρκουδάκι, το κρητικό μελισσάκι, το σφηγκάκι, η σεράπια και πολλά αγριολούλουδα σε χέρσες αλλά και πετρώδεις ή πράσινες τοποθεσίες, ακροποταμιές, μεγάλα υψόμετρα ή παραθαλάσσιες τοποθεσίες!

Πάνω στα πράσινα λοφάκια της Άρτας προς το Αθαμάνιο, τα χωριά Καλεντίνη, Δίστρατο, Ανεμοράχη, απέναντι από την Ροδαυγή, τα πρωϊνά κυνηγιούνται τα κοτσύφια και τα σπουργίτια και οι καλογιάννοι με τον κόκκινο λαιμό τραγουδώντας που ζουν, κάπου εκεί δίπλα στο ξωκκλήσι του Αη - Θανάση στο Πέραμα Διστράτου Άρτας που “κοιμάται” από πέρυσι στις 21 Φλεβάρη και ο πατέρας μου! Φύσαγε μυρωμένο το αεράκι και του ‘κανε παρέα με μοσχοβολιές απ’ τα αγριολούλουδα, με περπατησιές απ’ τα αγρίμια της νύχτας με το αγνό πέταγμα των χελιδονιών. Κάποιες νύχτες ως αργά έκαιγε το καντηλάκι της ψυχούλας του κι απορούσαν οι Άγιοι δίπλα στο τέμπλο της εκκλησίας ποιος το άναψε! Πέρασε ένας χρόνος.

Ο Φεβρουάριος σημάδεψε την ζωή μου με την απουσία του… και ευτυχώς είχε λιγότερες μέρες να κλάψω! Παλιά, με το Ιουλιανό ημερολόγιο, ο Φεβρουάριος ήταν μήνας εξαγνισμών, τελευταίος μήνας και οι άνθρωποι έπρεπε να μπουν καθαροί στον νέο χρόνο! Εκεί πάνω στην Ήπειρο όλα επικοινωνούν με το χθες ως το σήμερα. Οι Αθαμάνες στα Αθαμανικά όρη, οι ψαράδες στα λιμανάκια του Αμβρακικού και την Παμβώτιδα λίμνη, οι λέξεις που έρχονται από μακριά, το τσίπουρο, η αρμυροκουλούρα, τα Ζαγόρια, το θέατρο στη Δωδώνη, ο Άραχθος, τα τσιγαρισμένα λάπατα, η Πίνδος, τα Τζουμέρκα, η Νικόπολη, ο Επιτάφιος, τα πολύχρωμα κεντήματα της Άνοιξης στα χωράφια, τα σκιάχτρα στην σπορά, οι Ηπειρώτες μάστοροι, ο κλαρινίστας Χαλκιάς και οι Χαλκιάδες, τα πανηγύρια, η μπομπότα κουλούρα, οι Σουλιώτισσες, ο Γανουτζής, ο τραχανάς και το γλυκό κυδώνι, το γιοφύρι της Άρτας, τα προικιά της νύφης, οι ευεργέτες, τα ξεφλουδίσματα, οι πέτρινες σκεπές, ο πέτρινος μόχθος, η πικρή ξενιτιά...

Αχ! φτωχέ πατέρα και πόσα δεν τράβηξες εκεί, στην Κεφαλλονιά χτίστης, στο Αγρίνιο πελεκητής πέτρας, στον πόλεμο Αλβανίας του ’40, στον εμφύλιο, στην βιοπάλη για το μεγάλωμα πέντε παιδιών.

Βλέπω σήμερα και άλλους πατεράδες και μου φαίνεται πως είσαι εσύ. Κράταγες ένα τεφτέρι με τα έξοδα στον φούρνο και στον μπακάλη κι έλεγες θα πληρωθώ και θα ξοφλήσω το Σάββατο, για να τα φέρεις βόλτα και να ταΐσεις εφτά στόματα. Δεν σε θυμάμαι χωρίς δουλειά, τις Κυριακές ήσουν καθαρός με κοστούμι μπροστά-μπροστά στην Εκκλησία, στις γιορτές, στα πανηγύρια, στις Εθνικές παρελάσεις.

