Βαθύτερη ύφεση προβλέπει για το 2012 η Τράπεζα της Ελλάδος  στην ετήσια έκθεσή της για την ελληνική οικονομία που δόθηκε πριν απο λίγο  στη δημοσιότητα, εκτιμώντας ότι ο μέσος ετήσιος ρυθμός μείωσης του ΑΕΠ θα πλησιάσει το 5%.Ο Γιώργος Προβόπουλος  προβλέπει επάνοδο στην ανάπτυξη από τα τέλη του 2013, αλλά εκφράζει συγκρατημένη αισιοδοξία ότι η Ελλάδα μπορεί να επιτύχει και να εξασφαλίσει βιώσιμη αναπτυξιακή πορεία, με την εφαρμογή συγκεκριμένων πολιτικών και αξιοποίηση κοινοτικών πόρων και συγκριτικών πλεονεκτημάτων.Ο κ. Προβόπουλος προτείνει λιτό και σταθερό φορολογικό σύστημα ως μία από τις βασικές συνιστώσες στις οποίες μπορεί να στηριχθεί η ανάκαμψη της οικονομίας. Επισημαίνει δε ότι δύο χρόνια μετά το πρώτο Μνημόνιο, βρισκόμαστε σήμερα μπροστά σε μια νέα πρόκληση, ιδιαίτερα κρίσιμη για το μέλλον της χώρας. Παρά την πρόοδο που συντελέστηκε, οι ολιγωρίες, οι καθυστερήσεις και η ύφεση, κατά το ενδιάμεσο διάστημα, επιδείνωσαν τη δυναμική του δημόσιου χρέους και κατέστησαν αναπόφευκτη τη νέα συμφωνία χρηματοδοτικής στήριξης».
Τονίζει ότι οι ολιγωρίες και η παρελκυστική τακτική πολλαπλασίασαν το κόστος της προσαρμογής «Με τη βοήθεια των εταίρων, με προσπάθεια και υψηλό κόστος πραγματοποιήθηκαν αλλαγές που ήταν σημαντικές, αλλά ανεπαρκείς σε σχέση με το μέγεθος του οικονομικού προβλήματος. Γι’ αυτό, μετά το πρώτο Μνημόνιο χρειάστηκαν αλλεπάλληλες αναθεωρήσεις των στόχων του προγράμματος. Οι αναθεωρήσεις θα είχαν αποφευχθεί, αν είχαμε εξ αρχής αποδεχθεί τη δική μας απόλυτη ευθύνη. Δηλαδή την ευθύνη ότι πρέπει να αλλάξουμε πορεία, γιατί το στρεβλό πρότυπο ανάπτυξης που ακολουθούσαμε είχε πλέον καταρρεύσει,σημειώνει ο κ.Προβόπουλος.

Ο τραπεζικός τομέας

Η δημοσιονομική κρίση και το κλίμα αβεβαιότητας επιδείνωσαν τις χρηματοπιστωτικές συνθήκες τα δύο τελευταία χρόνια, αναφέρει ο διοικητής της  Τράπεζας της Ελλάδος. Η αμφισβήτηση της δυνατότητας εξόδου της οικονομίας από τον φαύλο κύκλο συμπαρέσυρε τις τράπεζες, με επακόλουθα τον αποκλεισμό τους από τις διεθνείς αγορές και τη συνεχή υποχώρηση των καταθέσεων: από τα τέλη του 2009 μέχρι το Φεβρουάριο του 2012 οι τραπεζικές καταθέσεις του ιδιωτικού τομέα μειώθηκαν κατά περισσότερο από 70 δισεκ. ευρώ, ποσό που ισοδυναμεί με το ένα τρίτο περίπου του ΑΕΠ. Έτσι περιορίστηκαν αισθητά οι χρηματοδοτικές δυνατότητες των τραπεζών. Σημειώνει ωστόσο ότι η βελτίωση των χρηματοδοτικών δυνατοτήτων είναι εφικτή πρώτον  με την αποκατάσταση της εμπιστοσύνης, η οποία θα μπορούσε σε πρώτη φάση να επαναφέρει στις τραπεζικές καταθέσεις αποθησαυρισμένα τραπεζογραμμάτια ύψους 10-15 δισεκ. ευρώ και ακολούθως να ενθαρρύνει τον επαναπατρισμό κεφαλαίων. Και δεύτερον, με την προσέλκυση χρηματοδοτικών πόρων από πηγές πέραν του τραπεζικού συστήματος. Δύο είναι οι πηγές που πρέπει να αναφερθούν σχετικά. Οι ιδιωτικοποιήσεις, οι οποίες θα αποφέρουν 19 δισεκ. ευρώ έως το 2015, κυρίως με εισροή κεφαλαίων από το εξωτερικό, εκτιμάται ότι θα οδηγήσουν σε πολύ μεγαλύτερες συνολικές εισροές, αν συνυπολογιστούν και οι πρόσθετες επενδύσεις που θα απαιτηθούν για την αξιοποίηση των αποκτώμενων περιουσιακών στοιχείων. Επιπλέον, η ροή χρηματοδοτικών πόρων προς τις επιχειρήσεις μπορεί να ενισχυθεί με ποσά 15 περίπου δισεκ. ευρώ, εφόσον βελτιωθεί η απορροφητικότητα των κονδυλίων του ΕΣΠΑ.

Σύμφωνα με τον  κ. Προβόπουλο, το 2012 θα αποτελέσει έτος-ορόσημο για τη διαμόρφωση της μελλοντικής φυσιογνωμίας του τραπεζικού συστήματος, καθώς οι  τράπεζες καλούνται να αντιμετωπίσουν τις ζημίες που έχουν ως γενεσιουργό αίτιο τη δημοσιονομική κρίση. Κατ’ αρχάς οι τράπεζες βαρύνονται από το γεγονός ότι τοποθέτησαν κεφάλαια σε μια μορφή επένδυσης που μέχρι πρόσφατα εθεωρείτο ασφαλής, δηλαδή σε ομόλογα του Ελληνικού Δημοσίου. Όπως προκύπτει από τα δημοσιευθέντα αποτελέσματα των τραπεζών, η επίπτωση αυτή είναι πολύ μεγάλη. Επιπλέον οι τράπεζες αντιμετωπίζουν, λόγω της παρατεταμένης ύφεσης, την αυξημένη δυσκολία νοικοκυριών και επιχειρήσεων να εξυπηρετούν κανονικά τις δανειακές τους υποχρεώσεις. Οι ανωτέρω εξελίξεις επιβάλλουν ενίσχυση της κεφαλαιακής βάσης των τραπεζών, η διαδικασία για την οποία έχει ήδη δρομολογηθεί.
Η Τράπεζα της Ελλάδος, ήδη από τις αρχές του 2011, διαβλέποντας τις προκλήσεις, άρχισε να σχεδιάζει, σε συνεργασία με το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, την Ευρωπαϊκή Επιτροπή και την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, σειρά ενεργειών για τη διασφάλιση της χρηματοπιστωτικής σταθερότητας.

Οι ενέργειες αυτές περιλαμβάνουν κυρίως τα εξής:
• κάλυψη των βραχυχρόνιων αναγκών ρευστότητας μέσω του Ευρωσυστήματος,
• διαμόρφωση, σε συνεργασία με την Πολιτεία, νομικού πλαισίου εξυγίανσης και αναδιάρθρωσης πιστωτικών ιδρυμάτων και εφαρμογή του όπου χρειάστηκε,
• εξασφάλιση μέσω του Προγράμματος Στήριξης πόρων ύψους 50 δισεκ. ευρώ για την ανακεφαλαιοποίηση και την αναδιάρθρωση του τραπεζικού συστήματος.

Προβλέψεις των βασικών μεγεθών για το 2012

Σύμφωνα με την ΤτΕ, οι διαθέσιμοι βραχυχρόνιοι δείκτες για τους πρώτους μήνες του 2012 υποδηλώνουν ότι η ύφεση στη χώρα θα συνεχιστεί και εφέτος.
• Η Τράπεζα της Ελλάδος εκτιμά ότι ο μέσος ετήσιος ρυθμός μείωσης του ΑΕΠ θα πλησιάσει το 5%, δηλαδή η ύφεση θα είναι λιγότερο έντονη από ό,τι το 2011, υπό την προϋπόθεση βεβαίως ότι τα μέτρα διαρθρωτικού χαρακτήρα θα εφαρμοστούν χωρίς καθυστέρηση.
• Το μέσο ποσοστό ανεργίας θα αυξηθεί εφέτος σε σύγκριση με το 2011 και θα υπερβεί το 19%, έναντι 17,7% πέρυσι.
• Η αναμενόμενη το 2012-13 μείωση του κόστους εργασίας ανά μονάδα προϊόντος, σε συνδυασμό και με την προβλεπόμενη εξέλιξη των τιμών, οδηγεί σε αισθητή βελτίωση της ανταγωνιστικότητας, που θα συμβάλει σε άνοδο των εξαγωγών και υποκατάσταση των εισαγωγών. Ειδικότερα, εκτιμάται ότι έως το τέλος του 2012 θα έχουν ανακτηθεί τα 2/3 έως 3/4 της συνολικής απώλειας της ανταγωνιστικότητας κόστους της περιόδου 2001-2009. Επιπλέον, εντός του 2013 θα έχει ανακτηθεί πιθανόν ολόκληρη η απώλεια.
• Το έλλειμμα του ισοζυγίου τρεχουσών συναλλαγών προβλέπεται να υποχωρήσει από 9,8% του ΑΕΠ το 2011 στο 7,5% περίπου το 2012, ενώ η υποχώρηση θα συνεχιστεί και τα επόμενα έτη.
• Τέλος, η πτωτική τάση του πληθωρισμού συνεχίζεται το 2012 και ο μέσος ετήσιος πληθωρισμός αναμένεται να διαμορφωθεί γύρω στο 1,2%. Το 2013 ο πληθωρισμός αναμένεται να υποχωρήσει περαιτέρω, ενδεχομένως και κάτω από το 0,5%.

