Η ιδιοπαθής υπερασβεστιουρία είναι μεταβολική διαταραχή που χαρακτηρίζεται από αυξημένη απέκκριση ασβεστίου στα ούρα, φυσιολογικά επίπεδα ασβεστίου στον ορό και απουσία γνωστών, ανιχνεύσιμων αιτιών υπερασβεστιουρίας. Ως υπερασβεστιουρία ορίζεται η ημερήσια απέκρριση ασβεστίου στα ούρα σε ποσότητα μεγαλύτερη από 4mg/kg ή πηλίκο ασβεστίου προς κρεατινίνη ενός τυχαίου δείγματος ούρων  (Ca/Cr ούρων) μεγαλύτερο από 0,2mg/mg.

Τιμές οριακές κάνουν πολύ πιθανή τη διάγνωση και τελικά σε ένα σημαντικό ποσοστό αυτών των ασθενών θα διαγνωσθεί υπερασβεστιουρία. Για να τεθεί η διάγνωση της ιδιοπαθούς υπερασβεστιουρίας πρέπει να αποκλεισθούν όλες οι άλλες αιτίες. Η συχνότητα της ιδιοπαθούς υπερασβεστιουρίας κυμαίνεται από 3-7%. Παιδιά και ενήλικες παρουσιάζουν την ίδια αναλογία, κάτι που δείχνει ότι η υπερασβεστιουρία αρχίζει νωρίς στη βρεφική ή παιδική ηλικία και διατηρείται στην υπόλοιπη ζωή. Ανευρίσκεται με την ίδια συχνότητα και στα δύο φύλα, όμως υπάρχουν αντικρουόμενες απόψεις για διαφορές μεταξύ φυλών, εθνοτήτων και ηλικιών. Σε μελέτη σε 471 περιπτώσεις σημειώθηκε ίδια συχνότητα σε λευκούς και μη λευκούς και επικράτηση σε παιδιά σχολικής ηλικίας. Οι κλινικές εκδηλώσεις της ιδιοπαθούς υπερασβεστιουρίας ποικίλουν σε παιδιά και ενήλικες. Η ιδιοπαθής υπεραβεστιουρία είναι η πιο συχνή αιτία νεφρολιθίασης αφού 50-60% παρουσιάζουν αυτό το πρόβλημα. Ασθενείς με ιδιοπαθή υπερασβεστιουρία έχουν υψηλό ποσοστό ασβεστίου στα ούρα και κανονική συγκέντρωση οξαλικών.

Το επί πλέον ασβέστιο των ούρων δημιουργεί έναν υπερκορεσμό των ούρων όσον αφορά το οξαλικό ασβέστιο, ευνοεί τον αυτόματο σχηματισμό κρυστάλλων οξαλικού ασβεστίου και εν συνεχεία τον σχηματισμό λίθων. Η ιδιοπαθής υπερασβεστιουρία αυξάνει τον κίνδυνο για λιθίαση οξαλικού ασβεστίου κατά 10 φορές. Το 10% των ασθενών με ιδιοπαθή υπερασβεστιουρία θα σχηματίσει τουλάχιστον ένα λίθο οξαλικού ασβεστίου. Πρέπει να σημειωθεί ότι 40-70% των ασθενών με νεφρολιθίαση και ιδιοπαθή υπερασβεστιουρία είχαν τουλάχιστον άλλο ένα μέλος στην οικογένεια με νεφρολιθίαση, ενώ 50-70% των συγγενών του πρώτου και δεύτερου βαθμού παιδιών με ιδιοπαθή υπερασβεστιουρία είχαν επίσης υπερασβεστιουρία. Η ιδιοπαθής υπερασβεστιουρία στα παιδιά είναι συχνή αιτία αιματουρίας. Διαπιστώνεται μέχρι και 35% των περιπτώσεων αιματουρίας αδιευκρίνιστης αιτιολογίας. Συχνότερη η μακροσκοπική αιματουρία ενώ αναφέρεται και η αποβολή πηγμάτων αίματος. Πρόκειται συνήθως για αγόρια σχολικής ηλικίας με οικογενειακό ιστορικό λιθίασης.

Οι συχνές ουρολοιμώξεις είναι το δεύτερο σε συχνότητα μετά την αιματουρία κλινικό πρόβλημα σε παιδιά με σύνδρομο μη λιθιασικής συμπτωματικής ιδιοπαθούς υπερασβεστιουρίας. Και στην περίπτωση αυτή όπως και στα άλλα προβλήματα η αναζήτηση, ανεύρεση και αντιμετώπιση της υπερασβεστιουρίας μπορεί να μειώσει άσκοπες και πολλές φορές επεμβατικές εξετάσεις. Καλυκική μικρολιθίαση είναι η διαπίστωση σε υπερηχογράφημα νεφρών υπερηχογενών κηλίδων στους κάλυκες διαμέτρου μικρότερης των 3mm. Έχουν διαπιστωθεί σε παιδιά με αιματουρία, κυστικά ενοχλήματα ή κοιλιακά άλγη και οικογενειακό ιστορικό λιθίασης. Στο 1/3 των περιπτώσεων σε μια μελέτη διαπιστώθηκε υπερασβεστιουρία. Είναι δε πολύ πιθανό οι μικρόλιθοι να αποτελούν το πρώτο στάδιο στο σχηματισμό των λίθων... Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο πατώντας εδώ.

**Τα θέματα για το παιδί είναι αποτέλεσμα της συνεργασίας της εφημερίδας «Παιδικός Σταθμός για Γονείς» και των ανθρώπων του νηπιακού κέντρου «Μανταρίνι».

Κάντε click εδώ: www.psgg.gr και βρείτε όλα τα θέματα που αφορούν στην υγεία, ψυχολογία, ανάπτυξη, διατροφή, συμβουλευτική των παιδιών.

Νηπιαγωγείο & Βρεφονηπιακό Κέντρο
ΜΑΝΤΑΡΙΝΙ
Λ. Κατσώνη 42 & Μ. Μπότσαρη, 145 61 Κηφισιά
Τηλ.: 210-8012761 Τηλ. & Fax: 210-6233243