Έτρεχες στις εκλογές πότε με το πιστόλι στο κεφάλι για τον Βασιλιά και πότε με σημαίες του ΠΑΣΟΚ για τον Τσοβόλα ή μπλε για τον Καραμανλή αλλά σε πρόδωσαν όλοι. Τελευταία ήσουν σιωπηλός και με ρώταγες «που πάμε»; «τι θα κάνει ο Σημίτης, ο Τσίπρας, ο Σαμαράς; Θα μας φάνε οι Ευρωπαίοι; Ωχ! Μάνα μου: «πουλάκι ξένο, ξενιτεμένο μου: ...Δεν τους είχες και σε υπόληψη...

Χθες έτυχε να ακούσω το τραγούδι του Καζαντζίδη «Γιατί πατέρα» μαζί με την Γιώτα Λύδια:

«Γιατί πατέρα γιατί πατέρα
είσαι θλιμένος και σκεπτικός
ποια μ΄'αυρη σκέψη σε βασανίζει
και το ψωμί σου με πόνο τρως

Γιατί παιδί μου στην ζωή
δεν βλέπω άσπρη μέρα
είναι πολλά τα βάσανα και οι πίκρες του πατέρα

Γιατί πατέρα γιατί πατέρα
τα δυο σου χείλια να μην γελούν
μόνο τα μάτια σου μονο τα μάτια σου
αχ τα θλιμένα δάκρυα μάυρα κρυφοκυλούν

Γιατί παιδί μου ο ντουνιάς
δεν είναι όπως νομίζεις σε κάνει πάντα να πονάς
να κλαίς και να δακρύζεις

Γιατί πατέρα γιατί πατερα
δεν έχεις ύπνο και ξαγρυπνάς
και όλα τα βραδυα με την μητέρα
μιλάτε ωρες κρυφά απο μας

Γιατί με την μητέρα σου
τα βάσανα μας λέμε
όνειρα κάνουμε για σας
και κάπου κάπου κλαίμε»

και το «Φτωχέ πατέρα» με τη Γιώτα Λύδια:

«Φτωχέ πατέρα τι τραβάς
και πως κρατιέσαι ακόμα
σ’ αυτόν τον κόσμο τον κακό
που κυβερνάει το ψέμα
πικρό το βγάζεις το ψωμί
με ίδρωτα και αίμα

Φτωχέ πατέρα, φτωχέ πατέρα
για μας παιδεύεσαι νύχτα και μέρα

Με πίκρες ξημερώνεσαι
και με καημούς κοιμάσαι
παλεύεις θυσιάζεσαι
φτωχέ για τα παιδιά σου
και έρχεται η ώρα που κι αυτά
πικραίνουν την καρδιά σου

Πως καρτερείς το θάνατο
για να σε ξεκουράσει
μα σκέφτεσαι το σπίτι σου
δε θα ’χει πια προστάτη
στον κόσμο αυτόν που κυβερνά
το ψέμμα και η απάτη»

Πολύ επίκαιρα, πολύ αληθινά, άγγιξαν την καρδιά μου, έκλαψα. Παρόλο που τα ακούω, δεν με αγγίζουν έτσι τα τραγούδια του Σινάτρα, του Μπομπ Ντίλαν, της Ρίτα Χέιγουορθ, των Beatles και των Rolling Stones. Πώς να νοιώθουν, είπα, αυτοί οι 400.000 πατεράδες που χαιρέτησαν τα παιδιά τους όταν έφευγαν για ξένες πατρίδες; Θα ξαναγυρίσουν κάποτε; Πουλάκια ξένα που θα χτίσουν αλλού φωλιές. Τα ψέματα και οι προπαγάνδες πολλές και το 75% ζει χειρότερα από πέρυσι. Οι φόροι τα επιτόκια ο πληθωρισμός σκόρπισαν περιουσίες και νοικοκυριά . Ένα στα τρια νοικοκυριά δηλώνουν εισοδήματα κάτω από 10.000€ . Πως τα κατάφερναν αυτοί οι πατεράδες; Πάνω από το 50% οικογένειες ζουν με ψευτοσυντάξεις. Το 20% των Ελλήνων δεν θα καταφέρει να τα βγάλει πέρα σε ένα έκτακτο έξοδο 500 € λέει μελέτη της ΓΣΕΒΕΕ και έρευνες τραπεζών!