Χάθηκε η ευκαιρία να εξαργυρώσουμε τα πάνω από 14 εκατομμύρια (κατοχικά) μάρκα που βρέθηκαν σε 57 σάκους ξεχασμένους σε θησαυροφυλάκιο της Τράπεζας της Ελλάδας. Η υπόθεση ήρθε στο φως της δημοσιότητας μετά τη  σύσταση ειδικής εξαμελούς επιτροπής που διέταξε ο υπουργός Οικονομικών Φίλιππος Σαχινίδης, με στόχο τη γνωμοδότηση για 57 σακιά με 14.334.000 γερμανικά μάρκα από την κατοχή που βρίσκονται στο θησαυροφυλάκιο της ΤτΕ.

Όπως προκύπτει από την απόφαση του υπουργού Οικονομικών, στο θησαυροφυλάκιο της Τράπεζας της Ελλάδος βρίσκονται 57 σάκοι με 14.334.000 Γερμανικά Μάρκα Κατοχής, η αξία των οποίων πλέον είναι μόνο ιστορική και ενδεχομένως συλλεκτική.

Έντονα αντιδρά η Ένωση Ασφαλιστικών Εταιρειών Ελλάδος στις προωθούμενες διατάξεις για την διαφάνεια στην ασφαλιστική αγορά (άρθρο 49 του σχεδίου νόμου του Υπουργείου Εργασίας «Για τον κανονισμό ασφάλισης ΙΚΑ-ΕΤΑΜ και Λοιπές Διατάξεις».

Σε ενημερωτικό της σημείωμα η ΕΑΕΕ επισημαίνει τα εξής:

“Kατατέθηκε προς ψήφιση στη Βουλή σχέδιο νόμου του Υπουργείου Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης στο άρθρο 49 (παράγραφοι 14-22) του οποίου περιλαμβάνονται εξαιρετικά σημαντικές διατάξεις της Γ.Γ.Κ. για τη διαφάνεια στη λειτουργία της ασφαλιστικής αγοράς.

Το κείμενο της πρότασης της Γ.Γ.Κ. προωθείται προς ψήφιση με το χαρακτήρα του κατεπείγοντος, ο οποίος και δικαιολογεί την έλλειψη της διαδικασίας διαβούλευσης. Τα θέματα τα οποία ρυθμίζονται από τη Γ.Γ.Κ. δεν έχουν κατά την άποψή μας επείγοντα χαρακτήρα. Αντίθετα, επιβάλλεται η θέση τους στη διαδικασία της δημόσιας διαβούλευσης προκειμένου όλοι οι ενδιαφερόμενοι φορείς να έχουν τη δυνατότητα υποβολής παρατηρήσεων και σχολίων.

Η υπό συζήτηση πρόταση της Γ.Γ.Κ. (άρθρο 49 του σχ. νόμου) αποτελεί μέρος κειμένου που εμφανίστηκε για πρώτη φορά το 2010. Το κείμενο εκείνο της Γ.Γ.Κ. υπήρξε αντικείμενο εντονότατου σχολιασμού από πλευράς ασφαλιστικής αγοράς με αποτέλεσμα κάποιες προβληματικές διατάξεις να έχουν αποσυρθεί.

Τονίζουμε ότι οι ασφαλιστικές επιχειρήσεις επιθυμούν την διαφάνεια στην άσκηση της ιδιωτικής ασφάλισης και με αυτό το πνεύμα επιδιώκεται με τις επισημάνσεις στις διατάξεις να βελτιωθεί το κείμενο με στόχο τη μέγιστη δυνατή προστασία του ασφαλιζόμενου καταναλωτή

Αντιτίθενται όμως σε ρυθμίσεις που έχουν ως αποτέλεσμα την ανατροπή της ασφαλιστικής τεχνικής δεδομένου ότι το προσφερόμενο από τις ασφαλιστικές επιχειρήσεις «προϊόν», δηλαδή η ασφάλιση διέπεται από αυστηρούς τεχνικούς κανόνες αναλογιστικής φύσεως, μη αποδεχόμενους παρεμβάσεις με σκοπό την εξυπηρέτηση άλλων επιδιώξεων.

Με αυτό το πνεύμα επισημαίνουμε σήμερα τις ρυθμίσεις εκείνες που εξακολουθούν να βρίσκονται στις προτάσεις της Γ.Γ.Κ. και οι οποίες δημιουργούν τα εντονότερα προβλήματα.

Η πρώτη ρύθμιση αφορά στον προσδιορισμό της αξίας εξαγοράς στις ασφαλίσεις ζωής καθώς και στο χρόνο άσκησης αυτής (παρ. 18 του άρθρου 49 του υπό συζήτηση σχεδίου νόμου). Η προτεινόμενη από τη Γ.Γ.Κ. ρύθμιση αφορά θέμα εξόχως τεχνικό, οριζόμενο από κανονιστική πράξη της εκάστοτε εποπτικής αρχής των ασφαλιστικών εταιριών (σήμερα αρμόδια εποπτική αρχή είναι η ΤτΕ) με μαθηματικό τρόπο. Η Γ.Γ.Κ. παραβλέποντας την έλλειψη αρμοδιότητάς της παρεμβαίνει επιβάλλοντας δικό της τρόπο υπολογισμού της αξίας εξαγοράς κάνοντας χρήση όρων αδόκιμων για την ασφαλιστική τεχνική. Η συντόμευση εξάλλου του χρόνου άσκησης του δικαιώματος εξαγοράς θα αποτελεί κίνητρο για περαιτέρω ρευστοποιήσεις.

Η πρότασή μας συνίσταται στην απόσυρση της συγκεκριμένης ρύθμισης για περαιτέρω διαβούλευση με την ασφαλιστική αγορά και τους αναλογιστές της ΤτΕ.

Η δεύτερη ρύθμιση που προκαλεί εξίσου μεγάλη αναστάτωση στην άσκηση της ασφαλιστικής δραστηριότητας αφορά στην ασφάλιση ατόμων με αναπηρία (παράγραφος 15 του άρθρου 49 του υπό συζήτηση σχεδίου νόμου).

Οι αντιρρήσεις ουσίας τις οποίες διατυπώνουμε ως ασφαλιστικές επιχειρήσεις συνίστανται στην αδυναμία επίκλησης του επιχειρήματος περί ίσης μεταχείρισης σε περιπτώσεις οι οποίες εκ των πραγμάτων δεν είναι όμοιες ούτε συγκρίσιμες.

Η διαφοροποιημένη μεταχείριση ανόμοιων καταστάσεων όπως είναι οι άνθρωποι χωρίς και με αναπηρία δεν μπορεί να θεωρηθεί εκ προοιμίου ως δυσμενής διακριτική μεταχείριση εις βάρος των ατόμων με αναπηρία. Η ιδιωτική ασφάλιση, σε αντίθεση με την κοινωνική ασφάλιση βασίζεται στο μοντέλο εκτίμησης του κινδύνου με τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του και καθορίζει τους όρους κάλυψής του αναλόγως (underwriting).

Το θέμα εξάλλου της ασφάλισης ατόμων με αναπηρία, υπό το πρίσμα της εφαρμογής της ίσης μεταχείρισης των πολιτών ανεξαρτήτως θεμάτων υγείας και σωματικής ακεραιότητας εξετάζεται αυτήν την περίοδο σε ευρωπαϊκό επίπεδο στο πλαίσιο της σχεδιαζόμενης οδηγίας για την αποφυγή των διακρίσεων μεταξύ ευρωπαίων πολιτών για λόγους ηλικίας, θρησκείας, σεξουαλικού προσανατολισμού, αναπηρίας κ.α.

Η σπουδή ρύθμισης σε εθνικό επίπεδο θέματος που βρίσκεται υπό διαπραγμάτευση σε ευρωπαϊκό επίπεδο και μάλιστα κατά τρόπο διαφοροποιημένο από τον αναμενόμενο από την ευρωπαϊκή οδηγία δεν δικαιολογείται.