Το 35% δεν θα μπορέσει να ανταποκριθεί σε φορολογικές υποχρεώσεις. Τα δάνεια αγγίζουν τα 100 δισ.! Πάνω από τα μισά νοικοκυριά καθυστέρησαν να λάβουν ιατρικές συμβουλές. Μέσα σ ’αυτό το κλίμα πόσοι πατεράδες μαραζώνουν χωρίς τα απαραίτητα να πάνε το παιδί τους στον γιατρό! Έπαιζα μπάλα μαθητής Γυμνασίου και αρρώστησα με πλευρίτιδα. Θυμάμαι που ο γιατρός είπε θέλει να φάει το παιδί και μπριζόλες όχι πολύ ψημένες. Να κάνει και 64 ενέσεις. «Ωχού, Αγιατριάδα μου» είπε η μάννα στο σπίτι, «Γιώργο τι θα κάνουμε;» ,«θα κάνω μερεμέτια» είπε ο μπαμπάς, «τα απογεύματα μετά το μεροκάματο». Κι έτρεξε, έπιανε σταλαματιές, έφτιαχνε αποχωρητήρια σε αυθαίρετα, ταρατσάκια στα φτωχόσπιτα, έριχνε τσιμέντο σε χωματένιες αυλές. Και η μάνα βγήκε στα καπνά, στο φύτεμα πρώτη φορά στη ζωή της για να κλείσει τα ενοίκια. Παρακάλεσαν μια γειτόνισσα την κυρία Βούλα να μου κάνει κάθε πρωί από μία ένεση. Που λεφτά για νοσοκομείο! Τα ίδια με σήμερα! Έσφιξαν τα χείλη και το στόμα τους είχε ένα «Δόξα τω Θεω»… με πίκρες και με βάσανα μας μεγάλωσαν, πήραμε πτυχία, μας πάντρεψαν, είδαν εγγόνια, είδαν χαρές, πέρασαν τα 95 και οι δύο… Ακόμα ηχούν στα αυτιά οι προσφωνήσεις των γειτόνων “Κύριε Γιώργο”, “Κυρία Βασιλική”… τα κατάφεραν! Τους τίμησαν με σεβασμό όλοι. Και στην κηδεία του μπαμπά μίλησε για αυτόν και έκλαψε ακόμα και ο Μητροπολίτης!

Και το τραγούδι του Καζαντζίδη γράφτηκε και γι’ αυτούς: Όπως για χιλιάδες ακόμα του τότε αλλά δυστυχώς και του σήμερα της Ελλάδας του Τσίπρα με την πρώτη φορά αριστερά που λιγόστεψε μαζί με τους υπόλοιπους της ΠΑΣΟΚΟ ΔΕΞΙΑΣ, το φαϊ στα τραπέζια, τα ρούχα, τα παπούτσια, τις συντάξεις και κυρίως το χαμόγελο στα χείλη, την αισιοδοξία, τα όνειρα των Ελλήνων...

Καλό μήνα φιλαράκια και φίλοι ασφαλιστές που ίσως μπορείτε κάπου – κάπου σε όσους μπορούν να δώσετε μια βοήθεια σε δύσκολες ώρες σε κίτρινα πρόσωπα που αναστενάζουν με καρκίνους, με καρδιοπάθειες, με νεφρικές ανεπάρκειες, με αναπηρίες...

Δείξτε σας παρακαλώ κατανόηση, δείξτε συμπάθεια αφήστε τα «κολπάκια» της πώλησης που σας διδάσκουν οι ψευτοακαδημίες της συμφοράς οι δήθεν προοδευτικοί στις τεχνικές πώλησης που χρησιμοποιούν χωρίς ντροπή εργατοπατέρες του τίποτα και συμπαρασταθείτε στους σύγχρονους «πατεράδες» και «μανάδες» (κάποιες μάνες είναι σύγχρονοι πατεράδες και αντράκια) για να τα βγάλουν στις δύσκολες εποχές που ζούμε!