Γι’ αυτό το λόγο ζητάμε την απόσυρσή της.

Η τρίτη ρύθμιση αφορά στις συμβατικές σχέσεις ασφαλιστικής επιχείρησης και διαμεσολαβούντων στην ασφάλιση προσώπων (παράγραφος 20 του άρθρου 49 του σχεδίου νόμου). Πέραν της πρώτης ουσιαστικής παρατήρησής μας που αφορά στην αδυναμία μας να εντοπίσουμε το όφελος των καταναλωτών από μια ρύθμιση συμβατικών σχέσεων δυο επαγγελματικών τάξεων (ασφαλιστικής εταιρίας και διαμεσολαβούντος προσώπου), επισημαίνουμε επιπλέον την πλήρη αντίρρησή μας στην καταβολή προμηθειών στην περίπτωση διακοπής της συνεργασίας μετά από οικειοθελή αποχώρηση του διαμεσολαβούντος προσώπου.

Η ισχύουσα για την ασφαλιστική διαμεσολάβηση νομοθεσία παρεμβαίνει ορθώς για να διασφαλίσει για 3 χρόνια (και όχι για 10 όπως προτείνει η Γ.Γ.Κ.) την καταβολή των προμηθειών στο διαμεσολαβούν πρόσωπο του οποίου η συνεργασία διακόπτεται με πρωτοβουλία της ασφαλιστικής επιχείρησης, αλλά όχι στην περίπτωση που η σύμβαση λύθηκε με πρωτοβουλία του διαμεσολαβούντος προσώπου.

Ζητάμε ως εκ τούτου να αποκλεισθεί η εφαρμογή της ρύθμισης στην περίπτωση της οικειοθελούς αποχώρησης και να περιοριστεί ο χρόνος καταβολής των προμηθειών στα 3 χρόνια.

Το τέταρτο θέμα που θέλουμε να θίξουμε αφορά περισσότερες ρυθμίσεις των προτάσεων της Γ.Γ.Κ. με κοινό χαρακτηριστικό την παρέμβαση της Γ.Γ.Κ. στο πεδίο αρμοδιοτήτων της ΤτΕ, της κατά νόμον εποπτικής αρχής της ιδιωτικής ασφάλισης.

Με τις προτάσεις της (άρθρο 27ζ παρ. 1 προστιθέμενο με την παρ. 17 του άρθρου 49 σχ. νόμου) η Γ.Γ.Κ. εφαρμόζει στις ασφαλιστικές εταιρίες το ν.3606/2007 που ρυθμίζει τις οργανωτικές απαιτήσεις των ΑΕΠΕΥ (των εταιριών επενδύσεων), ενώ τα θέματα της εσωτερικής διακυβέρνησης των ασφαλιστικών εταιριών ρυθμίζονται από ειδική υπό έκδοση Πράξη του Διοικητή της ΤτΕ.

Επιπλέον, με άλλη πρόταση (άρθρο 27ζ παρ. 3 προστιθέμενο με την παρ. 17 του άρθρου 49 σχ. νόμου) η Γ.Γ.Κ. ρυθμίζει την πιστοποίηση των διαμεσολαβητών στην περίπτωση προώθησης ασφαλίσεων συνδεδεμένων με επενδύσεις, ενώ το θέμα έχει επιλύσει ήδη η ΤτΕ με Πράξη του Διοικητή ΤτΕ (αριθμ. 2647/7.11.2011).

Παρέμβαση σε θέματα αρμοδιότητας της ΤτΕ αποτελεί και η ρύθμιση για την αξία εξαγοράς, την οποία σχολιάσαμε ήδη.

Για την αντιμετώπιση του θέματος της παρέμβασης της Γ.Γ.Κ. στο πεδίο αρμοδιοτήτων της ΤτΕ η μόνη λύση είναι η απόσυρση των προαναφερθεισών ρυθμίσεων ως αντικρουόμενων με τις αντίστοιχες ρυθμίσεις της ΤτΕ.

Ως πέμπτο θέμα που θέλουμε να επισημάνουμε είναι η απόσυρση της ρύθμισης που αφορούσε την εξασφάλιση διαφάνειας στη χρέωση των υπηρεσιών ιδιωτικής υγείας, που με τη σειρά τους διαμορφώνουν τα ασφάλιστρα. Με τις σχετικές ρυθμίσεις της Γ.Γ.Κ. επιχειρείτο για πρώτη φορά να τεθεί υπό έλεγχο ο τομέας παροχής υπηρεσιών υγείας, τουλάχιστον στον τομέα των τιμών. Με απογοήτευση διαπιστώνουμε ότι οι εν λόγω ρυθμίσεις δεν υπάρχουν στο προωθούμενο σχέδιο νόμου προς ψήφιση, χωρίς να εξασφαλίζεται με άλλο τρόπο η προαναφερθείσα προσπάθεια ελέγχου των υπηρεσιών ιδιωτικής υγείας.

Για το λόγο αυτό ζητάμε την ενσωμάτωση της παλαιότερης πρότασης της Γ.Γ.Κ. στο θέμα αυτό στο κείμενο που προωθείται προς ψήφιση.

Ως τελευταίο αλλά εξίσου σημαντικό έκτο θέμα επισημαίνουμε την αδικαιολόγητη εμμονή της Γ.Γ.Κ. για την εκ μέρους των ασφαλιστικών επιχειρήσεων παρουσίαση προς τον πελάτη αριθμητικών παραδειγμάτων αναπροσαρμογής του ασφαλίστρου υγείας, θεωρώντας αυτονόητη τη δυνατότητα των εταιριών να προκαθορίσουν τη μελλοντική επίδραση των κριτηρίων αναπροσαρμογής (άρθρο 27 α παρ.2 περ.γ προστιθέμενο με την παρ. 17 του άρθρου 49 σχ. νόμου).

Η διαμόρφωση του ασφαλίστρου ασθενείας εξαρτάται από πληθώρα παραγόντων και στοιχείων, τα οποία περιγράφονται μεν στην πλειοψηφία τους στα ασφαλιστήρια συμβόλαια, ωστόσο δεν μπορούν να προκαθορισθούν ούτε χρονικά (ως προς τη συχνότητα αναπροσαρμογής) ούτε και ποσοτικά. Η επίδραση του κάθε κριτηρίου αναπροσαρμογής προκύπτει απολογιστικά, λόγω ακριβώς του δυναμικά μεταλλασσόμενου περιβάλλοντος, στο οποίο λειτουργούν οι ασφαλίσεις ασθενείας, υποκείμενες σε πλήθος μεταβλητών και απρόβλεπτων ως της το μέγεθος και το είδος της παραμέτρων, της ιατρικές τεχνολογικές εξελίξεις, επιδημιολογικές τάσεις, εμφάνιση νέων ιών, ακραία γεγονότα (π.χ. έκρηξη πυρηνικού εργοστασίου). Η απουσία μεθοδολογίας ή επιστημονικής γνώσης που να επιτρέπει τη χρονική αλλά και ποσοτική οριοθέτηση των παραμέτρων αυτών, ιδίως σε συμβόλαια διάρκειας 20 ή 30 ετών ή πόσο μάλλον σε ισόβια συμβόλαια επιβεβαιώνεται διεθνώς.

Για το λόγο αυτό ζητάμε την αναδιατύπωση της ρύθμισης της, απαλείφοντας κάθε αναφορά σε παράθεση παραδειγμάτων και σε «διακεκριμένη» παρουσίαση της συχνότητας και των κριτηρίων αναπροσαρμογής των ασφαλίστρων υγείας.

Η εξέλιξη του PSI και του κουρέματος των χρημάτων των ασφαλιστικών Ταμείων οδηγεί σε αγωγές και διεκδικήσεις και αποζημιώσεις για το «χάλι» που θα περιπέσουν.
Το ΕΤΑΠ-ΜΜΕ με περιουσία κοντά στα 2 ΔΙΣ ευρώ ανέθεσε στο Νίκο Κωνσταντόπουλο και Χρυσογόνο τη νομική και εν γένει υποστήριξή του ανάμεσα στα οποία περιλαμβάνεται και αγωγή κατά Προβόπουλου για τους χειρισμούς του στην Τράπεζα Ελλάδος.
Ήδη ανάλογες αγωγές ξεκίνησαν και από κατόχους ομολόγων εξωτερικού… Μπορεί και ίσως ο άνθρωπος να μη φταίει αλλά η πραγματικότητα είναι διαφορετική.