Ζητήστε από τις εταιρίες σας απλά προγράμματα, φθηνά προγράμματα, ευκολοπλήρωτα προγράμματα για συμπλήρωμα περίθαλψης, σύνταξης και αποταμίευσης. Ας έχετε και τα ακριβά, είναι αρκετές χιλιάδες που ζουν με πολλά χρήματα, με opium κολόνιες και Armani και παπούτσια “Φεραγκάμο” και αμάξια φιγουράτα και εσώρουχα victoria secret… Αλλά τώρα τα χρόνια της κρίσης, ίσως τον καλό μήνα να τον χρειάζονται πιο πολύ και πιο πολλοί γύρω μας.

Καλό μήνα φίλοι στην Θράκη, στα νησιά μας, στην Μυτιλήνη, στην Χίο, στην Σάμο, στην Κρήτη, στην Κύπρο.

Καλό μήνα φιλαράκια στην Πελοπόννησο, στην Μακεδονία, στην Θεσσαλία, στην Ήπειρο, στην Αθήνα και επαρχία!

Καλό μήνα και ας ελπίσουμε ότι από την ερχόμενη σε λίγο Άνοιξη και τις εκλογές του Φεβρουαρίου να δούμε και να ακούσουμε τους πραγματικούς παίκτες εκπροσώπους του ασφαλιστικού κλάδου! Και αυτό επειδή μιλάνε για τον κλάδο κάποιοι «μη εκπρόσωποι» και μη «αρμόδιοι». Καλό μήνα και περιμένουμε νέες δυνάμεις να βγάλουν τον κλάδο μπροστά. Ο κ. Ι. Στουρνάρας της ΤτΕ. Η κ. Μαριάννα Πολιτοπούλου της ΝΝ έχει πολλά να δώσει στην εκτελεστική νέα ομάδα. Ο κ. Δ. Μαζαράκης της Metlife ας φύγει από την εταιρική εσωστρέφεια και ας μπει μπροστά σε νέες πρωτοβουλίες. Η κ. Φιλίππα Μιχάλη της Allianz. Ο κ. Π. Δημητρίου της Generali. Ο κ. Π. Κανελλόπουλος της AIG. Ο κ. Ερ. Μοάτσος της ΑΧΑ. Οι εμπειρίες του Αλ. Σαρρηγεωργίου της Eurolife είναι σημαντικές που θα μεγιστοποιήσουν ενέργειες, το ίδιο και η παρουσία του Γιάννη Λαπατά της Ατλαντικής Ένωσης. Ο κ. Γιάννης Καντώρος από την INTERAMERICAN. Ο κ. Δ. Ζορμπάς από τις Συνεταιριστικές Δυνάμεις. Ο κ. Θ. Κοκκάλας με έργο στην Ergo. Ο κ. Χρ. Σαρδελής από το στρατηγείο της ΕΘΝΙΚΗΣ. Ο κ. Κώστας Γιαννιώτης από την ΙΝΤΕΡΣΑΛΟΝΙΚΑ. Ο κ. Κώστας Μπερτσιάς του ομίλου Θεοχαράκη. Βοήθεια στον κλάδο μπορούν να δώσουν και τα επιμελητήρια της χώρας.

Στην πόρτα της Άνοιξης ο Φεβρουάριος έχει λιγότερες μέρες επειδή δεν αντέχει να περιμένει.

Και ο χειρότερος χειμώνας κάποτε τελειώνει! Άντε λίγο ακόμα! Καλό μήνα!

Φτωχέ πατέρα τι τραβάς! Ο Φεβρουάριος στην πόρτα της Άνοιξης

   
Σχολίασε το 

Προσθήκη σχολίου

Βεβαιωθείτε ότι εισάγετε τις (*) απαιτούμενες πληροφορίες, όπου ενδείκνυται. Ο κώδικας HTML δεν επιτρέπεται.

Σχετικά Άρθρα

Βιβλία Εκδόσεων Σπύρου