Οι χειρισμοί της ΔΕΙΑ (Διεύθυνσης Εποπτείας Ιδιωτικής Ασφάλισης) δεν ήταν όλοι θετικοί έναντι ασφαλιστικού κλάδου στην πρώτη μέχρι τώρα θητεία της. Η υπόθεση ΑΣΠΙΔΑ καταρράκωσε τη φήμη της Ιδιωτικής Ασφάλισης και πρώτη υπεύθυνη είναι η ΕΠΟΠΤΕΙΑ… Η αντιμετώπιση θεμάτων διαμεσολαβούντων, εκπαίδευσης, εσωτερικού ελέγχου ήταν εν πολλοίς άτολμη και «απαξιωτική» εν μέρει για τον κλάδο (ιδίως των διαμεσολαβούντων). Με την συνδρομή διοικήσεων σωματείων αμφιβόλου εκπροσώπησης (ποια είναι η δύναμη των σωματείων σε σχέση με το σύνολο;) και μειοψηφίας δημοσιογράφων που η εγκυρότητά τους είναι αβεβαίας ισχύος (σχέσεις με εταιρείες, χορηγούς, σωματεία, υπάλληλοι υπουργείων) και ανεξαρτησίας, δημιούργησε η ΔΕΙΑ (ή δεν προστάτεψε τον εαυτό της ως όφειλε) κλίμα εκφοβισμού, διαρροών, υπέρβασης καθηκόντων και γενικώς κλίμα μάλλον μη συνεργάσιμης θετικής κυβερνητικής υπηρεσίας… Είναι βέβαια νωρίς να εκτιμηθούν όλες οι προεκτάσεις αλλά τα όσα ακούμε στην αγορά και διαβάζουμε και πληροφορούμεθα μας οδηγούν στο συμπέρασμα να πούμε ότι τώρα η ΔΕΙΑ μπορεί να ασκήσει το ρόλο της πιο δημιουργικά για να μη βρεθεί προ ανεξέλεγκτων καταστάσεων… Το κλείσιμο εταιρειών και το ΑΣΠΡΟ-ΜΑΥΡΟ δεν είναι ο ρόλος της ΔΕΙΑ… Υπάρχει και το ουράνιο τόξο κ. Βογιατζή και τα χρώματά του θα τα βρείτε στο πώς ενεργούν παρόμοιες υπηρεσίες της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Είναι σίγουρο ότι στο μέλλον ιδιώτες και καταναλωτικές οργανώσεις θα ζητήσουν τα δικαιώματά τους και θα ψάξουν την ευθύνη αυτών που προκάλεσαν τη ζημία…
Κύριε Βογιατζή η ασφαλιστική αγορά μπορεί να βελτιώσει την τύχη του Έλληνα… Βοηθήστε. Τολμήστε. Είναι πολλά τα συγκρουόμενα καθήκοντα.

Όταν ο Δ. Κοντομηνάς ξεκίνησε το 1971 κάπως έτσι ήταν και τότε… Καλημέρα δεν του έλεγαν οι τότε λεγόμενοι «μεγάλοι» που κανονικά θα ‘πρεπε οι πιο πολλοί να είναι φυλακή… Έφτιαξε ένα έργο. Έδωσε «ψωμί, παιδεία, ελευθερία» σε πολύ κόσμο. (Πέστε μου έναν δεύτερο ανάλογο στο χώρο από το 1971 ως σήμερα).

Ένα πράγμα όμως έκανε και το αφιερώνω και σ’ αυτόν (με αφορμή που ξεκινώ στο EXTRA 3 την εκπομπή ΩΡΑ ΑΣΦΑΛΙΣΗΣ και θα λέω όσα έμαθα) και στην Τράπεζα Ελλάδος και στους υπεύθυνους ασφαλιστικών εταιρειών για να ΤΟΛΜΗΣΟΥΝ να δημιουργήσουν έργο…
ΔΕΝ ΓΙΝΕΤΑΙ ΑΛΛΑΓΗ ΣΤΟ ΚΑΛΥΤΕΡΟ αλλιώς. Ας κοιτάξει ο καθένας μας τον καθρέπτη λέγοντας:

«Όσους Θεούς κι αν αγαπάς
Αγίους κι αν δοξάζεις
το σφάλμα σου είναι πως ποτέ
πράμα δε λογαριάζεις!»

Αυτό το «σφάλμα» φτιάχνει ευεργέτες της κοινωνίας.

Αναγκαία έκρινε η Τράπεζα της Ελλάδος την υπαγωγή των συνεταιριστικών τραπεζών Αχαϊκή Συν.Π.Ε., Λαμίας Συν.Π.Ε., Λέσβου-Λήμνου Συν.Π.Ε. στα μέτρα εξυγίανσης που προβλέπει ο ν. 3601/2007, όπως τροποποιήθηκε από τον νόμο 4021/2011, αφού παρά τις επανειλημμένες προσπάθειές της για την αντιμετώπιση των αδυναμιών των εν λόγω τραπεζών δεν κατέστη δυνατή η λήψη μέτρων που θα αποκαθιστούσαν τη βιωσιμότητά τους.

Οι άδειες των τριών συνεταιριστικών τραπεζών ανακλήθηκαν και οι τράπεζες τίθενται σε ειδική εκκαθάριση. Εκκαθαριστές ορίστηκαν οι κ.κ. Ιωάννης Γιαννίκος, Δημήτριος Πετράκογλου και Μιχαήλ Ανδριώτης.

Σύμφωνα με το άρθρο 63Δ του ν. 3601/2007 θα διενεργηθεί άμεσα η προβλεπόμενη σε αυτό διαδικασία για την εύρεση αναδόχου των καταθέσεων και τη μεταφορά τους σε άλλη τράπεζα. Ήδη έχουν εκδηλώσει ενδιαφέρον εμπορικές τράπεζες με παρουσία στις συγκεκριμένες γεωγραφικές περιοχές. Το αποτέλεσμα της διαδικασίας αυτής θα ανακοινωθεί με νεότερο δελτίο τύπου της Τράπεζας της Ελλάδος.

Σε δημιουργικό κλίμα έγινε χθες η συνάντηση εκπροσώπων του Επιμελητηρίου Αθηνών με τη Διεύθυνση Εποπτείας Ιδιωτικής Ασφάλισης.
Ο κ. Χ. Βογιατζής (δεξιά στη φωτογραφία) ενημέρωσε το Γιάννη Χατζηθεοδοσίου (αριστερά στη φωτογραφία) για τα τρέχοντα ζητήματα που απασχολούν την ασφαλιστική αγορά. Τρία είναι τα θέματα που κυριάρχησαν. Το θέμα αστικής ευθύνης για το οποίο δρομολογείται η λύση να υπάρχει ένα πρότυπο ασφαλιστήριο συμβόλαιο σε κάθε εταιρεία και στο Επιμελητήριο να κατατίθενται βεβαιώσεις ασφάλισης. Φυσικά τα συμβόλαια θα έχουν τις προδιαγραφές του νόμου.
Το δεύτερο θέμα είναι οι εξετάσεις που αυτή τη φορά θα γίνουν τέλος Απριλίου 2012. Παράλληλα επισπεύδονται διαδικασίες και ό,τι χρειάζεται να γίνονται εξετάσεις πιο συχνά πιθανόν και ανά 15νθήμερο με ηλεκτρονικό τρόπο. Θα ανακοινωθούν σύντομα λεπτομέρειες. Οι δόκιμοι δεν χάνουν τα δικαιώματά τους μέχρι να γίνουν οι εξετάσεις.

Είναι ενθαρρυντική για το μέλλον διαμεσολαβούντων η χθεσινή στάση του κ. Βογιατζή που «άκουσε» τους ασφαλιστές με κατανόηση υποσχόμενος πιο στενή συνεργασία στο μέλλον αρχίζοντας από τον «ΤΕΙΡΕΣΙΑ» για τους μη ικανούς να φέρουν τον τίτλο του έντιμου επαγγελματία.

«Θα προσπαθήσουμε» είπε ο κ. Βογιατζής στον κ. Χατζηθεοδοσίου να ξεκαθαρίσουμε και τα θέματα υποχρεώσεων των εταιρειών ως το καλοκαίρι… Οι υποχρεώσεις όλων είπε θα πρέπει να τακτοποιούνται «σ’ ένα μήνα τουλάχιστον».
Μικρή αναφορά έγινε και για εργασίες που θέλουν να κάνουν κάποιοι συνεργαζόμενοι Brokers ερχόμενοι στην αγορά μέσω κάποιων δρομολογίων του εξωτερικού. Είμαστε πληροφορημένοι για όλα και όλα θα λειτουργήσουν με το νόμο», είπε.

Μπορείτε να δείτε Demo της πλατφόρμας εξομοίωσης και video επεξήγησης τρόπου χρήσης πατώντας εδώ.

Το πρόγραμμα επιμόρφωσης το οποίο πρωτοποριακά στηρίζεται στην  συστηματοποίησης της γνώσης με τη μέθοδο της πολυαισθητηριακής εκμάθησης διαμορφώνεται ως εξής :

• Πέμπτη  8   Μαρτίου:     17.30 - 21.00
• Παρασκευή  9   Μαρτίου:    17.30 - 21.00
• Σάββατο 10  Μαρτίου:   12.00 - 16.00

*Για πληροφορίες οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να καλέσουν στο 2109480482 ή να αποστείλουν e-mail στο Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από κακόβουλη χρήση. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε την Javascript για να τη δείτε.

Οι σκληρές μέρες του Φλεβάρη «τσάκισαν» στην κυριολεξία τους Έλληνες και ανάμεσά τους τους ασφαλιστές. Ολόκληρη η Ελληνική κοινωνία ψάχνει λύσεις.
Δυστυχώς στον κλάδο μας γίνεται το αντίθετο. Οι άλλοι οδηγούνται σε αποφάσεις διακανονισμών σε υποχρεώσεις και δάνεια, δικαστικές αποφάσεις εκδίδονται με συμπάθεια για ανέργους, σκληρά παζάρια γίνονται στις συμβάσεις που πάνε να βρουν λύσεις, η Τράπεζα της Ελλάδος από τη μια δίνει ανάσα τριετίας στα ομόλογα και από την άλλη αφήνει άνεργους ασφαλιστές, φτιάχνει Τειρεσίες και ο κ. Βογιατζής τολμά και κάνει ομιλίες αοριστίας για δίωξη και για ξέπλυμα μαύρου χρήματος όταν καθυστερεί αδικαιολογήτως τις πράξεις για Συστήματα Εσωτερικού Ελέγχου και Κώδικα Δεοντολογίας και εξετάσεις δοκίμων…
Μα τι είναι ο ασφαλιστικός κλάδος; Βολιβία; Οι διαμεσολαβητές είναι οι εγκληματίες που «επί μακρόν και συστηματικά κατακρατούν ασφάλιστρα» ή οι Γενικοί και υπάλληλοί τους που τους στρατολογούν «έτοιμους» για να δείξουν παραγωγή και άλλα κόλπα; Οι ασφαλιστές έφταιγαν για την ΑΣΠΙΔΑ; Μήπως θα ‘πρεπε να γίνει ένας «Τειρεσίας» για όλους τους Τραπεζικούς και τους ανθρώπους εποπτείας, Υπουργείου και υπαλλήλους που «έστησαν» όλα αυτά τα νομοθετήματα και έγγραφα και φερεγγυότητες «μαϊμούδες» πάνω στις οποίες όλοι οι διαμεσολαβούντες βασίστηκαν κι έβαλαν τη ζωή τους και στο τέλος «προδόθηκαν»…
Μήπως κάποιοι υπερέβησαν τα «εσκαμμένα» και κρατάνε τον κλάδο σε «μαρασμό»; Μήπως τιμωρούνται κύριε Παπαδάκη και οι Ελληνικές εταιρείες και Έλληνες μέτοχοι που ΣΤΗΡΙΞΑΝ ΜΕ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΟΜΟΛΟΓΑ την Ελλάδα και τους αφήσατε στα κρύα του λουτρού; Περιμένουμε να δούμε τι θα κάνετε με την ΕΘΝΙΚΗ και τι με τις άλλες ιδιωτικές εταιρείες. Όλα τα Ασφαλιστικά Ταμεία κ. Παπαδάκη «κλαίνε τη μοίρα» τους και τα εγκαταλείψατε στα κουρέματα… Ψάξτε λίγο και τις δικές σας ευθύνες στο κοινό Ταμείο και την τύχη του και το «εξανέμισμα» δισεκατομμυρίων από τις οικονομίες των Ελλήνων εργαζομένων.
Αφήστε τον κλάδο να ανασάνει και ενθαρρύνετε τους διαμεσολαβούντες να βγάλουν μεροκάματο. Αν θέλετε να κάνετε καλό «λύστε» τους Γόρδιους δεσμούς των Τραπεζών με τις ασφαλιστικές και «κάντε μια εργασιακή ειρήνη» να τραβήξει ο κλάδος… Ξεμπλοκάρετε αναπτυξιακά ζητήματα για να έρθουν χρήματα στον κλάδο. Και σταματήστε στα «εσκαμμένα» όρια αρμοδιοτήτων…
Είχε δίκιο ο Γ. Κώτσαλος που με πίκρα ψυχής σας είπε ότι «ό,τι ήταν να κάνει ο κλάδος το έκανε ας δείξει και η Πολιτεία τώρα τη βούλησή της»…
Ούτε φορολογικές ελαφρύνσεις και κίνητρα εισηγηθήκατε ούτε δημόσια ΕΠΑΙΝΕΣΑΤΕ τον κλάδο, ούτε παροτρύνατε με έργα το κοινό να εμπιστευτεί την ιδιωτική ασφάλιση.
Η ΔΕΙΑ έχει όρια όπως και η Γραμματεία Καταναλωτή και ο Συνήγορος του Καταναλωτή.
Οι νόμοι της αγοράς και το Δίκαιο των Ασφαλειών υπήρχαν πριν αναλάβει η ΤτΕ την Εποπτεία.
Δώστε «αέρα» στις εταιρείες να δουλέψουν και εισηγηθείτε να γίνουν πιο ΕΠΙΕΙΚΕΙΣ και Ανθρώπινοι όλοι όσοι εμπλέκονται στα δρώμενα. Από το Διοικητή μέχρι τους «δικτατορίσκους» -στελέχη και Managers που κατατυραννούν τα δίκτυα Πωλήσεων καθημερινά μαζί με τη μη στήριξη του ΣΕΜΑ, του ΠΣΣΑΣ, του ΠΣΑΣ…
Πριν ξεσηκωθούν και οι πέτρες δείτε με «άλλο μάτι» την ασφαλιστική αγορά. Βοηθάνε Έλληνες, δεν είναι εχθροί.

Δημοσιεύουμε εγκύκλιο της Ένωσης Ασφαλιστικών Εταιρειών Ελλάδος αναφορικά με το καθεστώς απασχόλησης εκπαιδευόμενου ασφαλιστικού διαμεσολαβητή. Η Εγκύκλιος έχει ως εξής:

Ως γνωστόν, με την υπ’ αριθμ. 5492/2011 πράξη του Διοικητή της ΤτΕ καταργήθηκε ο θεσμός του δόκιμου ασφαλιστικού συμβούλου, σε αντικατάσταση δε αυτού θεσπίστηκε το λεγόμενο στάδιο πρακτικής άσκησης του ενδιαφερόμενου να δραστηριοποιηθεί στο μέλλον με την ιδιότητα του ασφαλιστικού διαμεσολαβτή (άρθρο 12).

Σύμφωνα με την απόφαση της ΤτΕ και όπως μετέπειτα διευκρινίστηκε με το υπ’ αριθμ. πρωτ. 1844/1.12.2011 έγγραφο της αρχής (βλ. σχετ. Εγκύκλιο Ε.Α.Ε.Ε. 20673/1.12.2011) το εισηγούμενο νέο καθεστώς διαφοροποιείται από το καθεστώς του δοκίμου, καθώς ο ασκούμενος διαμεσολαβητής:

• (α) δεν εγγράφεται στο μητρώο των Επιμελητηρίων και
• (β) απασχολείται υποχρεωτικά από ασφαλιστική εταιρεία (και όχι από ασφαλιστικούς διαμεσολαβητές) με σύμβαση εξαρτημένης εργασίας ορισμένου χρόνου, διάρκειας έως 6 μηνών.

Αναμφίβολα οι αλλαγές αυτές σηματοδοτούν ένα εντελώς διαφορετικό πλαίσιο λειτουργίας των εκπαιδευόμενων διαμεσολαβητών, συγκρινόμενο με το καθεστώς του δοκίμου.

Στα νέα δεδομένα καλούνται σήμερα να προσαρμοστούν οι εταιρείες με αρκετές δυσκολίες, οι οποίες, μεταξύ άλλων, επικεντρώνονται στον τρόπο χειρισμού των σχέσεων εξαρτημένης εργασίας που επιβάλλει η απόφαση της ΤτΕ, οι ασκούμενοι διαμεσολαβητές εμπίπτουν αυτομάτως στις διατάξεις της κλαδικής ΣΣΕ των εργαζομένων σε ασφαλιστικές επιχειρήσεις και στο προβλεπόμενο από αυτήν μισθολογικό καθεστώς (άρθρο1-Πεδίο εφαρμογής).

Λαμβάνοντας υπόψη τα παραπάνω καθώς και την ανάγκη για συγκράτηση του κόστους, μισθολογικού και μη, που συνεπάγεται για τις εργοδότριες ασφαλιστικές  εταιρείες το νέο καθεστώς, η νομική υπηρεσία της Ε.Α.Ε.Ε. προχώρησε σε επιγραμματική καταγραφή:

• (α) των εναλλακτικών μορφών απασχόληση εκπαιδευόμενου διαμεσολαβητή και
• (β) επισημάνσεων σε σχέση με τις αλλαγές στην εργατική νομοθεσία περί καταγγελίας συμβάσεων εργασίας ορισμένου χρόνου.

Η ανάλυση που περιέχεται στο συνημμένο σημείωμα δεν φιλοδοξεί προφανώς να επιλύσει το σύνολο των προβλημάτων που ανακύπτουν στην πράξη αλλά κυρίως να αποτελέσει ένα χρήσιμο βοήθημα για τις εταιρείες για την περαιτέρω διερεύνηση των σχετικών ζητημάτων.

Είναι ευνόητο ότι η αντιμετώπιση των σχέσεων εργασίας με τους εκπαιδευόμενους εναπόκειται αποκλειστικά στην πολιτική της κάθε εταιρείας, η οποία διαμορφώνεται με τη συνδρομή των υπηρεσιακών της στελεχών και με βάση τον τρόπο γενικά οργάνωσης των δικτύων της και τις εκάστοτε εταιρικές συνθήκες λειτουργίας.

Με εκτίμηση,

Μαργαρίτα Αντωνάκη                   Εύα Βαρουχάκη                                                  
Γενική Διευθύντρια                          Επικεφαλής Νομικής υπηρεσίας και Διεθνών Σχέσεων

ΣΗΜΕΙΩΜΑ
«ΚΑΘΕΣΤΩΣ ΑΠΑΣΧΟΛΗΣΗΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΟΜΕΝΟΥ ΔΙΑΜΕΣΟΛΑΒΗΤΗ»

Σε σχέση με το καθεστώς απασχόλησης του εκπαιδευόμενου διαμεσολαβητή όπως προβλέφθηκε από την πρόσφατη πράξη της ΤτΕ περί εκπαίδευσης διαμεσολαβητών (σε αντικατάσταση του δοκίμου ασφαλιστικού συμβούλου), παρατίθενται οι ακόλουθες επισημάνσεις:

Η παρακάτω ανάλυση παρέχεται με το δεδομένο ότι οι εκπαιδευόμενοι διαμεσολαβητές υποχρεωτικά πλέον απασχολούνται από ασφαλιστικές εταιρείες με σχέση εξαρτημένης εργασίας αποκλειστικής διάρκειας 6 μηνών. Με βάση  τη σχέση αυτή εμπίπτουν αυτομάτως στις διατάξεις της κλαδική ΣΣΕ των εργαζομένων στις ασφαλιστικές επιχειρήσεις και στο προβλεπόμενο από αυτήν μισθολογικό πλαίσιο (άρθρο  1 ΣΣΕ-Πεδίο Εφαρμογής).

Α. ΜΟΡΦΕΣ ΑΠΑΣΧΟΛΗΣΗ ΕΚΠΑΙΔΕΥΟΜΕΝΟΥ ΔΙΑΜΕΣΟΛΑΒΗΤΗ
Ως εναλλακτικές μορφές απασχόλησης εκπαιδευόμενου διαμεσολαβητή με κριτήριο τη συγκράτηση του μισθολογικού κόστους που συνεπάγεται για τις εργοδότριες ασφαλιστικές εταιρείες αναφέρονται οι εξής:

• Σύμβαση εργασίας ορισμένου χρόνου νέων ηλικίας 18-25 ετών για την απόκτηση επαγγελματικής εμπειρίας

Με το άρθρο 43 του ν. 3986/2011 εισήχθη ο θεσμός των συμβάσεων απόκτησης επαγγελματικής εμπειρίας για νέους ηλικίας από 18-25 ετών. Για την περαιτέρω εξειδίκευση των σχετικών διατάξεων το Υπουργείο Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης εξέδωσε την υπ’ αριθμ. 24176/730/28.12.2011 Εγκύκλιο «Εφαρμογή Διατάξεων του άρθρου 43 του ν. 2986/2011 περί συμβάσεων εργασίας ορισμένου χρόνου νέων ηλικίας 18-25 ετών για την απόκτηση επαγγελματικής εμπειρίας «βλ. σχετ. Εγκύκλιο Ε.Α.Ε.Ε. υπ’ αριθμ. 20714/3.1.2012).

Βασικά χαρακτηριστικά ή και πλεονεκτήματα των εν λόγω συμβάσεων είναι τα εξής:

• Η διάρκειά τους δεν μπορεί να υπερβαίνει τους 24 μήνες στον ίδιο ή άλλο εργοδότη. Μπορεί όμως η σύμβαση να είναι μικρότερης διάρκειας χωρίς χρονικούς περιορισμούς (θεωρητικά ακόμη και για έναν μήνα)
• Μπορεί επίσης να συμφωνείται απασχόληση με πλήρες ημερήσιο ωράριο αλλά για λιγότερες μέρες
• Ο απασχολούμενος μπορεί να απασχολείται πλήρως ή μερικώς στην επιχείρηση
• Η απασχόληση νέου με το καθεστώς της συγκεκριμένης σύμβασης επιτρέπει την καταβολή:

Από την άλλη πλευρά πρόκειται για τύπους σχέσεων εργασίας που υπόκεινται σε ανελαστικούς περιορισμούς όπως για παράδειγμα:

• Αφορούν αυστηρά νέους ηλικίας 18-25 ετών
• Συνεπάγονται την τήρηση από τον εργοδότη ορισμένων τυπικοτήτων (πχ γνωστοποίηση αμελλητί της σύμβασης στον ΟΑΕΔ και ΣΕΠΕ και συμπλήρωση ειδικού εντύπου), ενώ στην πράξη ελέγχονται στενά από το Σώμα Επιθεώρησης Εργασίας)
• Η σύννομη σύναψή τους προϋποθέτει ότι ο εργοδότης δεν έχει προβεί κατά τους τελευταίους τρεις (3) μήνες πριν από τη σύναψή τους σε μείωση του προσωπικού του αλλά και ότι δε θα προβεί σε απολύσεις ενόσω οι συμβάσεις αυτές είναι σε ισχύ. Στο προσωπικό το οποίο ο εργοδότης υποχρεούται να διατηρήσει σταθερό δεν περιλαμβάνονται:

α. Οι αποχωρούντες οικειοθελώς εργαζόμενοι
β. Οι εργαζόμενοι με συμβάσεις ορισμένου χρόνου των οποίων η διάρκεια έληξε ή με συμβάσεις δανεισμού κατά τη λήξη τους
γ. Οι συμβάσεις που καταγγέλθηκαν εξαιτίας κατάργησης υφιστάμενης θέσης εργασίας ή αντικειμένου αξίας
δ. Οι συμβάσεις που λύονται λόγω υπαιτιότητας του εργαζομένου ή λόγω συνταξιοδότησης

• Σε περίπτωση που δεν ικανοποιείται η απαίτηση για διατήρηση των θέσεων εργασίας κατά τη διάρκεια ισχύος των συμβάσεων, ο εργοδότης δεν μπορεί να συνάψει συμβάσεις βάσει του άρθρου 43 του ν. 3986/2011 ή αν έχουν καταρτιστεί τέτοιες συμβάσεις, μετατρέπονται αυτομάτως από την ημέρα σύναψή τους σε συμβάσεις ορισμένου χρόνου με πλήρεις αποδοχές και ο εργοδότης υπερήμερος.

• Καθεστώς μερικής απασχόλησης

Σύμβαση μερικής απασχόλησης υπάρχει όταν συμφωνείται (για ορισμένο ή αόριστο χρόνο) είτε απασχόληση του εργαζομένου καθημερινά αλλά με λιγότερες ώρες απασχόλησης είτε απασχόληση με λιγότερες ημέρες την εβδομάδα, ή κατά λιγότερες εβδομάδες το μήνα ή κατά λιγότερους μήνες το έτος (εκ περιτροπής εργασίας ως μορφή μερικής απασχόλησης) (38 ν. 1892/1990).

Επί μερικής απασχόλησης οι αποδοχές του εργαζόμενου δεν μπορεί να είναι κατώτερες από αυτές που προβλέπονται για έναν (συγκρίσιμο) εργαζόμενο με πλήρη απασχόληση, αναγόμενες στις ώρες εργασίας της μερικής απασχόλησης. Όταν στην επιχείρηση δεν υπάρχει συγκρίσιμος εργαζόμενος, η σύγκριση γίνεται με αναφορά στη συλλογική ρύθμιση στην οποία θα υπαγόταν ο εργαζόμενος εάν είχε προσληφθεί με πλήρη απασχόληση.

Δεδομένου ότι δεν εντοπίζεται κώλυμα από τις σχετικές διατάξεις της πράξης τη ΤτΕ για τη χρήση του συγκριμένου τύπου απασχόλησης, ο θεσμός της μερικής απασχόλησης αποτελεί ένα πρόσφορο όχημα απασχόλησης εκπαιδευόμενος ηλικίας άνω των 25 ετών. Επιπλέον, μπορεί να χρησιμοποιηθεί και σε συνδυασμό με τις συμβάσεις απόκτησης επαγγελματικής εμπειρίας για τους απασχολούμενους ηλικίας από 18 έως 25 ετών.

Σημειώνεται εξάλλου η δυνατότητα χρησιμοποίησης των προγραμμάτων του Ο.Α.Ε.Δ. σε περίπτωση προσλήψεων.

Β. ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ ΣΥΜΒΑΣΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

• Σε περίπτωση σύναψης σύμβασης εργασίας αορίστου χρόνου κατ’ εφαρμογήν της ισχύουσας νομοθεσίας (ν. 2112/1920, όπως τροποποιήθηκε με τις παρ. 2 και 3 του άρθρου 74 του ν. 3863/2010 και τις παρ. 5α και 5β του άρθρου 17 του ν. 3899/2010), η απασχόληση με σύμβαση εργασίας αορίστου χρόνου λογίζεται ως απασχόληση δοκιμαστικής περιόδου για τους πρώτους 12 μήνες από την ημέρα ισχύος της και μπορεί να καταγγελθεί για το διάστημα αυτό χωρίς προειδοποίηση και χωρίς αποζημίωση απόλυσης, εκτός κι αν άλλο συμφωνήσουν τα μέρη.

Επισημαίνεται ότι στην προκειμένη περίπτωση είναι αμφίβολο εάν θα εγίνοντο αποδεκτές από την ΤτΕ συμβάσεις εργασίας αορίστου χρόνου για την απασχόληση εκπαιδευόμενων διαμεσολαβητών, λαμβάνοντας υπόψη ότι η σχετική πράξη της ΤτΕ κάνει λόγο ρητά για σύμβαση εξαρτημένης εργασίας αποκλειστικής διάρκειας 6 μηνών.

• Σε περίπτωση που θα συναφθεί σύμβαση εξαρτημένης εργασίας ορισμένου χρόνου, ίσου με το χρόνο της πρακτικής άσκησης που επιβάλλει η παραπάνω απόφαση (6 μήνες), φαίνεται να επιτρέπεται πλέον σύμφωνα με το ν. 3986/2011 «Επείγοντα Μέτρα Εφαρμογής Μεσοπρόθεσμου Πλαισίου Δημοσιονομικής Στρατηγικής» η πρόωρη καταγγελία της (πριν παρέλθει ο χρόνος διάρκειάς της) χωρίς υποχρέωση του εργοδότη σε καταβολή αποζημίωσης απόλυσης.

Τούτο είναι δυνατό γιατί με το άρθρο 40 του ν. 3986/2011 προβλέπεται ότι συμβαση εργασίας ορισμένου χρόνου, η οποία περιλαμβάνει όρο για πρόωρη καταγγελία της με εφαρμογή της ισχύουσας νομοθεσίας ως προς την αποζημίωση απόλυσης που προβλέπεται για τις συμβάσεις εργασίας αορίστου χρόνου, μετατρέπεται αυτοδικαίως σε σύμβαση εργασίας αορίστου χρόνου κατά την καταγγελία.

Συμπερασματικά θεωρούμε ότι βάσει της ισχύουσας νομοθεσίας φαίνεται να εξομοιώνεται –από την άποψη της καταγγελίας και της μη υποχρέωσης αποζημίωσης απόλυσης-η σύμβαση εργασίας αορίστου χρόνου είναι μικρότερη των 12 μηνών, κάτι που ισχύει ούτως ή άλλως στην περίπτωση της απασχόλησης εκπαιδευόμενου ασφαλιστικού διαμεσολαβητή από ασφαλιστική επιχείρηση.

Ιδιαίτερη προσοχή θα πρέπει να δοθεί στην πρόβλεψη του νόμου που απαιτεί για τη σύννομη χρήση της δυνατότητας αυτής (δηλαδή της καταγγελίας χωρίς καταβολή αποζημίωσης σε περίπτωση σύμβασης ορισμένου χρόνου) να υπάρχει στη σύμβαση εργασίας που θα υπογραφεί ρητά ο σχετικός όρος περί πρόωρης λύσης με εφαρμογή των σχετικών διατάξεων τον ν. 2112/1920, όπως ισχύουν.

Σημειώνεται ότι η προηγηθείσα νομική ανάλυση δεν έχει τύχει επιβεβαίωσης από αποφάσεις δικαστηρίων λόγω της πολύ πρόσφατης υιοθέτησης των σχετικών διατάξεων (άρθρο 40 ν. 3986/2011, άρθρο 74 παρ. 2 και 3 του ν. 3863/2010 και άρθρο 17 παρ. 5α και 5β του ν. 3899/2010).

του Γιώργου Νικολάκου*,

Αλγεινές εντυπώσεις προκάλεσαν στην αγορά διαμεσολαβητές μου τα πρόστιμα που επιβλήθηκαν πριν λίγες ημέρες από τον υφυπουργό εργασίας. Όμως ας μου επιτραπεί να παρατηρήσω ότι η ενέργεια αυτή ήταν αναμενόμενη και δεν αιφνιδίασε κάποιους παροικούντες την Ιερουσαλήμ. Είναι γνωστό εδώ και χρόνια ότι πολλά νοσοκομειακά προγράμματα που «στήθηκαν» κυρίως την προηγούμενη εικοσαετία από τις ασφαλιστικές εταιρίες, δεν έλαβαν και πολύ σοβαρά υπ όψιν τουςκάποια μετρήσιμα τεχνικά και μακροοικονομικάκριτήρια, που θα μπορούσαν να τιθασεύσουν ως ένα βαθμό το κόστος νοσηλείας.

Συνακόλουθα οι όροι των συμβολαίων των νοσοκομειακών προγραμμάτων καταρτίστηκαν από νομικούς χωρίς να συνυπολογιστούν αυτά τα κριτήρια για να συμπεριληφθούν και στους όρους, ώστε δικαιολογημένα να αντιμετωπίσουν την συνεχώς αυξανόμενο νοσηλευτικό κόστος που σήμερα αποτελεί καρκίνωμα για τις περισσότερες ασφαλιστικές εταιρίες. Επίσης σοβαροί παράγοντες όπως το μονοπώλιο και οι εναρμονισμένες πρακτικές στην συνεχόμενη αύξηση του κόστους νοσηλείας ουσιαστικά δύο τριών νοσοκομείων και διαγνωστικών κέντρων, οι «εναρμονισμένες επίσης πρακτικές» των περισσοτέρων γιατρών, σε συνδυασμό με τις αντίστοιχες τωνφαρμακευτικών εταιριών και των προμηθευτών ιατρικού υλικού μας οδήγησαν αναπόφευκτα εδώ που μας οδήγησαν. Θυμάμαι χαρακτηριστικά την δεκαετία του ‘90 τις ολοσέλιδες καταχωρήσεις συγκεκριμένων ασφαλιστικών εταιριών στην κυριακάτικη «Καθημερινή», όπου ο Έλληνας πλέον ασφαλισμένος δεν αποτελούσε πολίτη της πάλαι ποτέ «ψωροκώσταινας» αλλά μπορούσε ως γνήσιος ευρωπαίος να νοσηλευτεί σε ιδιωτικό νοσοκομείο, με μόνη περιουσία την πυτζάμα του χωρίς να βάλει δραχμή από την τσέπη του.

Την ταχύτατη ανάπτυξη των γραφείων ζωής που ξεφύτρωναν σαν τα μανιτάρια σε πόλεις, νησιά ή ακόμα και χωριά λίγων κατοίκων. Τις διθυραμβικές ομιλίες στα πολυτελή συνέδρια των επικεφαλής διευθυντών πωλήσεων «Φάτε τους», «Σκίστε τους», «Είσαστε και οι πρώτοι», «Οι πρώτοι των πρώτων», «Στόχος σας ο ουρανός». Πώς φθάσαμε λοιπόν στους ακάλυπτους νοσοκομειακά και έκθετους ασφαλισμένους της Ασπίδας και τους διαμαρτυρόμενους ασφαλισμένους καταναλωτές, που κατήγγειλαν αυτές τις υπερβολικές αυξήσεις στην γραμματεία καταναλωτή, ώστε να επιβάλλει τέτοια πρόστιμα; Πώς φθάσαμε η ΕΑΕΕ να διαμαρτύρεται τονίζοντας μάλιστα ότι ο υφυπουργός είναι πολιτικός προϊστάμενος της Γενικής Γραμματείας καταναλωτή; Είναι γνωστό ότι η Γενική γραμματεία καταναλωτή επεξεργαζόταν πριν λίγους μήνες νομοσχέδιο, που εκτός των άλλων προέβλεπε την θέσπιση κανόνων διαφάνειας για τις χρεώσεις ιδιωτικής νοσηλείας, με στόχο την διασφάλιση της έγκαιρης ενημέρωσης των ασθενών και την παράλληλη τιθάσευση και εκλογίκευση του κόστους των ιδιωτικών νοσηλευτικών προγραμμάτων. Γιατί τότε η ΕΑΕΕ διαμαρτυρόταν και πάλι, αφού τα πράγματα πήγαιναν σε σωστή κατεύθυνση;

Ποια είναι η δικαιοδοσία και ο εποπτικός ρόλος της ΤτΕ και της συντεταγμένης πολιτείας που επικαλείται η ΕΑΕΕ στις διαμαρτυρίες της, προκειμένου να τεκμηριώσει την αναρμοδιότητα της πολιτείας, στον έλεγχο του κόστους των νοσοκομειακών προγραμμάτων για την επιβολή ανάλογων προστίμων; Γιατί τα πράγματα έφθασαν εδώ που έφθασαν;

Ας τα πάρουμε λοιπόν όλα από την αρχή. Πάντα οι Έλληνες χαρακτηριζόντουσαν από την υπερβολή και την«δηθενιά» χωρίς ουσιαστική βάση. Δεν είναι τυχαίο ότι το κράτος μας βρίσκεται στα όρια της πτώχευσης γιατί ποτέ δεν είχε σοβαρή παιδεία, σύγχρονη δημόσια διοίκηση, επενδυτές και managers με όραμα και μακροπρόθεσμους στόχους, αλλά κυρίως σοβαρή πολιτική ηγεσία για να αποκτήσει η Ελλάδα τα εργαλεία που θα αποτελούσαν τους ακρογωνιαίους λίθους ανάπτυξης της. Εργαλεία που θα αποτελούσαν τις βάσεις ενός πραγματικά δίκαιου και σύγχρονου κράτους, για να συμμετέχουν, αλλά και να απολαμβάνουν οι πολίτες ισότιμα αυτά που τους αναλογούσαν με βάση αυτά που μπορούσαν πραγματικά να προσφέρουν. Με ένα κράτος που δεν θα άφηνε τίποτε στην τύχη του και θα τιμωρούσε όσους δεν είχαν κοινωνική και φορολογική συνείδηση, αλλά και πολίτες που δεν θα επέτρεπαν να επιβιώσουν οι κάθε λογής «τσάμπα μάγκες». Επομένως αφού μέρος της κοινωνίας είμαστε και όλοι εμείς που ζούμε σ' αυτή τη χώρα, πώς θα ήταν δυνατόν να αποτελούμε εξαίρεση εμείς ασφαλιστές και διαμεσολαβητές, τεχνικοί και νομικοί, managers και υπάλληλοι, φορείς και εποπτεία ως μέρος της ασφαλιστικής αγοράς, συμπεριλαμβανομένων κάποιων πονηρών ασφαλισμένων που έχουν κι αυτοί την ευθύνη τους;

Ξεκαθαρίζω για να μην παρεξηγηθώ ότι δεν είμαστε όλοι ίδιοι και δεν είναι όλη η Ελλάδα σάπια μέχρι το μεδούλι όπως κάποιοι δήθεν Έλληνες και ξένοι ισχυρίζονται. Είναι όμως γεγονός ότι αφεθήκαμε σ αυτό τον κατήφορο έστω κι αν δεν συμμετείχαμε όλοι ενεργά, εφόσον ακόμα και  ως «παρατηρητές» θα μπορούσαμε κάποια πράγματα να διορθώσουμε. Σε ό,τι αφορά την αγορά μας, δεν είναι τυχαίο ότι βρισκόμαστε όλοι μας στο σημείο μηδέν από πλευράς καταναλωτικής εμπιστοσύνης, με αρνητικούς δείκτες ανάπτυξης και ένα επικουρικό κεφάλαιο που πνέει τα λοίσθια. Είναι τόσα πολλά τα λάθη που θα μπορούσαν να γίνουν μελέτη τελειόφοιτου αναλογιστή ή να αποτελέσουν διατριβή πολυσέλιδου βιβλίου, οποιουδήποτε θέλει να ενσκήψει πραγματικά στο πρόβλημα. Σε ό,τι αφορά όμως τα περιβόητα «νοσοκομειακά προγράμματα της "πυτζάμας", τα πράγματα έχουν ως εξής: Τα πρώτα νοσοκομειακά που καθιέρωσαν τον δείκτη τιμών καταναλωτή με βάση τον οποίο αυξάνονταν ανάλογα τα ασφάλιστρα ήταν αυτά της πάλαι ποτέ «Ελληνοβρετανικής» που σημειωτέον καθιέρωσε και πρώτη την συμμετοχή (απαλλαγή) μαζί με την Alico, Ακολούθησε αυτό της Εθνικής που βασιζόταν στον δείκτη ισοτιμίας ecu, που αποτελούσε ένα «καλάθι» ευρωπαϊκών νομισμάτων εν όψει του επερχόμενου ευρώ. Κάποια άλλα νοσοκομειακά προγράμματα βασίστηκαν σε κάποιους άλλους αλλά μάλλον αόριστους δείκτες αναπροσαρμογής.

Άλλα προγράμματα κλείδωναν τις αυξήσεις ανά επταετία ή δεκαετία στο ποσοστό του 7-10% , αλλά η πλειοψηφία τους παρείχε 100% κάλυψη εσω- εξωνοσομειακών εξόδων συμπεριλαμβανομένου του τοκετού!!  Μία ή δύο εταιρίες με προεξάρχουσα την Alico επέμειναν και προς τιμήν τους δεν μπήκαν στην παγίδα της κάρτας νοσηλείας λόγω της καταστροφικής αύξησης των νοσοκομειακών εξόδων που οδήγησε όλα ανεξαιρέτως τα προγράμματα που αναφέρθηκαν προηγουμένως σε αρνητικό αποτέλεσμα. Το ερώτημα είναι το εξής: Είναι δυνατόν στις μέρες μας με την υπερσύγχρονη τεχνολογία που υπάρχει να μην μπορούμε να βρούμε κάποια λύση περιορισμού και εξορθολογισμού του κόστους των νοσοκομειακών εξόδων χωρίς να πέφτει η ποιότητα των καλύψεων; Είμαι σε θέση να γνωρίζω αντίστοιχα προγράμματα του εξωτερικού, που εξ’ αρχής και ξεκάθαρα στους όρους τους αυξάνουν σε λογικά ποσοστά δύο φορές το χρόνο 2-3% τα ασφάλιστρα των πελατών τους ανά ηλικία, παρέχοντας παράλληλα κάλυψη 100% συμπεριλαμβάνοντας και τον τοκετό σε κάποια από αυτά, αλλά με αυστηρότατο έλεγχο των απαιτήσεων. Δεν είναι τυχαίο ότι αυτές οι ξένες εταιρίες αποκλείουν συμβάσεις με νοσοκομεία στην Ελλάδα για την απ' ευθείας ανεξέλεγκτη πληρωμή των εξόδων μέσω της κάρτας νοσηλείας που παρέχουν, ενώ αντίθετα καλύπτουν τους ασφαλισμένους τους παγκόσμια σε πλήθος συμβεβλημένων νοσοκομείων.

Η εξαίρεση της Ελλάδας αυτών των εταιριών που διαχειρίζονται παγκόσμια νοσοκομειακά προγράμματα δεν προβληματίζει τα μέλη της ΕΑΕΕ που εξακολουθούν να συμβάλλονται με τα ελληνικά νοσοκομεία χωρίς προϋποθέσεις και όρους με τους γιατρούς που τα διοικούν και τα ελέγχουν; Οι πρόσφατες καταγγελίες της πολιτείας για τα ιατρικά νοσοκομειακά κυκλώματα που οδήγησαν στην κατάρρευση των κοινωνικών ταμείων δεν προβληματίζει κανέναν; Επομένως ας μην ψάχνουμε για μάγισσες. Η πολιτεία και οι ενώσεις καταναλωτών οφείλουν  να προστατεύουν τον καταναλωτή και να βρίσκονται με το μέρος του, όπως οφείλουν να βρίσκονται και δίπλα του όταν οι τράπεζες επιβάλλουν καταχρηστικούς όρους στις δανειακές τους συμβάσεις. Ο ρόλος της ΤτΕ περιορίζεται στον έλεγχο της κεφαλαιακής επάρκειας των Τραπεζών και των ασφαλιστικών εταιριών και μόνον. Παράλληλα όμως η πολιτεία οφείλει να προστατεύει τον καταναλωτή που αποτελεί το αδύναμο μέρος αφού υπογράφει με βάση την νομική ορολογία συμβάσεις προσχώρησης. Μήπως ήλθε η ώρα να κάτσουν πολιτεία και ΕΑΕΕ σε συνεργασία με την Ελληνική Στατιστική Αρχή να βγάλουν κάποιους συγκεκριμένους δείκτες για να βάλουν κάποια τάξη; Ως πότε θα πληρώνουμε όλοι μας τα παράλογα έξοδα των νοσοκομείων και τις ιατρικές αμοιβές που ξεπερνούν τις μέσες τιμές της Ευρώπης; Γιατί παραδίδουμε τα όπλα μας στους ξένους ασφαλιστές που δεν απασχολούν ούτε ένα έλληνα εργαζόμενο;

*Ο κ. Γιώργος Νικολάκος είναι Μέλος του ΔΣ του ΣΕΜΑ και διευθύνων σύμβουλος της Fasmagroup

Αναδημοσίευση από το τεύχος 263 της εφημερίδας Next Deal που κυκλοφορεί στα περίπτερα όλης της χώρας